Netgedichten over actualiteit

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd…

Zij de woordverspillers onttrekkers aan semantiek die als de negende kop van de Hydra onverslaanbaar geacht boven de valreep uit willen stijgen treden, niet onopgemerkt in de voetsporen van de jonge Ploutus voor wie in één wenk het volmaakte werelds en het gewone briljant werd Wie van de wachtenden de nakomelingen van Gogo en Didi…

De socials staan weer bol van AI-bagger, een dier in nood of ramp die niet bestaat. De plaatser pleegt een dubieuze daad, gedreven slechts door kliks en plat gesjacher. Laat ons dit algoritme niet meer voeden, en lonen slechts de makers van het goede.…

Het is een dunne lijn waarlangs zijn keuzes en gedachtes lopen die evengoed diepe kloven niet bewust over zullen slaan om sneller beneden danwel boven aan te kunnen komen De link met die platte band in de godenrit is snel gelegd -ik kom nooit meer terug ik zeg het je- zei de man met arendsogen nog Híj binget echter alles - een…

Ontwaart u onderweg een geblindeerde limousine een glimmend zwarte four wheel drive van 't type suv geen suffe pick up dodge of multi purpose mpv maar zo'n caddy, buick of maserati dan misschien ...ik doel natuurlijk niet op zo'n elektrische hybride een roze panter die een pienter pookje nodig heeft door intro's van z'n eigen chief inspector…

ze zijn de onthutsende, hebben vrees voor ‘ t onbekende, voelen zich een wolkenkrabber tegen de schaduw van een puinhuisje lachen tegen scalpel en stethoscoop wassen hun handen na het pissen wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden in de kruimels van de ochtend spreken doen ze, luisteren naar wat zich zwijgend opdient geleerd tot in de…

Wat kan je doen nu het zo heet is dan alleen maar rusten en wachten? Het denken vertraagt, de woorden zwijgen en zelfs de vogels worden soms even stil. Wat is het eigenlijk dat ik wil? Wachten, hopen op koelte en helder denken; de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan en schreef er zelfs een boek over. Stilte en wachten, het zal verkeren…

Had nou die parelgrijze makker een poëzieles blootgelegd door nors zijn trivialiteiten in een doos met dialectisch gerommel klaar voor de kringloop voor haar neus te droppen? een ontdekker, die half Javaanse rakker nu zwart-op-wit gezegd door ietwat stuurs les clichés banaliteiten te contreren, als heer van stand eeuwig jong, niet…

mijn heimwee onthult de dagen dat jij niet bent, gewoon even afwezig uit mijn trein die door de donkerte van alle innerlijke gevaarten raast om in het gedwee te geraken verpersoonlijk ik me in het nog warme afdruk van je silhouet op het nachtelijk gelegen laken om mijn twijfel te laten zwijgen die me laat berusten in het violette weten…

Terwijl wij... of liever het leeuwendeel der voorstanders van democratisch georiënteerde wandelliefhebberpraktijken grievend noch klievend doch vredelievend demonstrerend contra trumps maga neonazi's capitoolbestormers met hun kloofverdiepende splijtzwamgehamer op ouwe koeien uit sloten - verkiezingmanipulaties en hun bizarre…

Van de noordkaap bij hammerfest tot de lofoten heb ik nooit meer geslapen maar in christiaansand in the hall of the mountain king was het peer gynt die mij in zomerse morgenstimmung bracht met die tweede beslissende kopbal van haaland…

Mijn hoop en fantasieën strekken zich als eindeloze tentakels uit over de bodems der oceanen waarvan ik alle restjes en overblijfselen van levens en verworpen ideeën schraap ook tegendraads gedraaide schelpen restanten van gênante eenvoud waarvan iedereen walgt evenals de gezonken scheepsonderdelen uit oorlogen die nooit…

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. I Ineens weer weten dat het leven mooi is al blijven…

TUINMAN Zijn klare wereld is verdwenen. Over lange jaren daalt het doek. Het huis kraakt even in zijn voegen. De oude boom draagt gouden roest. Ginds veegt tijd een verre vogel uit. De uren en de muren, altijd daar en altijddurend, zijn hardnekkig in de waan van zijn bestaan. Gasten kwamen, vrienden gingen. Schaduwen zijn hem al voorgegaan…

In onheugelijke tijden toen de portugezen rond 1425 de kuststreek van west-afrika verkenden kwamen hun karvelen niet voorbij de gevreesde bultkaap, in het spaans 'bojador' Generaties Spaanse zeilers vóór hen hadden 't steeds verteld maar nimmer wisten portugezen de ins en outs van het bestaan en het geheim van non plus ultra waren…

