Je vindt je troost bij wie je dierbaar zijn
als jouw bestaan in duigen is gevallen.
We zijn het eens daarover met z’n allen:
je naasten helpen je bij leed en pijn.…

‘k Was ied’re wedstrijd weer de droefste van het veld
en liep neerslachtig wat van achteren naar voren.
Er was geen grasspriet of ik had hem al geteld,
En ‘k wist bij god niet of we wonnen of verloren.…

En terwijl er een kano
in de gracht beneden
voorbij dobberde
vertelde je over je zussen…

Diep in de zee, onzichtbaar, onbespied,
waar niemand mij voelt en niemand mij ziet.
Ik trek en ik duw, ik stuw en ik zweef,
ik vorm wat zal breken, ik voel dat ik leef.…

Daar stond een late zonnebloem
te sterven in de leste zon,
en niemand in de wereld
die haar nog helpen kon.…