42726 resultaten.
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…
GRILLIG UITZICHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 (tanka)
Bliksems verlichten
telkens de stormende nacht:
populieren gaan
als grote zeewieren,
door sterke stromen beroerd.…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Het grillig levenspad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
342 jij was geen
verschijnsel
maar creëerde
een lach bij het
grillige levenspad
vol kracht en
wijsheid
in een subtiel
aftastende dialoog
lieten wij beiden de
pijlen los die wij
hadden in koker en op
de al gespannen boog
niet om de
ander uit te
schakelen
maar om ons
het raken nu
vrijwel onmogelijk
te maken
10/06…
Het grillig levenspad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
328 jij was geen
verschijnsel
maar creëerde
een lach bij het
grillige levenspad
vol kracht en
wijsheid
in een subtiel
aftastende dialoog
lieten wij beiden de
pijlen los die wij
hadden in koker en op
de al gespannen boog
niet om de
ander uit te
schakelen
maar om ons
het raken nu
vrijwel onmogelijk
te maken…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De spitse gebroken kies van Alpenland
toont zich trots op kleding, kaart en beeld,
is met wonderlijke zachte kracht bedeeld
van ver te wenken naar eigen witte wand.
Zijn ziel, steeds aan reislustigen verpand,
heeft een roepstem, geheimzinnig, zeer verdeeld:
Mijn pracht is meer dan men zich verbeeldt;
waaghalzen, leidt nuchter je klimverstand…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Opgewekte zon glanst aan het zachte blauw.
In de verte roept een fikse wandeling:
"Naar bos en veld, als groep of enkeling."
Maar zware wolken komen, dreigend en grauw...
Donder treedt aan met langgerekte snauw;
een leger van druppels brengt ontgoocheling.
't Voornemen maakt een plotse omwenteling:
wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.
Geest van wijsheid, Geest van kracht,
leer ons hoopvol leven,
toekomst die ons allen wacht,
door de Heer gegeven.…
Biggesee (Sauerland)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Biggeseetanka
Grillige inktvis,
de lieflijke Biggesee:
verzwolg hij dorpen?
bood hij de ontheemden troost?
de weemoedigen wortels?…
boomt niet langer sterk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 wanneer de wind
grillig snelt
naar herfst
dan voelt
het leven
sleet
versukkelt het
na korte tijd
in aardse vergankelijkheid…
Polderwijsheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Rimpelingen in water,
grillige wolken hemelhoog.
Zij willen ons laten zien
dat schoonheid niet in perfectie huist
maar in de ontvankelijkheid van het oog.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.
De weg rond die wal vol met hoop
laat zich door de zon graag verlichten
terwijl ik mijn levensweg loop.
En tussen de muur die kan zwichten
als liefde weer roept voor een doop
schrijf ik deze woorden in dichten.…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.
Als 't water dat loopt,
Waarheen 't niet hoort,
En de gehele harmonie,
Misschien wel ongewild toch verstoord.…
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.523 Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
Ik dans als een strandbal rond.
Ik kan oogverblindend zijn.
Wie naar mij kijkt denk mij te zien.
Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf.
De eigen monsterlijk vervormde grimas.
Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg.
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
De randen snijden in mijn eigen vlees.
Ik…
GETIJDENSNIPPERS
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Rijp glanst aan bomen:
beelden spoken in mijn geest...
Maar geen gestalte!
Waterkoker stuk!
Dan klinkt na lange tijd weer
die damp vol fluittoon.…
Mortu tombu Miyi *)
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.038 waarom de ene wel
de dans ontspringt
de ander niet?
een antwoord is
er niet
er ís geen reden
alleen het Lot
dat het heelal bestiert
volgens de wetten
van de willekeur
met een hand die nu
eens streelt en
daarna slaat
om zo de weg
te wijzen in de chaos.
