Alle inzendingen over grilligheid van de geest

42726 resultaten.

Sorteren op:

Het grillige rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wilde de glans van het marmer schrapen in een poging het dieper te raken volgde het grillige rood in zijn geaderd patroon voelde hoe het zich warmde aan mijn handen van weerstand ontbloot volgde haar strijd tegen natuur en verleden in sprietig verloop heb toen haar pijnen met schoonheid gewreven de tijd verstillend gepolijst…
wil melker5 oktober 2012Lees meer >

GRILLIG UITZICHT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
(tanka) Bliksems verlichten telkens de stormende nacht: populieren gaan als grote zeewieren, door sterke stromen beroerd.…

Hun grillige wensen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
duizenden kleuren wiegen om aandacht vragen je hand in zachte koestering stelen rankheid in een klankbord van groen bloeien van leven naar dood met de vrucht in hun schoot het zijn jouw ogen die hen hebben gekozen de vraag om samen te gaan is hun bestaan bloemen houden van mensen maar zijn helaas afhankelijk van hun grillige wensen…

Het grillig levenspad

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 342
jij was geen verschijnsel maar creëerde een lach bij het grillige levenspad vol kracht en wijsheid in een subtiel aftastende dialoog lieten wij beiden de pijlen los die wij hadden in koker en op de al gespannen boog niet om de ander uit te schakelen maar om ons het raken nu vrijwel onmogelijk te maken 10/06…

Het grillig levenspad

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 328
jij was geen verschijnsel maar creëerde een lach bij het grillige levenspad vol kracht en wijsheid in een subtiel aftastende dialoog lieten wij beiden de pijlen los die wij hadden in koker en op de al gespannen boog niet om de ander uit te schakelen maar om ons het raken nu vrijwel onmogelijk te maken…

GRILLIGE AARD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 290
De spitse gebroken kies van Alpenland toont zich trots op kleding, kaart en beeld, is met wonderlijke zachte kracht bedeeld van ver te wenken naar eigen witte wand. Zijn ziel, steeds aan reislustigen verpand, heeft een roepstem, geheimzinnig, zeer verdeeld: Mijn pracht is meer dan men zich verbeeldt; waaghalzen, leidt nuchter je klimverstand…
Han Messie6 september 2025Lees meer >

GRILLIG WEER

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Opgewekte zon glanst aan het zachte blauw. In de verte roept een fikse wandeling: "Naar bos en veld, als groep of enkeling." Maar zware wolken komen, dreigend en grauw... Donder treedt aan met langgerekte snauw; een leger van druppels brengt ontgoocheling. 't Voornemen maakt een plotse omwenteling: wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw…
Han Messie14 september 2026Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 465
Geest van eenheid, Geest van licht, oeverloos verlangen, wijsheid die de hartstocht richt, juich in onze zangen. Geest van wijsheid, Geest van kracht, leer ons hoopvol leven, toekomst die ons allen wacht, door de Heer gegeven.…

Biggesee (Sauerland)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Biggeseetanka Grillige inktvis, de lieflijke Biggesee: verzwolg hij dorpen? bood hij de ontheemden troost? de weemoedigen wortels?…

boomt niet langer sterk

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
wanneer de wind grillig snelt naar herfst dan voelt het leven sleet versukkelt het na korte tijd in aardse vergankelijkheid…

Polderwijsheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Rimpelingen in water, grillige wolken hemelhoog. Zij willen ons laten zien dat schoonheid niet in perfectie huist maar in de ontvankelijkheid van het oog.…
Iniduo18 april 2011Lees meer >

Wal van de tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Zijn stenen, gekleurd en geleid, langs grillige lijnen geweven vertellen verhalen en geven gedachten aan vreugde en spijt. De weg rond die wal vol met hoop laat zich door de zon graag verlichten terwijl ik mijn levensweg loop. En tussen de muur die kan zwichten als liefde weer roept voor een doop schrijf ik deze woorden in dichten.…

Eén uit duizend...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.023
Als 't grillig duinenpad, 't Wisselend gemoed, Als " 't lieve" weer, Stijgt naar 't hoog debat. Als harde rotsengrond, Waarbij geen stem noch bijl, Helpt te veranderen, Slechts spaanders in het rond. Als 't water dat loopt, Waarheen 't niet hoort, En de gehele harmonie, Misschien wel ongewild toch verstoord.…
Jan Dirk3 januari 2004Lees meer >

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.523
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. Ik dans als een strandbal rond. Ik kan oogverblindend zijn. Wie naar mij kijkt denk mij te zien. Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf. De eigen monsterlijk vervormde grimas. Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg. Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. De randen snijden in mijn eigen vlees. Ik…
Eva Cox29 oktober 2020Lees meer >

GETIJDENSNIPPERS

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Rijp glanst aan bomen: beelden spoken in mijn geest... Maar geen gestalte! Waterkoker stuk! Dan klinkt na lange tijd weer die damp vol fluittoon.…
Han Messie29 augustus 2011Lees meer >

