412 resultaten.
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 Ach, zij ’t gekromde lijf van ’t harde juk ontslagen,
en neem me uw dorre hand het pak des levens af!
Wat ’s leven? – Lijden. – Wat ’s genoegen! Wakend dromen. –
Wat ’s vreugde? – Zelfbedrog, en blinde razernij. –
‘k Beproefde ‘t: ‘k heb die bron voorbij en af zien stromen;
van in haar wel verslijkt, vloot ze in moeras voorbij.…
Kind in de storm
gedicht
3.7 met 24 stemmen
12.596 Eén dunne rug onder de storm
- een juk onder een juk -
twee schouderbladen
om ter bangst.
-----------------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001.…
Lichter dan licht (spiritualiteit)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 Zijn gang was soepel
Zijn tred was veerkrachtig
Zijn juk was licht
Al wat Hij droeg was liefde.
En alsmaar deelde Hij daarvan uit.
Hij werd lichter dan licht
En zo ontsnapte Hij aan de zwaartekracht.…
Hoe laat het is
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Niemand weet waarom
De tijd bestaat,
Waarom alles in
Haar verglijden moet
Die ons daag'lijks knecht
En onder een ontontkoombaar
Juk gevangen houdt -
Niemand weet immers
Hoe laat het is…
Schemer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Het vredige landschap zo rein
is in 't heden sereen en fijn.
Hoe alleen in 't graan of veen,
hoe sereen de maan verscheen.…
RUSTIG SEREEN
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
6.222 De kerst was rustig en sereen
Dankzij de engel in ons midden
Je kreeg de neiging te aanbidden
Het alles dat vergeten scheen
Uit een bokaal kwamen gedichten
Ieder las hardop ‘t zijne voor
Terwijl het buiten nog niet vroor
Ontdooiden binnen de gezichten
De Christus straalde door de ogen
Van de allerjongste van vijf maanden
Nog flarden hemel…
Sereen domein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Bomen als gebouwen.
Geen beweging van wind.
'Wij staan hier op vertrouwen,
vertaald in groei - al jaren.'
Geen vogel laat zich horen.
Vertrokken naar akkerland.
Geniet van zijn conditie
vòòr de kou straks toeslaat.
Roerloos ontvangen de bomen
signalen uit een oorlog...
Zenuwachtig gefluister.
Ineens knapt er een tak...
Toeristen op…
Zelfportret
gedicht
3.2 met 129 stemmen
66.617 Bleek en sereen.
Hier en/of ginder.
Alleen of alleen.
-----------------------------------------
uit: 'Dag en nacht geopend', 1970.…
GEMEENSCHAP
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.383 Mijn zwaarste leed ten allen tijde
Was ’t machtloos stille medelijden;
Maar lichter steeds woog eigen juk
Door blik op and’rer Heil, door bloei van meegeluk.…
Zo
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
738 Als een vette vogel
op een dunne tak
Schreeuwerig, niet waardig
zoals verdriet dat soms kan
zijn -stil sereen en draaglijk
Zo weegt het…
Weiger te genieten
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
4.408 Ik weiger te genieten van geluk
Binnen mijn handbereik
Ik zie het eerder als een juk
En reken me niet rijk
Als gouden regens vallen
Dan mag ik mij prijzen
Zo zie ik mij mijn leven vergallen
Altijd verlangen, altijd eisen…
Eindelijk...
