81 resultaten.
Zijn onrustige kijken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 ik ken de beelden niet
waar hij van geniet
in zijn onrustig kijken
de lach is verworden
tot een grimas van wat
vroeger blijdschap was
hij laat nooit blijken
waardoor hij wordt geraakt
in de veelheid van impulsen
zoekt zijn eigen pad
tussen voor ons vaak
onbestaanbare wegen
hij is niet mensenschuw
maar komt een ander
nooit echt…
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 verbranden
zijn laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde vingers
om de redenen van zijn dood
naar buiten te brengen
zijn ingesleten grimas…
Slangengif.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.211 naar de hel
kronkelend en konkelend
doortrapt in duivelsspel
een lieve glimlach stuurt
het verkeerde signaal
speelt een slangachtig spel
spreekt mondige doventaal
geboren uit de genen
daar krijg je iets van mee
het loopt niet met een sisser af
een slang heeft nimmer vree
appels zijn doorgaans gezond
maar deze zure appel niet
die grimas…
Rimpeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.156 Niet het meest rare grimas
houdt hun komst uiteindelijk tegen.
Het is een zo natuurlijk gegeven,
net zo natuurlijk als wind en regen
rimpels trekken in een waterplas.…
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 wakker worden is bewegen, draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder…
Hij laat zich niet gaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.229 zal me wel vergist hebben,
Hij..hij laat zich nooit gaan
Zijn harde trekken
en scherpe woorden
Wisten..voordat ik het zelf wist
mijn liefde voor hem te vermoorden
Toen ik hem vertelde
dat ik definitief zou gaan
had hij gezegd 'rot maar op dan'
en had verder niets gedaan
Toch dacht ik heel even dat zijn mond vertrok
in een kleine grimas…
Verbaasd
gedicht
3.0 met 23 stemmen
6.087 Dat uit het fototoestel dat de vader
achterliet, hoe hard de grimas ook een lach
betracht, geen vogeltje vliegt.
Dat het verwijderen van een tegel,
jaren geleden in de tuin gelegd, toont
hoeveel leven zich aan het oog onttrekt.
Wetende en toch steeds weer verbaasd
dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt
nooit aan het eigen graf staat.…
GROENLAND KLEURT ROOD!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
329 sterren
nu 51
Denemarken wijst op art. 5
doch Europa trekt wit weg
en Rutte
Rutte gaat naar Trump
met de witte vlag
vol van overgave
en belooft
die Vredesprijs
in het niet meer
neutrale Zweden
Trump met Melanie
logeren, overnachten
in ons zo gastvrije
Koninkrijk der Nederlanden
op Huis ten Bosch
bij WA en Maxima
die met een grimas…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Rond zijn je gedachten
Rond is je zomer
Nachten
Rond zijn de appels
Rond zijn je veren
Rond zijn die je beminde
Rond is de potlood in het vet
Rond is de grimas in je gezicht
Rond is licht
Rond is het huis waar je viel
Rond is de wereld en een beetje fragiel
Als de lucht ronduit een ventiel
Rond is de aarde
En de maan
Laten…
Mijn rug op, min 10
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.008 Wanneer ik mij omdraai
en wegloop wandelt er
dan een grijns over jouw
gezicht of draai je
gewoon het licht uit
zodat alleen het duister
jouw grimas kan zien
zoek jij dan op de tast
de afstandsbediening en
zap je even langs die
jaren waarvan de scherpte,
de kleuren en het geluid
niet afgesteld hoefden
te worden omdat het klopte…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 Uitwasemend de grimas
van een geledigde pop.
De papieren rolmaat
uit verleden, tijd geleden.
Getuigen die langzaam
wegsterven in beelden
aftreden, niet meer
verder te ontleden. Een
flauwe echo blauwt nog na.
In zo’n dag heel even
de handen als
stuurloos mandje.
Toch ik, toch ik.…
De pijp aan Maarten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.148 Ik dacht te zijn
maar ik was monddood
het was zij die floot
op lippen
roze en zoet
De lucht verstond de belofte
al was eigenwijsheid haar
grootste goed, benedendeks was
zij de kapitein en ik de schrobber
in haar hand
Toch eenmaal aan de bovenrand geraakt
waar de zon haar ogen spleet en
haar grimas kathedraalde tot in de
kerkers van…
'Bruggenbouwers'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Hun grimas verbleekt, het schild brokkelt af.
De dagen die zij leven lijken soms een straf.
Enig vertier moet het leed dan verzachten,
maar men zit onderwijl ergens anders met zijn
gedachten...…
De moed der wijsheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.814 Er moet geen spot zijn in mijn stem,
het leven is ernstig genoeg en daarbij:
wat helpt een grimas in de duisternis?
