96 resultaten.
Koorddansen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.028 pulver paddestoelen in
mijn haar als ik naar
verre oorden reis
dompel mij onder
in een boekettenzee
mocht ik gaan zwerven
aan de linkerkant
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik ten hemel stijg
voer mij met de zwijnen
als het lopen mij
slecht vergaat
leer mij al dat te doen
zodat ik weet
te balanceren op touwen
die…
DE MAGIE VAN HERFST
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
681 Vol magie
is dit seizoen
De kleuren
oranje,geel,scharlaken rood
Het ontdekkend kind
als de dood
Een paddestoel
vol gif te plukken
En stukken mos
als bijna echt tapijt
Waarboven laatste
muggen dansen
We raken alledaagsheid
kwijt
Verliezen ons
in het sprookje: herfst.…
Rood met witte letters
snelsonnet
2.9 met 16 stemmen
2.063 Gaan wij ons voor een wandeltocht bepakken
Versterkt dan nog eens extra dat gevoel:
De onvolprezen wegwijspaddestoel!
Nieuw rood met witte letters op de vlakken
Het eigentijds gewicht zal ook verschillen
Spillebeen kan zelf z'n paddo tillen…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 bladeren vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Paddestoelen gezien,
de echte,
rood met witte stippen.
Eén keer stonden er zelfs drie bij elkaar.
De benen waren ook al in de herfst.
Ze hielpen met verkennen
tot ze er genoeg van hadden.
De kracht gleed eruit.
Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.…
fotocamera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.076 wandelen kan een openbaring zijn
kijken naar de natuur heel fijn
door jou ging de wereld voor me open
kon ik scherper kijken door jouw “ogen”
ik richtte mijn focus door jouw lens
aanschouwde de wereld als fotomens
een tweeling paddestoel met rode stippen
wist ik zo mijn camera binnen te knippen
door de natuur slechts een kans te geven
kon…
KERK
gedicht
2.5 met 37 stemmen
19.788 Als paddenstoelen verbonden
door een lichaam van onzichtbare draden
blaffen honden in de nacht
het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis
veranderend in een onaantastbaar plechtig
lid van een grotere gemeenschap
------------------------
uit: Tirade 200…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
Herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
644 Blaadjes worstelen met takken
vallen vederlicht
op het gekleurd tapijt
Vogelgeluiden zoete keelklanken
boven het
briljant bedauwde spinnenhuis
Paddenstoelen tonen hun nieuwste
bizarre creaties
van het overgangsseizoen
in een pittige wolk erotisch parfum.…
Ipaddo
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.003 Als overdag de vogels excelleren
En het nieuwe kabinet de netten ruimt
Dan moeten we naar buiten - goedgeluimd
Om tijd op bos en heide te spenderen
Maar wel waar WiFi is in bos en berm
Want paddo’s check je voortaan op je scherm…
Herfstbos.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
972 De paddenstoelen rijzen
uit de grond.
Staan in het vochtige mos
in het stille herfstbos.
De mist hangt in de bomen.
Een sfeer om bij te dromen.
Ik denk aan de zomer
die voorbij is gegaan...
De bladeren zijn gevallen,
't Is een gekleurd tapijt.
Ja, de zomer zijn we kwijt!…
vliegenzwam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 klein paddestoeltje
met je rode stippelhoed
een kinderfeestje…
inktzwam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 tussen gras onder berk verscholen
ontluikend de witte hoed, zachte schubben
boven de licht gekleurde tepel
de gesloten onderkant draagt mysterie
zwarte magie voor later...nog twee dagen...?
jonge hoeden voorzichtig gesneden
knoflookboter in de pan, zacht beroerd
met inkt het recept geschreven..…
Van herfst...de magie
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.360 Zon tovert tot in de kruin
het blad tot blos
het geel tot goud
Het klatergoud
valt op paden
spelenderwijs
Kinderen maken
-zonder enig gevaar-
een najaarsreis
Door het land
der dwergen-7 zo ze willen-
het pad eeuwenoud
Voert langs paddestoelen
blijft begaanbaar
voor schuifelende kindervoetjes
Schuilen in verwondering
onderdak…
Het herfst zich feest.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
569 De vijg ontkleedt zich schaamteloos
de druif is laveloos
en paddestoel is high.
Het herfst zich feest
en moedt zich vol van wee :
het jaar is bijna over.…
Het milieu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 O zoele zoete zomeravond
in juli, geurt weelderig de
rozenstruik zoet
sensueel
Toen wij in het gras,
tussen
klavers en bloemen,verkoeling zochten
In
de rivieren, olieachtige drijflagen
van blauwwieren
Na de brug een gistend krot, schimmelt
blauw de paddestoel grauw,
een nijpend moment
waarin we alleen maar
konden hopen.…
lente(sonnet)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
995 de lente ademt de winden drijfveer
van haar vruchtbaarheid over mij
en haar vogelen stembanden zingen blij
in onze grijpende oren neer
en de zon lacht een opening in
zijn wenende en grommende gordijnen
ook de paddestoelen verdwijnen
in de humuslaag van hun begin
de geldgeile mensenklauwen grijpen
alles van zand tot kraaien
nog…
Herfstgeuren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
933 Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de bonte blad'ren vallen,
paddestoelen en zilveren webben,
mijn graf sieren in de vroegte.
Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de geur van herfstfruit
en rottend bomenloof het einde
doen vermoeden, voor een koude tijd.…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
707 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…
Plaats
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
570 Weet je hoe het eens was
hoe groen was niet dat gras
eikenbomen die tot de hemel reikten
paddestoelen oneindig veel
dat alles was ons deel
weet je de zon was gewoon geel
de sterren flikkerden in de nacht
en de maan helder als glas
weet je dat als ik naar je kijk
hoeveel het me spijt
dat jij part noch deel had aan dat verleden
dat jij…
LAAT ZE MAAR ZWAMMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ze zeggen zoveel
kondigen met hun bestaan
het einde van een seizoen aan
geven de herfst vrij baan
bekleden al wat stervende is
met kleurig fluweel
laat dat wat ons verlaat
nog eenmaal vlammen
voordat ook hun tijd vergaat
laat de paddenstoelen maar zwammen…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom
van een paddestoel…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
Herfstkind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.104 Tussen de oude eiken ruist het
middenin een draaikolk van blaadjes
zwijgt opeens het Herfstkind en luistert
Kom, het is weer tijd voor verandering
is wat deze herfstwind haar fluistert
ik blaas muziek dus dans en zing
Voorzichtig danst ze de bomen kaal
haar zang brengt paddestoelen tot leven
en de herfstwind blaast, hij blaast zich schraal…
De kleuren vallen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.617 Een verdwaalde paddestoel in
het zachte mos gaat spontaan blozen.
Jouw zachte uitstraling en open blik
maken het plaatje compleet
Bij het scheppen van de kleuren
heeft God jou rijkelijk bedeeld...…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Paddodode
snelsonnet
3.9 met 19 stemmen
1.727 Op paddo’s als genotsmiddel verzot
Is laatst een meisje van een brug gesprongen
En daarom treft de Kamer noodgedwongen
Nu elke paddofiel met een verbod.
En pleegt straks iemand dronken suïcide
Dan zal men ook de sterke drank verbieden.…
Toen alles Vermetel leek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria
leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes
de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal…