Alle inzendingen over monnik

116 resultaten.

Sorteren op:

[ Avond, in mijn hut ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Avond, in mijn hut ben ik alleen, buiten ook -- En het wordt donker.…
Zywa5 april 2025Lees meer >

Munnekemoer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
Munnekemoer bij eerste beschouwing lintbebouwing aan weerskanten van het kanaal het was een veenmoeras van klooster Ter Apel gingen monniken erheen om turf te graven ? iets om je af te vragen ze hadden het Kloosterveen.…

Palmar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
of Palmaer het klooster is er niet meer we weten waar ongeveer tussen Zwaag en Tysweer het was Reiderwolderpolder bij varkensboerderij Knorrenburg opzij naar de Dollarddijk vandaar naar het noorden tot de rand van de kwelder niet verder daar was het ongeveer Norbertijner monniken hebben gesmeekt, gebeden tevergeefs gezwoegd, gedijkt…
Sjoerd Visser3 september 2020Lees meer >

Stille wegen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
Stille wegen Slingeren omhoog, de berg op Verdwijnen in de mist Onder de sneeuw Stille wegen Overspoeld door de zee Niemand Behalve die mens Die monnik Die geest Stille wegen Door het zonnige, groene dal Zo mooi Zo adembenemend mooi Tranen in de ogen Stille wegen Stille mensen…
Arimea4 februari 2009Lees meer >

De oude kerk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
De oude Ierse kerk op de oever langs de rivier onder een donkere wolken hemel is in het verstrijken van de uren vervallen tot spinrag en stof van het mediteren van de monniken resten nog verbleekte gebeden Eeuwen geleden gesproken gebeden om het verdeelde leven dat aldoor één is te helen Een zonnestraal golft door het raam…

[ De maan schijnt verdriet ]

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
De maan schijnt verdriet in mij, toch kijk ik ernaar -- door mijn tranen heen.…
Zywa3 december 2023Lees meer >

tenebrosa aqua ( donkere regen )

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.150
de wijde rust het boerse zingen van monniken? waarom dan nog getreurd? ---------------------------------------------------------- maandag 17 december 2001 gedachtenis san juan de la cruz 4 zonneleen 17…

Godzoekers

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.022
getekend door een sober bestaan van eenvoud, werken en gebed raakt de monnik in zijn lege kluis van alle ruis verschoond ontwaart hij stilaan de fluistering van het levend geworden woord zo alledaags aanwezig als de zachte lichtval door het venster zo tastbaar als de kruimels van het vers gesneden brood -inspiratiebron :…

Geestverruimend gesprek over vocht, houding en sculptuur

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
'Ha twee eau,' zei de monnik, 'is water.' 'positie is stand,' zei de pater, die kwam na de mis. '- En een waterstand is een getij,' zei de non nog wat later.…
Aubrey10 september 2011Lees meer >

Eerste winterstriemen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
De levensspiraal plooit zich terug, voldaan geworteld knijpt de natuur reeds één oog dicht, een innerlijk smoren in koperglans hangt als stille nevels boven het stiltedomein, waarin schaduwen als zwarte monniken het beeldsnijwerk voorbij schuifelen, een sterfzee van handgeschept bladpapier, met ontblote ruggen moedig wachtend op de eerste zweepse…

Samenvloeiing

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Eeuwig avontuur – ieder zijns weegs gegaan, ontmoeten deze twee elkaar, monniken: de één prevelt zijn gebed, de ander wil gehoord worden, met luider stem. Zon en maan in alle getijden hun gids.…
John Loopstra26 augustus 2020Lees meer >

Middeleeuwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Even is er 'n vleug van Middeleeuwen Zie je de monniken op rij die monotoon hun liederen zingen Hun -spreekwoordelijk- zwijgen in alle talen Hun handschrift -lichtschuw-opgeborgen in aloude analen Niet gehecht zijn aan aardse dingen hun sobere pij...…

De verre abdij

netgedicht
5.0 met 76 stemmen aantal keer bekeken 449
ik hoorde het klokje van de verre abdij zag muren in warmte trillen tegen het silhouet van de toren nabij goud golfde koren onder een warme wind eindeloze zomers zijn hier geboren waar koeien vloeiend hun rust herkauwen het vogel concert nadert zijn einde monniken gaan in stiltegebed hun brevier kent de regels gesprekken…

Aan Olla

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
JELLE Hij figureerde reeds in het gedicht Van Inge Boulonois, als snelle Jelle Op vrijersvoeten met zijn zoete Belle Voor wie zijn monnikshartje was gezwicht Al was zij dan geen vrije legkiphen Zij scharrelde maar wát graag in zíjn ren! ___________________________________ OLLA Och arme Olla, 'k weet dat jij er bent Een schuwe…
Maxim24 mei 2022Lees meer >

ga

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.499
De wolken werden strijders de wolven werden herders hun uit die andere wereld het waren de verkenners Het vlakke land daar volgde ik hun pad betrokken in dat oneindig spel het eeuwige reuzenrad Toen sloeg de bliksem in naast me achter me voor mij in mij Maar ik liep door op naar die tempel waar de monnik zei schiet op,ze staan…

