WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG Het gezegde Waar een wil is, is een weg Wordt Waar een Wil was, was een weg Dus een echte Wil Van vlees en bloed Met een auto Een aardige Wil Een stoere Wil Een mooie Mooi dat ik dat geluk had Met haar Op die weg Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum "Stap maar in, ik breng je wel" Toen ging het…

Ja,het is de hoogste tijd wanneer ik mijn karretje van deur naar garage rijd de apk-aha- Daar ben je weer eens per jaar loert het grote gevaar de gevraagde vraag; rijd ik nog of rijd ik traag verder door of ga ik met mij karretje teloor dat zou mij betreuren zouden wij niet meer tot het wagenpark heuren.…

Als je met elkaar vliegt, heen of terug in 'n vliegtuig wel te verstaan, te gaan zit je ook voor de duur van die vlucht vast, gevangen, geketend aan een stoel 'n beetje vriendjes, vriendelijkheid hangt dan ook in de lucht en vliegt op grote hoogte mee voor de duur van die vliegvriendschapjes…

Ik zit zo vol, overvol van veels te veel gedoe op het vliegveld van Las Palmas ('Kanarie=eiland') voor het vliegverkeer naar Amsterdam-Schiphol Vulgair, vies ervoer ik het fouilleren voelen rondom mijn grootste gevoeligheid mijn puurste (p)ik en ook die grote vies voelende handen rondom mijn achterwerk zo'n vunzig gevoel en zonder…

AUTOMAAT EN ANTICIPEREN GEEF MIJ MAAR.. en dan zingt iedereen AMSTERDAM Maar ik laat het nationaal klinken en zing dan uit volle borst 'n AUTOMAAT Ik schakel gerust als een lieve lust in bus en auto en het afremmen op de motor vind ik stoer Maar toch zit ik het liefst achter het stuur van 'n AUTOMAAT Zoals de kop schrijft van…

Brief zeer waarschijnlijk Weer per postduif besteld Als nog meer brievenbussen Verdwijnen Waarom niet kleuren buiten De lijnen...? Om ervoor te zorgen dat je Wordt geveld Want brief en Kaart de vol- gende dag op mat Zijn POSTNL-bezorgers ze- ker niet zat Natuurlijk ook voor- al echt blijven mailen Maar stuur eens een brief, ze…

Met Arriva Arriveer je op tijd Vertrek je op tijd Maar ’t is nog even wachten ’n tijdje tot Arriva rijdt Paradijselijk rijdt Van Groningen naar Parijs…

Subtitel: Postzegel als 'belediging' Zo halverwege de 19de eeuw bepaalde de Verzender van een poststuk wie voor de Postzegel betaalt Inmiddels weten wij reeds voor jaren Hoe dat tegenwoordig gaat Het postbedrijf zelf, inmiddels com- mercieel, is die dit bepaalt Natuurlijk verdient iedereen een goed- belegde boterham Met de verkoop…

Morgen ga ik uit. Ik ga dan in een auto, met veel haast. Zo'n ding dat steeds zo snel, langs 's Heren wegen raast. De laatste tijden voel ik, ik kom wat achteraan. Het gaat me veel te vlug, dus heb ik mijn ogen dicht gedaan. Het gaat wel altijd goed. Het ligt dus vast aan mij, o jee. Iets wat gebeurt van binnen, maar toch, ik moet wèl…

Leven kun je niet begrijpen, maar wel ervaren. Liefde kun je niet bezitten, maar wel degelijk verstaan. Ieder mens bezit gelijk. Strijden heeft geen zin. Alle mensen varen saamhorig, in goddelijke luchtkastelen. Laat ons, steeds opnieuw, met twee ogen open, uit vliegen gaan. Amen…

Gun de Groningers het doorzakken maar dan op een avondje in Amsterdam Gun de Groningers alsnog "De Zuiderzeelijn" een echte heuse hogesnelheidslijn Intercity direct Amsterdam-Groningen 5 kwartier heen: uit, 5 kwartier terug: thuis gun de Groningers een avondje doorzakken in Amsterdam!…

In de bus Elkaar bekijkend ontmoetend Snuffelend De klanken de ritmes Van het zijn op weg De haast de drukte De ruimte ingenomen De een kijkt uit het raam Is aan het dagdromen De moeder ontfermt zich over het kind De oude man praat over Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind Oude en nieuwe verhalen Hoe is het leven Van alledag…

Ik rij wat af, in m'n eigen mobiel, lange stukken lopen ging niet meer, en zo kwam een krap jaar terug, van de Gemeente een meneer, die vond dat ik nu toch echt overstag moest. Ik moest een drempel over, wel meer dan eentje ook, maar nu, een poosje verder, is er weinig waar 'k me aan stoor. 'k draai m'n sleutel om en lopen dat ding, als…

Alom zwaarwegend was de dag verlopen en verlangde naar zijn bed en huis even kwam het in hem op, om toch te blijven laat en ook alleen op vreemde wegen. De motor vol van eigenkracht gaf zelfvertrouwen het licht bescheen 't donker ver vooruit de bochten goed genomen, plots viel regen en bezwoer; ik houd de lome ogen open, wis het voorruit,…

Het spooremplacement van de verdwaasde zielen. Van overal en nergens heen. Zoekt de dag zijn bestemming in hun leven. Aan het eind van de dag heeft niemand er één. Allen kiezen dezelfde trein. Van altijd op zoek maar nimmer gelukkig zijn. Hun reis kent vele haltes; Spiegelt hun mogelijkheden in vele gestaltes. Welke halte zal hun…

ik gaf rijles jarenlang soms gevaarlijk toch nooit bang rem, gas, koppeling in vredesnaam waar zit dat ding zuchtte zacht mijn sturende sterveling ik moest vertrouwen kweken overwinnen al hun angst zelf heel rustig blijven luisteren duurt het langst zij waren niet van staal, niet van beton en van de zenuwen gespannen als een…

Het klinkt nog na in m'n oren de oorverdovende knal 'k kan hem zo nog horen alsof het net gebeuren zal. Gewoon een ritje met zijn twee zonnetje scheen fel maar lief een tegenligger, er was iets mee o nee, nee alsjeblieft. Maar voor 'k het gedacht had kwam daar die doffe dreun sloeg van links naar voor uit m'n mond wat licht gekreun…

Alleen nog enkele kleine mankementen wat aangepaste verzekeringselementen en we zijn klaar om nooit nog een voetganger omver te rijden. Om elk euvel op de straat te mijden. Hij knalt nooit nog ergens tegen op alleen van een oude auto krijgt hij nog op zijn kop. Ik bekijk het met gemengde gevoelens. Ik wil natuurlijk geen ongevallen meemaken…

In een wagon-lits onder het turen over het weidse land, klinkt verleidelijk 'koffie, frisdrank, sprits'. In mijn wagon-lits, onderbreekt mij uit datgene mij ontbreekt tussen de rails en de buitenkant; wat ik sluimerend verlang, 'koffie,frisdrank,sprits'. In een wagon-lits, zijn het mijn ogen die vluchtend zoeken aan de overkant. In mijn…

Het licht, het sprong van rood naar groen, voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten, en ik begon al wortel te schieten, terwijl ik dacht, geef toch gas… oen. Toen sprong het licht op oranje, ik toeterde even met kracht, daar had hij blijkbaar op gewacht, want hij trok langzaam op… die kanjer. Mij stond het rode licht weer toe…