Zingen daarom zullen we, aan de dis
zowel als op het werk, heel hard
de trappen op en af zullen we lopen,
het thuis op een onmatig zoenen zetten.…
Haar ware kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 ongenaakbaar
door de pijn
omdat van binnen
zij de omgeving regeert
Nooit erdoor verslagen
Haar weg voortzettend
In haar toewijding genereus
Zij de zee
die kolkende emotie aanvoert
niet wegspoelt
Al is ze fysiek geraakt
in jou ontwaakt
ongebonden geestelijke rijkdom
een euforisch gevoel
Haar talent niet versluierd
Door schram, grimas…
knusjes keuvelen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
495 knusjes keuvelen aan een houten tafel
over je passages op een ordinaire dag
je woorden vlot en met een glimlach
een sterke koffie met een warme wafel
spiegels reflecteren in de zon
je zonnebril met lichtbruin vensterglas
belichten fel mijn verbaasde grimas
op een terrasje waar het ooit allemaal begon
ik zag je mond zo elegant bewegen
je…
Middeleeuwse po
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 Het plafond van de woning was wit
in het bed lag een oude vrouw
haar gezicht in een grimas
een masker naast haar hoofd
onder het bed stond
een Middeleeuwse po
gewoon po te zijn
in volledig po verlangen
ze prevelde onzinnigheden
onvolledige zinnen
over maagden en helden
en sprak soms heldhaftig
tegen po onder bed
maar po zei niets…
Ode aan Femke
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Onbegrepen grimas - ploft zij in haar troon.
Als ik Femke daar zo zie
ontspruit mij de gedachte,
Juffrouw Ooievaar - bouquetreeksideologie.…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 Om zijn eigen gezicht te wissen
roert een ernstig kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 pijn aan borst met daarin hart
trekt op gelaat: grimas,
vage vragen, streepje dood.
hand tast, beroert pijn en borst,
tikt hart op vingers: blaas
aanval af, kies hazenpad.
ziel valt voor hart op knieën:
verklaar lichaam blitzkrieg
niet, lichaam noch oud noch zwak.…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 ,
terwijl hij een grimas trekt.
Ik wilde nog wat zeggen.
Hij loopt al weg.
Nutteloos eigenlijk om uit te leggen.
dat het wel eens beter is geweest.…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
BESTRIJDINGSMIDDEL
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.104 hofnar
clowneske gebaren kruidt kolder
besmuikt de onderbuikgevoelens
te lijf gaat lol trapt broeken kruist
met luiers verknipt tot maskers
starend naar pretogen kijkend
als in een lachspiegel vergelijkend
smileys dobberend op zee koppen
van golven die schaterend dijen
kletsen koude rillingen veroorzaken
strandwacht vindt dode met grimas…
Opsporingsbericht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.277 maagzweren en venijn
En de verraderlijk zwenkende stroom
Van zijn en worden
Tussen angstdroom en fantoompijn
Op een korrelige krantenfoto
Staat zij in een verkrampte pose
Nu is zij vermist
En voedt ze de kindse geruchten
Dat ze door een dorpsgek werd ontvoerd
En aan de spijlen van een klam bed geketend
Met doorligwonden en een verbeten grimas…
De oude zwerver
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
931 het vuur
De arena
Was mijn vriendschap duur
Ik kon vrienden krijgen bij de vleet
We proostten met elkaar
Op het succes
Maar toen kwam de les
Ik viel naar beneden
Wat heb ik geleden
Ik dacht dat ik vrienden had
Maar ze waren me zat
Zagen me niet meer staan
Wezen me de laan
Ik was weer alleen
Ik moest er doorheen
De komedie in mijn grimas…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 de tranen het zout van de zee verzachten
En een glazen blik op oneindig is gesteld
Als mijn voeten het rulle zand verkrachten
En de hemel schuin omlaag helt
Als de wind zachtjes door mijn haren streelt
En ik zou willen dat jij degene was
Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen
En mijn pijn gemaskeert wordt door een grimas…
De banvloek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 Liever jaagde hij maar voort
met een duistere grimas
rond de lippen en het woord,
vulde zijn ruim met woorden
en voer dan met hen mee,
aan iedere vorm ontkomen
in een rusteloze zee.
waardig en groot,werd Pegasus
door deze God bereden,
maar, volkeren,het hindert dus
wel dat hij heeft geleden
aan een afwezig eldorado.…
Zomers soeverein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.173 ondanks dat eindeloze blauwe
sprookjesachtig boven de dierentuin
afscheid nemen heeft geen zin meer
neemt af in betekenis door het licht
soms blijken er bekende gezichten
gelijkenissen van dieren in een gedicht
zomers menselijk wil je zijn
en dat probeer je
ondanks dat laveloze geschater
van oorlog en destructie in jouw geest
met de grimas…
We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 gespeeld
‘deinend als de zee’
in zijn laatste gedicht
bekommert hij zich
slechts om de melodie
boven elke ritmiek
en zelfs thematiek
die
amper ter zake doet
dit moet goed
tot mij doordringen
ik moet stevig voort met drinken
uit zijn mateloze verzen
alle fris getapt
de smaak van insomnia
intussen is bitter maar
zijn ingesleten grimas…