Hartenkreten over algemeen

Ode aan het Bed Er is een plek, zo stil en breed, waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden. Het bed, geliefd en vaak bespot, een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot. 's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt, dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan. De dekens, als…

Ode aan de Knoop Er was eens een knoop, zo trots en rond, die zich vastklampte aan een overhemd van bond. “Hier zit ik dan, in het volle zicht, als de ster van de show, wat een gezicht!” De knoop sprak fier tot de knoopsgat: “Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!” Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach, “Zonder mij ben jij gewoon een…

Sommige ballen moet je niet hoog willen houden. Die moet je gewoon lek steken.…

Ode aan de Bril Een bril, zo trouw en altijd bij de hand, een vriend die telkens weer voor je klaarstaat. In vele kleuren en maten komt hij aan, om met stijl en mode mee te gaan. Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant, altijd passend, ongeacht je stand. Hij nestelt zich zachtjes op je neus, en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…

Hij wilde er niet aan, Zij wilde er van af, Ze stonden nu pat, Hielden daarom pas Op de plaats rust. Dat hielden ze niet vol, Deden water bij de wijn, Edoch die bliefden ze niet, ’t was een te slap aftreksel, Gingen er beî aan voorbij, Gaven hun portie aan Fikkie, Maakten die ermee blij, Zitten nu met gebakken peren, Komen van ’n koude…

Vroeg in de ochtend, een nieuwe dag Ik ontwaak met vrolijk, prachtig vogelgezang er ontstaat een glimlach op mijn wang Een koor dat klinkt vanuit mijn raam Met verschillende klanken en stemmen Ik geniet en wacht nog even om op te staan Dit is een ochtendgroet waar ik wel aan kan wennen…

Aan de einder draaien wieken, Torens spitsen recht omhoog, Rijen wilgen en populieren Perspectieven ’t weidse land, De rug krom gebogen leunend Op een stok, staart d’oude Naar verten achter d‘horizon. De zon brandt in het zenith, ’n Leeuwerik zingt hemelhoog, Koeien loeien, schapen blaten, Kikkers kwaken in het kroos, Dat d’eenden gulzig…

Waar jouw wereld eindigt, Begint de wereld je nog niet kent, Mag exploreren van begin tot end, Tot je weer een nieuwe wereld verkent. Nieuwsgierigheid is de bron van kennis, Onuitputtelijk, schier oneindig groot, Blijft je prikkelen tot het einde, Neem je mee tot aan je dood.…

De Ketting van Verbinding In de diepte van de zee, zwaar als een rots, ligt de ketting van het anker, onverzettelijk en trots. Het houdt het schip vast, veilig en geborgen, in stormachtige nachten en de vroege ochtendmorgen. Maar niet alleen in water toont de ketting zijn kracht, ook in de liefde, waar het ons hart verzacht. Een ketting van…

Een Gedicht Over Aardigheid In een wereld vol drukte en gehaast, is er iemand die nooit zijn vriend verlaat. Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries, met een glimlach zo stralend en lief als een iris. Hij biedt altijd een helpende hand, een baken van licht in het donkere zand. Met een hart zo groot als de wijde zee, is hij een vriend…

Ode aan de Schaar In de lade ligt een schaar, zo scherp en fijn, met knipjes en knapjes, een ware design. Knipt door papier als een zwaard door de lucht, verandert knutselwerk in een kleurrijke vlucht. Met bladen die blinken in het ochtendlicht, geeft ze vorm aan dromen, een prachtig gezicht. Knipt linten in stukken, als een chef in de weer…

Verscholen in het riet, Zichtbaar is het daar niet, Scherven op het strand, Zijn daar bewust beland, IJzer in het vuur, Daar verhit al menig uur, Man en vrouw in bed, Hebben het samen zeer vet, Kikker in de sloot, Ooievaar brengt z’n dood, Moeder voedt kind, Kind heel gulzig drinkt, In oost en west, Wordt de aarde verpest, In zuid en noord…

Zij handelde impulsief, Gewoon in het wilde weg, Zonder na te denken. De gevolgen waren groot, En ook heel erg fijn, Zij daarvan erg genoot. Ze blijft daarom impulsief handelen, Dat is nu haar blazoen, Kan zo nieuwe wegen bewandelen.…

ik heb eigenlijk een liedje ( mijn eerste) geschreven en aangeboden aan Pommelien Thijs, maar zij aanvaard geen schrijvers dat ze niet kennen. Ik voeg hierbij hun schrijven, zodat julie zien dat het waar is. Daarom vraag ik iedereen die het leest, of zij iemand weten die dat wel wilt zingen, ik heb ook nog een 2 de geschreven, misshien is er onder…

Hij trok aan het kortste eind, Had liever het langste gehad, Kiezen bleek helaas valse schijn, Had hij niet van haar verwacht. Hij confronteerde haar ermee, Bleek evenwel een rode lap, Kwam als ’n boemerang terug, Had hij dus niet aan gedacht, Zit nu met de gebakken peren, Hoopt nu dat ’t tij zal keren, En hem aalmoes toe zal vallen, Maar…

