118 resultaten.
Gaf lilapaars
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
858 je klaproosde
op slanke wat
lichtgroene stelen
het kleine blad
gaf lilapaars
subtiel haar boventoon
ik heb je niet
bewoond maar wel je
zwarte hart bewonderd
als in een droom
hebben onze kleuren
elkaar altijd weer gevonden…
les coquelicots
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
962 (l'important c'est la rose)
ik dicht een schilderijtje
'een zomers taferel'
met een handvol warme woorden
doch geen zin teveel
het zonnetje zal er op schijnen
de hemel moet strakblauw
en het weiland vol klaprozen
schrijf ik speciaal voor jou…
Als wind-doorwaaid
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
665 Als wind-doorwaaid
en zon-doorschenen
de klaprozen te bloeien staan
dan grijpt ons
heel die tere schoonheid
tot diep in hart en
ziel weer aan.
Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.
Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
Grazige weiden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
516 in een bergweiland waar ik ging zonnen
bruiste een waterval van eeuwen achter mij
iemand had boven mij een lied gezongen
een lied van vrede klonk hier heel nabij
waar in groene weiden de klaprozen bloeiden
en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij
hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken
nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
D-day 2024 6 juni
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Klaprozen, symbool van hen die vielen op de slagvelden van weleer.
In al kun kleurenpracht bloeien ze vandaag ook weer.
Ze markeren geschiedenis en hoop op vrede.
Nog een lange weg te gaan.…
Vertelsel
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.673 Het zand was er zwarter dan elders
Klaprozen waaiden als gensters
uit ijskoude asse omhoog
Verdwaald in die granieten stad
voelde ik onder mijn snelle stap
zielen knappen als scherven
Doorheen glasgordijnen zerken
staarden korstmospupillen mij na
-------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004.
-----------------…
Als wind-doorwaaid...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
695 Als wind-doorwaaid
en zon-doorschenen
de klaprozen te bloeien staan
dan grijpt ons
heel die tere schoonheid
tot diep in hart
en ziel weer aan.
Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.…
Tijdloos
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.123 Onder een bedje van klaprozen
dekken wij onze dromen toe.
Nachtschaapjes koesteren zich
tussen onze tijdloze gedachten.
De maan schetst een halve glimlach,
sterren schieten wensen door de hemel.
We omarmen de zon in ons hart
en groeien onvoorwaardelijk naar elkaar.…
Als de zon is toegedekt
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
727 er zijn dagen
dan is mijn wereld zo klein
of blijkt het buiten mij te groot
dan kruip ik onder een deken
mijn armen zijn immers
te kort om uit te breken
ook beide benen lijken dood
al zie ik klaprozen
in volle glorie
en bloesem alom
iedere kleurenpracht
is flets
het gevoel houdt me doofstom…
lila
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
588 alles wat er rest is een
armband rond mijn pols, een
glimlach achter glas
en
stilletjes herinneren
ik zaai het zaad van lila klaprozen
ik zegen ze, heel stil
de wil om ze te laten bloeien
overschaduwt het geheel
het zijn er veel
een glimlach over warme aarde
het zijn er minder
dan de waarde van
de hinder en de tranen in mijn keel…
er had nog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
474 hier had een bos kunnen groeien
gewoon, op het slagaderlijke veld
het had gekund
er had een beuk kunnen staan
een berk
geen klaprozen op hellend vlak
er had een vogel kunnen vliegen
in lucht vervuld van aarde
alsof geen zwaartekracht bestond
de sleet van korrelig stof
heeft huid en kruid omwoeld
er had nog een hart kunnen slaan…
Verdreven ben ik
gedicht
3.4 met 32 stemmen
17.827 Klaprozen
langs de weg.
Boeren
en de honger.
Hoog en licht
is boven mij
wat ik de lucht
zou willen noemen
maar dat in waarheid
de toegang is
tot Hem
die mij verdreven heeft.