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.491 Ze ademt de lucht in,
diep...dieper, en weet,
dit is de lucht van vrijheid,
't juk van moeten is ze
goddank kwijt!…
Taal kan niet alles
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
763 het alfabet is kostbaar
onder het juk van de tijd
door een droomgevoel
ben ik verliefd geworden
in de ziel van poëzie
maar hoewel, taal kan niet alles
voor het oog bevrijden
altijd zweven er zwart-wit beelden
door mijn geheugenbank
die niet in poëzie te lezen zijn…
overgeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 ik neem me voor maar buig
onder het juk van zware adem
-nog even niet-
zegt mijn ziel en rust
in de gedachte van jouw zaligheid
verblijft mijn tijd een poos
ademloos frequent ben ik gekust
door
lieve lentedingen…
als ik jantje hoor...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 als ik jantje hoor
- volendamse smits -
word ik even klein
- weer -
denk ik terug in de tijd
zie ik hem weer staan
míjn broer
achter in de kerk
in het koor
waar hij zingt
- met nachtegalen stem -
o jesuke klein
o jesuke klein,
denkt de volwassene in mij
hoe lei dit kindeke
- dit jantje -
onder het juk
het juk van de roem
en toch…
standbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 ze is zo sereen, zo
onbereikbaar in haar najaar
ze doolt door haar voorjaar
legt besneeuwde vingers in
haar moederschoot
lachend als een zomerkoningin
en verdriet hebbend in het winterzonlicht…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 Sereen zacht ademt het meer
De koele dampen langs de oevers
In het nachtlicht weven de sluiers
Een mistgordijn van zilveren rook
Langzaam versluieren de sterren
Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd
De aarde is nu onderworpen
Aan de adem van het koele meer
Sereen in mystiek gehuld
Laat het koele meer zich dragen
Niets laat zich nu nog…
Gemold
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 In hun ogen
Werd er slechts
Met hem gedold,
In werkelijkheid
Werd er met hem
Onnatuurlijk hard gesold
En werd hij voor
't Leven gemold
En ging gebukt
Onder 't juk
Dat onherstelbaar
Weerloos maakt
Onschuldig leven
Voorgoed kapot gemaakt…
geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
569 aan de oevers van de tijd
op de tempelklok
.......is een vlinder gevlogen
en ingeslapen
sereen en stil
luchtledig
geen haat
momenten zonder tranen
worden kristallen stralen
van geluk…
Zen moment
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
515 Geniet eens van een Zen moment
met alleen stilte om je heen
Als je dan zo Zen bent
heel sereen
is er niets wat je nog stoort
want een Zen-moment
is een staat van "zijn"
dat altijd bekoort…
Niets of toch alles?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Het niets maakt
alles kwetsbaar of volheid
het niets creëert
integerheid en leefbaarheid
Het niets maakt
de ruimten sereen
alles beslaat of ontstaat
uit niets, gemaakt
uit de creatieve ziel
van deelbaarheid.…
Slecht nieuws
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
3.198 Gelaten hoort ze het
slechte nieuws aan
met sereen getoonde kracht
een opwellende traan
glinstert in haar oog
en breekt haar gelaat
in ongeloof
en diepe onmacht…
zoals
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
546 Gisteren
toen de maan nog gloeide
als een lamp boven het land
toen alles nog was zoals
het water
stil en sereen
toen pas besefte ik
dat alles tijd heeft
en langer leeft als iedereen…
De ontmoeting
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.138 Een sereen landschap
waarin twee schitterende meren,
als ogen,
mijn ziel trachten te doorgronden.
De vreedzame reflectie
van haar warme straling
verzacht haar contouren
tot een uitnodiging
haar te betreden.
Twijfelend neem ik het in me op.
waar haar openheid
me nood
voel ik de broosheid
van haar diepere leven.…
Mijn "warme hand"
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.926 Héél sereen
geen pijn en verdriet?
Is het niet stil...
waar je nu bent?
Niet eenzaam...
mis je mij daar niet?
Ben je gelukkig...
nu je daar bent?
Heb je eind'lijk rust...
in je malende hoofd?
Ik zal je weer vinden
als ik er ook ben!
Begroet jij mij daar...
zoals beloofd?…
Lust & Liefde
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
6.347 nek, mijn buik, zo warm
ik voel je harder worden als ik je omarm
Mijn verlangen wordt wild en sterk
iets wat ik aan jou nu ook merk
langzaam kom je bij me binnen
niets liever wil ik dan jou nu beminnen
Helemaal gaan we in elkaar op
je brengt me vrijend naar mijn top
lust en liefde smelt samen tot één
met zn tweeën op de wereld.. zo sereen…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
De Here zegene u
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
818 Er trok een rilling door haar heen,
of ze voor ’t eerst de woorden hoorde,
hoe troostend was dit, hoe sereen.
O Heer, verzuchtte ze, dat U mij stoorde
in mijn verlatenheid, ik ben niet meer alleen.
----------------------------------------------
Voor dit gedicht mocht ik op 5 oktober 2009
de zilveren veer ontvangen.…
Eén met de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Gisteren zat ze daar,
een vrouw in een strandstoel,
een lichtgewicht,
ineengedoken, bijna onzichtbaar,
een schraal figuur,
pal in het midden van het strand,
ze keek voor zich uit,
recht naar zee,
bijna onbewogen,
de handen in haar schoot gevouwen,
ze had iets sereens,
en toen het avond werd,
verdween ze even geruisloos
als ze was gekomen…
daag me niet uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 daag me niet uit
laat uitgewoede stormen
liggen in serene rust
te vaak ben ik gekust
vanuit een hemels plan op
aardse gronden
door monden uitgedaagd
maar jij ?
daag me niet uit
trek engelen uit mijn
aderen en lieve woordjes
uit mijn mond
kijk in mystieke kelders
en bezoek de rommelzolder
opgeruimd maar niet zo
leeg als…