De zwijgende stem spreekt, niemand luistert. Als de sprekende stem zwijgt, luisteren allen, horen niets. De bal rolt over het gras, het kind grijpt, mist de bal en huilt. De bal rolt voort in het verschiet, niemand die ziet. De wolken bedekken de zon, de aardkloot verduistert, het stille gras fluistert, het kind luistert, bal gebiedt…

Een mens moet, moet in deze tijden, vol beton en licht, nu en dan, nu en dan vernieuwing zaaien, zaaien in zijn leven, onnozel leven, dor en kaal. Drie weken geleden, ja drie weken, hield ik op met kammen, op met kammen van mijn haar, wind waait wild, waait wild door blond, door golven, door zee, jeuk op kop, jeuk op ziel, krabbend, krabbend…

Voorjaar ontwaakt, ontwaakt mijn hof, groen, groen en wit, wit van bloesems, twijgen bloesems, bloesems aan twijgen, zo veel malen, malen zag ik dit, maar zwijgen, zwijgen kon ik nooit, nooit bij dit wonder, wonder in mijn oog. Wonderschoon, schoon aanschouwen, krachtig opwijst, opwijst naar omhoog, omhoog naar vertrouwen, vertrouwen dat…

Een stralende zon Een vrolijke groet Die kleine dingen Doen me goed Een warme poot Een zachte vacht Die kleine dingen Geven me kracht Een blauwe lucht Een groene wei Die kleine dingen Maken me blij Een beetje rust Een glaasje wijn Die kleine dingen Vind ik fijn Een zachte deken Een open haard Die kleine dingen Zijn veel waard…

Woorden verwerpen Wat ze zijn aangedaan Woorden omarmen Al was het onaangenaam Doch nooit de zin begrijpen Waarvoor ze instaan…

De mist trekt op, Alleen rond zijn hoofd Blijft de mist hangen Als rustgevende balsem. Gedachten nemen de wijk, Wijl de mist onttrekt zicht En brengt gedachten Uit het zicht. De stilte die blijft, Geeft richting noch sturing, Alles blijft als het was.…

Als ik je mag gidsen, langs deze weg, één die ik zelf niet echt ken, mag ik je dan vertellen en dan nog eens— wat het vraagt om een gelukkig man te zijn. Deze weg zal nooit haar einde vinden, slechts stappen die steeds voor je liggen. Geen beloning, geen vreugde in zicht, niets waar je ooit naar verlangde. Want vinden is geen deel van dit—…

Het regent, het regent dat ’ t giet, Alles buiten wordt nu nat, Ook ik, lopend van hot naar haar, Wijl regen deert mij niet. Alleen , ik groei er niet van, Bomen en struiken doen dat wel, Ook heesters en plantjes, Maar dieren niet, zijn net mensen. Want de mensen wensen, Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje, Of lekker te kunnen relaxen…

De mare verbreidde Zich wijd en zijd, Ieders mond liep Er van over, tot diep In de verste uithoeken, Waar niemand iets had te zoeken. Tot het plots uitbluste, Alsof niemand ’t nog lustte, Geheel was uitgekauwd, Niet meer werd vertrouwd, Door ander nieuws overschaduwd, Als ’t ware weggeduwd.…

​Je polijst je profiel tot je verblindt, een product in een etalage van glas. Maar wie koopt de schaduw die je achterlaat, als de lichten uitgaan op TikZin en je ontdekt dat je enkel een advertentie was? ​— TikZin…

Zijn faam was Wijd en zijd verbreid, Men sprak over hem Vol bewondering, Soms gemengd Met lichte afgunst, Dat men goed verborg, Want roddel en achterklap, Ligt heel dicht bij verwondering, Over teveel bewondering.…

Het leven laat soms littekens na op je ziel Je draagt ze onzichtbaar mee Maar wanneer je hart ze verwerkt heeft Wegen ze meestal lichter…

Paasgedicht In de lentezon, zo helder en klaar, komt het paasfeest, jaar na jaar. Kleurrijke eieren, verstopt in het gras, zoeken we samen, vol vrolijk geplas. De paashaas springt, zo blij en snel, met een mand vol lekkernijen, een heus festijnspel. Kinderen lachen en rennen door het groen, de lucht gevuld met de geur van bloemen, aangenaam…

De zwijgende stem spreekt, niemand luistert. Als de sprekende stem zwijgt, luisteren allen, horen niets. De bal rolt over het gras, het kind grijpt, mist de bal en huilt. De bal rolt voort in het verschiet, niemand ziet. De wolken bedekken de zon, de aardkloot verduistert, het stille gras fluistert, het kind luistert, bal gebiedt…

Mijn hersenpan loopt vol weetjes, verdwijnen ook veel vergeetjes. Elke dag komen meer weetjes, verdwijnen nog meer vergeetjes. De vraag is waarom zoveel gedoe, daarvan worden hersenen moe, ’t stopt op ’t eind als je overlijdt, ben je alle weetjes dan weer kwijt.…