De Noorse mannen die laatst in een veld
Een aantal middeleeuwse munten vonden
Die waren eerst uitsluitend opgewonden
Maar daarna toch ook licht teleurgesteld…

Soms laat gij mij een eb en vloed alleen.
Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand…

Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten…

Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op…

Wij voelen als twee
hoge, op stengel verhoogde lenterood-bloemen
midden in de lichtzee —
de lente is gekomen.…