--------------------------
uit: ' Vuurproef', 2014.…
Dromen met open ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 Zoals wel vaker
was de nacht weer
langer dan de slaap
Zweefde weg op ijle tonen
van de wind die haren streelt
droomde nog met open ogen
toen de storm wind tegen werd
Bleef staan terwijl ik vallen moest
de zwaartekracht wellicht voorbij
tot een kort moment van stilte
aan het evenwichtig hangen
abrupt een einde maakte
Languit in een…
Harmonie / Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Ik laat me gaan
in de stroom, met de stroom
de bedding, de oevers tast ik af
mijn vingertoppen strijken langs
de rotsen en de krokodillen
voelen waar ze verpletteren
in welke hoeken ze snijden
ik ken de spanning
van hun spieren, poten, kaken
en laat hen gaan
in mijn stroom, met mijn stroom
mijn bedding en wijkende oevers
geven hen de ruimte…
Kwatrijn
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.761 Die zijn zo grillig als een vrouwenvlecht,
Dan glanzend en dan streng, los en stijf saamgebonden,
Altijd verwarrend en maar zelden echt.…
algarve
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 dit eens zo ruige primitieve land met
de geurige sneeuw van amandelbloesem
grijsgroene rust van stugge olijfbomen
de bedwelmende geur van citrusbloesem
de zuidelijke geest van ooit
rustig gerijpt in vele eeuwen
zo sluipend ruw verstoord
langs de blauwe kalme oceaan
met grillige roze kathedralen
staan hemelhoge dure bouwsels
boven de…
Eenzaam sterven
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.130 Ze lag daar stil
Gezicht geslagen op de grond
Om haar hoofd een plas van bloed
Gestorven in eenzaamheid
Mijn geest herinnert mij zo goed
Ze was net jarig
In de tachtig
Een feest waar niemand nog naar kwam
Alleen de Dood die onbarmhartig
Haar het leven daar ontnam
Om zo te sterven
Zonder naasten
Zonder liefde om je heen
Toont hoe grillig…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 takken
in wankel evenwicht
strompel ik naar m’n durp
weemoedig langs een wei
vertroebeld mijn geest
weet niet meer waar
wat is was geweest
boom, bast en gras
was dat wat ik zag?…
Gorwetsch
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
815 Ruig is de rots
die mij ziet,
hoe grillig zijn roep
verstilt het
grootse blauw.
Verheven
pieken,
bergen echo's,
verwrongen,
en de hoeken rauw.…
In de geest
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.511 De blauwe stralenkrans met witte stippen
Op de vleugels droeg het licht
Van hoop en wensen
Hij was een vlinder in de geest
Een eenling onder mensen
Hij zag de ruimte en de zon
Zag geen beperking
Als hij weer eens aan iets nieuws
Had lopen denken en er dadelijk aan begon
Het had voor hem de diepte van de onrust
En de korte lengte van…
De Geest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
904 En als een vlinder licht en vrij,
danst de geest, als ware zij,
zich niet bewust van alle droefenis?…
Geest
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
978 De lach op mijn gelaat is weergekeerd
Mijn ogen blinken, vertaald
Mijn mond plooit zich tot een lach
Verheven, gegeven, betaald
Mijn lichaam spreekt, gedreven
Door een leven van ontbering
Gekastijd maar nog niet gesneuveld
Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat
Mijn handen verlangen een gevoel
Mijn ziel verlaat jullie wereld
Mijn…
Mijn geest
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.081 Het was ooit een droom
om alles te kunnen;
op een dag
iedereen willen zijn;
elk moment
heel veel begrijpen
Het was ooit een droom
om inzicht te krijgen;
elke seconde
een stukje tijd vergeten;
op een eeuw
helder van geest zijn
......
Maar ik blijf maar dromen…
In geest
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.337 ver van hier
ergens
in dat niemandsland
jou ontmoeten
vlees en bloed
en in geest
reik jij je hand.
Samen gaan
op vreemde wegen
aarzelend
en op de tast
veel vertrouwen
veel herkenning
koesterend
hou ik je vast.…
geesten
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
644 geesten die in knopen waaien
en uitbreken uit de gevangenis
van huid en haar
zichzelf tekort doen
slingeren tussen de klippen
van liefde en dood
struinen knarsetandend straten af
reizend in verloren tijd
al tastend en roerend
als dirigent in hun verleden
troost vinden in
de ogen van eeuwen…
geest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.209 Je hart pompt
maar je geest is afgestompt
die valt niet meer te repareren
ik kan niet blijven corrigeren
en ook al vertel je steeds hetzelfde verhaal
en ook al zit je in een neerwaartse spiraal
aandachtig blijven wij naar je luisteren
al begin je steeds meer te fluisteren
en ben je steeds vaker moe
ik wou dat ik kon helpen
maar ik zou…