Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)

Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de

spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree

Ik dacht aan eeuwigheid het mogen
blijven in de luwte van haar lijf
de woorden te wegen die ze sprak

na die nacht dat ze plompverloren
opgaf wat haar eerst zo heilig was
een komst gedrenkt in vergetelheid

... Het gaat in deze dichtbundel om thema's die zich afspelen rondom ontheemd zijn en geen heimwee kennen. Daarbij komt de vraag naar boven: als je geen heimwee kent, lijkt dat dan op het weggeven van je hart dat zij breekt, met zich meeneemt en niet teruggeeft? Wat rest, is een holte. Een echo. Een voortdurend nagalmen van hoe anders het had kunnen zijn. ...

Zie ook: https://kijkgedichten.nl ...outube.com/watch?v=y32GYZk2oXQ

Schrijver: Niels Landstra, 3 september 2026

nlandstragmail.com

Biografie van deze schrijver

ontheemd

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10