inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 8.369):

Toen alles Vermetel leek

keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria

leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes

de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal geboren

jou beseffen in mijn gitzwarte prismatintels
was als puur bronwater tappen
jij de essentie ik de spa

en we dronken limo in de zon

Schrijver: wiron, 15 september 2005


Geplaatst in de categorie: emoties

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 290

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)