Mortu tombu Miyi *)

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.038
waarom de ene wel de dans ontspringt de ander niet? een antwoord is er niet er ís geen reden alleen het Lot dat het heelal bestiert volgens de wetten van de willekeur met een hand die nu eens streelt en daarna slaat om zo de weg te wijzen in de chaos. -------------------------- uit: ' Vuurproef', 2014.…

Dromen met open ogen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
Zoals wel vaker was de nacht weer langer dan de slaap Zweefde weg op ijle tonen van de wind die haren streelt droomde nog met open ogen toen de storm wind tegen werd Bleef staan terwijl ik vallen moest de zwaartekracht wellicht voorbij tot een kort moment van stilte aan het evenwichtig hangen abrupt een einde maakte Languit in een…
geeraardt2 februari 2018Lees meer >

Harmonie / Chaos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Ik laat me gaan in de stroom, met de stroom de bedding, de oevers tast ik af mijn vingertoppen strijken langs de rotsen en de krokodillen voelen waar ze verpletteren in welke hoeken ze snijden ik ken de spanning van hun spieren, poten, kaken en laat hen gaan in mijn stroom, met mijn stroom mijn bedding en wijkende oevers geven hen de ruimte…
Zywa2 juli 2019Lees meer >

Kwatrijn

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.761
Die zijn zo grillig als een vrouwenvlecht, Dan glanzend en dan streng, los en stijf saamgebonden, Altijd verwarrend en maar zelden echt.…

algarve

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
dit eens zo ruige primitieve land met de geurige sneeuw van amandelbloesem grijsgroene rust van stugge olijfbomen de bedwelmende geur van citrusbloesem de zuidelijke geest van ooit rustig gerijpt in vele eeuwen zo sluipend ruw verstoord langs de blauwe kalme oceaan met grillige roze kathedralen staan hemelhoge dure bouwsels boven de…

Eenzaam sterven

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Ze lag daar stil Gezicht geslagen op de grond Om haar hoofd een plas van bloed Gestorven in eenzaamheid Mijn geest herinnert mij zo goed Ze was net jarig In de tachtig Een feest waar niemand nog naar kwam Alleen de Dood die onbarmhartig Haar het leven daar ontnam Om zo te sterven Zonder naasten Zonder liefde om je heen Toont hoe grillig…
Hookie20 januari 2004Lees meer >

dorpspad

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
takken in wankel evenwicht strompel ik naar m’n durp weemoedig langs een wei vertroebeld mijn geest weet niet meer waar wat is was geweest boom, bast en gras was dat wat ik zag?…
willem jacobs22 februari 2017Lees meer >

Gorwetsch

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
Ruig is de rots die mij ziet, hoe grillig zijn roep verstilt het grootse blauw. Verheven pieken, bergen echo's, verwrongen, en de hoeken rauw.…

In de geest

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

De Geest

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 904
En als een vlinder licht en vrij, danst de geest, als ware zij, zich niet bewust van alle droefenis?…
Gello26 juli 2004Lees meer >

Geest

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
De lach op mijn gelaat is weergekeerd Mijn ogen blinken, vertaald Mijn mond plooit zich tot een lach Verheven, gegeven, betaald Mijn lichaam spreekt, gedreven Door een leven van ontbering Gekastijd maar nog niet gesneuveld Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat Mijn handen verlangen een gevoel Mijn ziel verlaat jullie wereld Mijn…
tamara15 november 2005Lees meer >

Mijn geest

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Het was ooit een droom om alles te kunnen; op een dag iedereen willen zijn; elk moment heel veel begrijpen Het was ooit een droom om inzicht te krijgen; elke seconde een stukje tijd vergeten; op een eeuw helder van geest zijn ...... Maar ik blijf maar dromen…

In geest

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
ver van hier ergens in dat niemandsland jou ontmoeten vlees en bloed en in geest reik jij je hand. Samen gaan op vreemde wegen aarzelend en op de tast veel vertrouwen veel herkenning koesterend hou ik je vast.…
ine ros1 maart 2007Lees meer >

geesten

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 644
geesten die in knopen waaien en uitbreken uit de gevangenis van huid en haar zichzelf tekort doen slingeren tussen de klippen van liefde en dood struinen knarsetandend straten af reizend in verloren tijd al tastend en roerend als dirigent in hun verleden troost vinden in de ogen van eeuwen…
klaes10 mei 2010Lees meer >

geest

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Je hart pompt maar je geest is afgestompt die valt niet meer te repareren ik kan niet blijven corrigeren en ook al vertel je steeds hetzelfde verhaal en ook al zit je in een neerwaartse spiraal aandachtig blijven wij naar je luisteren al begin je steeds meer te fluisteren en ben je steeds vaker moe ik wou dat ik kon helpen maar ik zou…