Zondig
zijn
wij allen.…
Gelukkig land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.418 Bijna tastbaar
is mijn verlangen
naar het land
de klanken uit mijn jeugd
het land van klaprozen
korenbloemen
en glooiend
landschap
het land van textiel
de arbeid en de natuur
het land
waar jij
en vader
leefden
mijn land
ons land
Twente
waarvan ik 't volkslied
in mijn diepste
dromen
zing.…
dagboek dicht
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.160 Morgen zijn we stof
en stuiven we tussen
groen gras en kransen
vandaag bijten we
appels in hun vlees
het sap druipt
langs de mond
pas gisteren
rukten we nog
de klaprozen
uit de grond
nu
is er geen vandaag
gisteren of morgen
het is middernacht
ik maak me zorgen
om niets…
Lege Lange Weg Vol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Ik reed die weg
Tientallen keren op weg
Nu leeg, kaal
Enkel een paar
rode klaprozen
witte kamille
geel koolzaad
Deze kende ik al van voor jou
Andere niet
die leerde je mij
Net als ik jou leerde kennen
En jij mij
Niet uit mijn hoofd
in mijn hart
Zelfs in tegenwind
een lange weg
vol…
de zachte vleugels van een klaproos
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
989 nu en alles
ligt ginds
de ik- en de jij-vorm
wij als afscheid in het geluid
van klaprozen
ik weet niet meer
of wij waren
en de gebaren die ik losmaakte
uit jouw haren
keerden zich naar binnen
nog voor de nacht brak en wolken legde
in onze adem
ik voelde hoe jij wilde vliegen
verder dan wij hadden verwacht…
JIJ
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.887 de innerlijke rust
die jij voor mij
zo vurig wenste
is niet mijn deel
noch lot- of reis-
genoot het stormt
in hoofd en hart
golven zwiepen
belagen het gemoed
boorden stromen over
onrust wakkert aan
knarsetandend ervaar
ik jouw verscheiden
klaprozen in ’t groen
waar ben je in mij
dichtbij of onderweg…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
orangegloed
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.025 Zomaar een dag
schrijven wij luchtkastelen
in het zand
gewoon omdat het mag
deze nieuwe geboren dag
schrijven wij kastelen in de lucht
zolang wij maar blijven dromen
bliven wij geloven
alles gaat uiteindelijk open
zolang dromers en klaprozen
zingen
luchtkasteel met zijn gote vlindertuin
zijn open
Nu…
op de wei
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
508 gele boterbloempjes
madeliefjes en wat rode klaprozen
blauwe korenbloemen
tezamen op een groene wei
een palet met vele kleuren
mijn hart wordt danig blij
een schilderijtje wordt geboren
aquarel in al zijn vormen
liefhebbers zullen dit bekoren
ja, op zo’n plaatsen wil ik komen
een rustig leventje in ongerepte natuur
mijn ogen sluiten…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
Muze
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.411 Zomaar wat klaprozen
in conclaaf met wat bitter kruid
de eerste ingrediënten tot
een smakelijk opdienen.
Een zuchtje wind
leidend tot een serenade
van gedachten, uitwaaierend
tot een bosje ijsbloemen
in kant gezet.…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Papavers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Nog steeds zijn er de klaprozen:
teder en vroom en erg vergankelijk.
Het zijn mijn zomerbloemen
omdat ze veel vertellen door hun bloeien.
De wind blaast hen omver maar
toch zullen ze niet breken.
Er is al gezorgd voor een vervolg
in het doorschijnend kleed gehuld
Papavers: rood geplooide dromen
in een zomerveld vol zon.…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Rode klaprozen
geanimeerde Geisha’s
rouge aan de bron.…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 Als bomen hun takken versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door…
tijd puzzel knuffel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 Hoe kan ik in godsnaam nu stoppen
de knoppen zijn geknapt
de klaprozen zijn betrapt
op hun ware aard
zij zijn gespaard
draai maar u majesteit
de aarde in een onwaarschijnlijke tijd
het schip is rijp
door tijd van spijt
gekapseisd
door een vuur van ijs
nu smelt het bewijs
langzaam maar zeker
gaan de geesten in ruis
spreken
en zij
de…
De Grote Oorlog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 ze vluchtten voor gezapigheid
dachten roem en eer te halen
voor volk en vaderland
niets was minder waar
misleid door mooie woorden
wachtte slechts dood en verderf
loopgraven raakten verzadigd van bloed
te jong gilden jongens om moeder
een eeuw na die vreselijke strijd
graaft men rond Ieper nog botten op
klaprozen buigen stil…