STRANDGEZICHTEN

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 810
de slaap Vroeg in de morgen weer dat helder makende indringende licht Schuimbekkende steigerende paarden golvend op de kust Turend over zee ziet hij door nevelen heen het witte Engelland Het donkert vroeg maar altijd aan de zee die toegift van licht Verstomde branding - in de oorschelp hoorbaar nog de zee Een stramme monnik…

Eenzaamheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Een eenzaamheid die niet alleen aan jezelf doet denken als een monnik die staart naar de ego van een eeuwig tal. Maar die even zijn passen wenst te tellen over de waarde van het leven in één geval.…

STAPELING...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ooit werd hier rode steen op rode steen gestapeld in wild verband Ons land door monnik, broeder,pastoor bestuurd met milde en ook strenge hand Geen vreemde kracht -van buiten- werd ingehuurd gearbeid werd er 'aan den lijve' Even zoveel gebeden verhoord en onverhoord Nu resten muren als stenen tekens van een rijk verleden…

Galgeven

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.834
tussen grove den waar je als kind de nachtegaal kwam horen bevend in verboden schemering hoewel ook jongens aardig konden fluiten nog schrijven talingen en eenden op het water lagen aa’s en ee’s onrust onder de oksels een hals vol richting ook wij bewegen uren stap na stap het ritme van miljoenen mensenjaren winter ademt als een monnik…
Silva Ley1 november 2015Lees meer >

Ondeugdelijk gedrag

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
majesteit het wordt tijd om respect te tonen voor de dieren ophouden met uw jachtlust op hen te botvieren de boel gedeeltelijk toch afsluiten kinderachtig gedrag een smet op onze prachtig gekleurde vlag vrolijk zei u gelijke monniken gelijke kappen geloof mij geen dierenvriend binnen buitenland gaat deze zegswijze…
Antonia10 september 2021Lees meer >

001: een bitterzoete introductie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
ik wil je alleen maar slaan je vastbinden aan een stoel desnoods doe ik je pijn als ik in godsnaam maar begrijp wat ik lees de meester in de poëzie laat me begaan hij glimlacht sereen als een oude wijze monnik geduld en liefde is genoeg hij neemt me bij de hand naar een donker huis ik zoek op de tast een lichtschakelaar hij laat…
J.Bakx31 maart 2022Lees meer >

overtuigd gevallen

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.066
hij hult zich in de deken van haar volledig afwezig zijn zwijgend als een monnik die gebukt zijn geloften ondergaat en devoot in stilte lijdt in de seconden vindt hij niets slechts een opeenhoping van getel naar het einde aan zijn afzondering wacht hem de louterende hunkering een jeuk die niet te bekrabben valt eens weer in haar armen…

kruisvinding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
damp vervluchtigen doet met twee linnen lippen een wade van gezwachteld speeksel in lagen bracht tot basilieken – koralen van eenvoud zo zoet - hoe je gewelven van niet bestaand been de processie laat dragen de stemmen om me heen ze bleven, wisten niet van wijken maar ik keek op hun hoofden zag gerafelde zielen en even was ik eerste monnik…
appelman14 april 2014Lees meer >

bach in orval

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
in dit groengouden dal heerst een milde stilte in bomen en gebouwen de mens spreekt met ‘t hart in gewijde momenten voor het dagelijks brood hier speelt bach klavicimbel de stilte hemels verbreidend in onze verwarde gedachten de geruisloze dienende monnik toont een muzikale glimlach loopt even in de brandenburgse pas de solist…

winterhardheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
nu weet ik hoe hard haar handen zijn waar vlakbij het hart hing in bundels aan rode touwen en onstuimigheid tijd maakt inderdaad einders de zang van monniken als draagbaar van de merel en de nachtegaal hoe hoog in godsnaam verblijft zij kruipt door het grijze van haar gaan het valt niet in sluiers uit te drukken of te dragen, licht schuilt…
Rieg25 november 2008Lees meer >

Contemplatie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Na de dienst schuifelen de monniken voorbij, ze prevelen gebeden en ze kijken naar binnen, waarschijnlijk zijn ze al eeuwen ontwaakt en verteerd. Een monnikspij glijdt langs je dij, je schrikt, het kietelt, je bent bij zinnen en je plonst erin, gedurfd en poedelnaakt.…

Wilde ganzen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 617
Als wilde ganzen landden hier vissers en monniken, anderen voeren verder en ontdekten Amerika maar ze kwamen terug langs het noorden, Thule waar het gloeiende stenen regent waar het land brandt en de rotsen zwemmen tussen kokende fonteinen Daar zijn de poorten van de hel en de paden naar de hemel onzichtbaar boven de wolken om reusachtige…
Zywa27 maart 2019Lees meer >

Florence

gedicht
2.3 met 366 stemmen aantal keer bekeken 68.261
Bij de cipressen van een lustwarande stond je te lachen om het bronzen zwijn toen je uit de lucht in mijn blikveld landde aangeschoten, door een teveel aan wijn snel zouden we in dat hotel belanden het oud palazzo van een Florentijn die ooit als monnik tot de vuurdood brandde we gloeiden er na, omringd door jasmijn.…

HET GEHEIME IK

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
hem nu om zijn kern een aardkorstmuur In een verborgen ruimte een speldenknop Waarin de vreugde in een notendop Beschermd wordt tegen verre vriend en buur Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen Het kamertje waarin de schrijnkast staat Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat Is hun besluit, hij wil er blijven wonen Zoals een monnik…