Een halfaap die ontsnapt was in de hoofdstad Genoot maar even van zijn vrijheidsdroom Ze plukten hem al snel weer uit een boom Nadat een lullig pijltje hem verdoofd had Toch klinkt er daar rond Artis nog gevloek Ze zijn nog naar zijn tweede helft op zoek…

In een plaknacht werd mijn stelling ontkracht: dat mijn ziel een vaste vorm bewaart, want ik voelde mij oneindig nat tussen laken en kussensloop, vergaard uit zweet en maan. En ergens zacht kraakte het hout, alsof het wist van een grens waarvan ik altijd dacht dat zij bestond - maar nu vermist. Mijn hand was niet de hand van gister, mijn…

Wat letters en woorden en heel veel wit dat hier of daar er misschien tussen zit, dat maakt de ontmoeting, dat maakt het verschil, en of jij of ik dat nu wel of niet wil, de taal gaat haar gangen, het denken zijn weg, het leven stroomt verder, weet heg soms noch steg maar laat ons maar dulden wat ons overkomt, de zon en de regen, en ieder…

soms is men genoopt in de hitte van de strijd zich als kameleon te gedragen en zich derhalve te verschuilen . om zich te voegen naar schaduwlagen opdat men geheel tegen het helle vuur in de lucht met haar omringende atmosfeer kan omzeilen . thans komt de dag geheel tot stilstand niet omdat het wordt gezegd, maar ik ook door een verzadigende…

Achter een scherm van vage namen, heerst een anoniem bewind. Zij die hier de regels beraamden, zijn voor eigen willekeur blind. Wat een veilige haven moest wezen, een vrijplaats voor het broze woord, is verworden tot een plek van vrezen, waar de hardste stem het beste scoort. De redactie kijkt toe en zwijgt stil, als kliekjes een dichter…

Ik kan die drie vogels niet meer zien tijdens de hydratatie onderbreking of de nieuwe aankoop van links naar rechts tikkie terug naar de man onder de lat van een zekere leeftijd gelukkig kunnen sommigen er nog iets van Ik wil zeker geen tukkie doen geen honderd procent bagageruimte waar we allemaal van profiteren vanaf slechts…

ik kan de zon niet verzwijgen wanneer ze hartveroverend moeder aarde verhit met al haar liefdesperikelen die ze als vrouw zeker in grote getale bezit een lentezomer die in mijlen stond gegriefd daar de tijd in een tempo van “ slow motion “ voort slenterde door kou regen sneeuw warme jassen muts en de verwarming op aangenaam onverschrokken…

Waarom raak ik als echtgenoot en huisvader onthecht en gaat mijn fantasie met mijn hormonen in gevecht en denk ik voor me uit: ‘Wat ben ik schaamteloos en slecht‘ Als Astrid Kersseboom ‘dit wordt een echte plaknacht’ zegt. Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld; het woelen…

De zomerzon brandt fel en velen zuchten, we zien natuurlijk liever alleen de blauwe luchten maar regen is ook nodig en bloemen zijn zo mooi, als brengt het onweer schade aan heel die zomertooi; Laat ons nog even wachten, -we oefenen geduld,- dan komen koele nachten en is de droom vervuld.…

Ik weet niet wat me overkomt! Ze lijken uit het niets te vallen bij honderden, in duizendtallen.    Als fijne klank-en-beeld kristallen, laat ik ze vallen door mij heen en raap ze, om ze één voor één te voegen in een nieuwe maat, die met mij aan… de wandel gaat, of beter: aan de haal met mij! Een wervelwind, een razernij, omhoog de straat…

De zon straalt er op los. Soms een briesje. Uit het zuiden. Luie geluiden van tractoren op graslanden. Maar ook 'ik hoor vaag muziekklanken', zegt mijn vrouw. 'Van Graspop, kan niet anders', zeg ik, terwijl ik mijn hoorapparaat aanbreng. 'Op zes kilometer wel te harden. Gratis Soft Metal.'…

Bank in ochtendlicht de stad loopt hem voorbij zijn droom blijft stil Op deze bank rust iemand tussen uren van voorbijgaan, terwijl de stad haar eigen haastige richting kiest. Ik voel hoe stilte soms luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft. Niet iedereen draagt zijn zorgen achter gesloten deuren…

Hoor de snerpend hoge zoemtoon Drie jongetjes op de grond Opa staat er bij Achter hun rug zweeft een drone Armen op de schouders van de middelste Ogen op de smartphone Niet in Oekraïne, Gaza of Qatar Maar in Hoorn…

Je bent op Onbekende wateren en jij bent dan een gestrande schipper die de zeeën wel wilt bevaren maar geen schip of zeil bezit Het zijn Onbekende wateren maar je zal een bekende schipper nooit om een lift of kaart durven vragen omdat je je dan minder waard voelt Je wilt naar onbekende wateren waar ik je als schipper mee naartoe neem omdat…

Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken toch de diepte in Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…