Alle inzendingen over voorouders

117 resultaten.

Sorteren op:

Gelegenheidsvers

gedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 12.541
onze voorouders. Wie verstaat hen nog? Woorden raken weg zonder schade: wij immers leven nog. Ik heb het zelf gezegd: liever licht dan woorden over licht. Het boek staat. Geel torent zijn rug die niet als het jonge gras wuifde, aldoor hier stond. Bleef, niet heette. ------------------------- uit: 'Raster', nr. 107.…
Lloyd Haft22 augustus 2019Lees meer >

net zomin ik fluister

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
terwijl waarheden ontvouwen onder ede verklaard het evenbeeld dooft luwte hoorzaam blijft het idee nestelt schijn bedriegt we ons in kielzog vervoeren men voorouders herdenkt waarmee woorden uitdrukken oren zich vullen dagen zich stapelen vulkanen slapen de straat, het park zolang ik luister…
Iniduo30 december 2025Lees meer >

Eeuwig zullen we fluisteren

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Je verbleekt, kruipt langzaam weg uit de anekdotes en de foto's die overblijven voor vreemden, later ook nog ontdaan van onze herinneringen alles verteerd tot iets anders jij en wij opgelost in nieuwe levens met hun eigen verhalen waarin wij zachtjes fluisteren eeuwig zullen we fluisteren in het voorouderlijke koor van de menselijke…
Zywa16 februari 2020Lees meer >

Noorderzon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
De aarde kleurt er rood door het bloed van voorouders. Hier is geen toekomst, slechts vroegtijdige dood. De lucht trilt boven de geboortegrond, bezwangerd van dampende hitte. Er gaat geruisloos een verhaal rond over de verre hemel van het noorden. Daarin schijnt altijd een gouden gloed.…
Iniduo6 april 2011Lees meer >

onder de mangoboom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vader’s stem die in trage tijd naar het verleden van zijn voorouders reist de oude man wandelt met de doden in woorden vangt hij hun leven vroeger is niet ver weg de mangoboom ziet toe heeft weet van de verhalen de mensen en de geesten hij was immers altijd…
J.Bakx13 september 2021Lees meer >

verbondenheid (2)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vaders stem in trage tijd reist hij naar het verleden van verre voorouders de oude wandelt met de doden met bedachtzame woorden vangt hij hun levens vroeger is dichtbij de oude mangoboom heeft weet van de mensen de verhalen en de geesten…
J.Bakx15 september 2021Lees meer >

After hours

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 163
In een diepe late-night mix van oerwoudstammen jazz dreunen dreigend de tam-tams hypnotiseren wajangspelers bedwelmend als de gamelan dan laaien vlammen uit de lava van java's halfdode vulkanen in de voorouderlijke ritmes schemerend in een verzwegen raadselachtig en obscuur halfduister en zwartwit enigma weliswaar verborgen…
MaXim27 september 2026Lees meer >

Een ledenpop en harlekijn

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
speeldoos het refrein uit vroeger jaren dagen op de zolder van de tijd gedroogde appels verse melk bij het ontbijt een moestuin waar de struiken afgedekt met net hun vruchten toonden aan de zon wij de rechte regels opgebonden bonen zagen en niet snapten wie dat kon het paard en koeien in de wei soms woon ik weer als kind op die voorouderlijke…
wil melker26 september 2010Lees meer >

In deemoedigheid

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 646
ik hoorde ze schuifelend naderbij komen zag hoe stilte haar hand op zijn arm stuurde waar hij al lang in een vage einder tuurde in een wereld die hem vergeten was hem niet meer zag als medemens zij kenden hun plaats al een leven lang in deemoedigheid dicht bij hem en het voelde als vroeger thuis met hun voorouders die hen…
wil melker9 januari 2025Lees meer >

Zee boven de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Er drijft een dunne zee boven de zee, ik zweef overal, oneindig tussen voorouders en ongeborenen De zee kust en speelt trekt me onder water mee in hoge schuimkoppen die uiteenspatten in mijn nieuwe regenboogslierten over de zee, van de zee de barende zee verzwelgende zee verdampende zee die diepten van dalen maakt, scheppende duisternis…
Zywa4 februari 2023Lees meer >

Credo

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ik denk, ik weet te voelen wat van me verwacht wordt mezelf gespreid, verkracht door wat ik wil , niet ben het duister werken aan een wazig plan frunnikend, standvastig duim voor duim geloof, een vaag verlangen opgezweept door grimmige voorouders uitgehouwen, vastberaden absorberend van godendeemstering tot kunstlicht steeds meer heb…

Bandieten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Een ernstig vergrijp Op een plein Waar de vrouwen vrij rondliepen Gepakt Door bandieten Die een misdaad begaan Tegen onze vrije wereld Tegen ons vrije bestaan Waar de regels In ons zitten genesteld Door onze voorouders Doorgegeven Het zware leven Bevochten In een eeuwenlange strijd bandieten Die ons westerse leven Aanraken Vrouwen…
ebba1 februari 2016Lees meer >

Hollandse molens

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Langs breed uitwaaierende wateren die onze voorouders zowel graag als zorgelijk voor zich zagen liggen drooggelegde polders Hollandse molens talrijk en standvastig bovendien met trots in de armen gesloten passen in het landelijk gewin aan ons landschap nagelaten door voltooide eeuwen gehard, houdt de tijd ons samen aan ver uitgestoken…
Rob van Tol15 oktober 2022Lees meer >

Capitolist

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
De Muur heeft hij zien komen en zien vallen Was met z'n opa naar Berlijn gegaan Zag JFK als 'ein Berliner' staan Een president die Vrijheid zocht voor allen 't Charisma van dat USA-idool Ontbeert hem, met zijn 'mars' naar 't Capitool…

Migratie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 837
Onze voorouders komen uit Afrika. Migranten krijgen nu een oprotpremie mee. Vroeger bouwden we muren. Nu bewaken we de Middellandse Zee.…

De zee wenkt

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik zie in heldere dromen verre voorouders foereren in de getijden stromen toen de mensheid jong was en we onze vacht verloren De oeroude herinneringen in mijn genen geschreven doen me verlangen naar zee waar ooit het leven begon om er naakt te spelen met zand, water en zilte lucht onder het vuur van de zon We kozen voor ‘n landleven…

Het turks kromzwaard

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
Met de vuurspuwende ogen bedreven we liefde zoals onze voorouders onder de waterval van de rondspattend zweet…
Enes Tiric18 december 2010Lees meer >

Zekere Indianen

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.030
In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek, de heldere, koele. Als de indianen zich oprichten duizelt het hun, de wereld wordt duister. In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel. ------------------------- uit: 'Ja Nee', 2017.…

Zekere Indianen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.555
In de rotsbodem hebben voorouders pijlen gekrast naar de beek, de heldere, koele. Als de indianen zich oprichten duizelt het hun de wereld wordt duister: In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel. ------------------------ uit: 'Ja Nee', 2017.…

Genesis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
baringsgolven die als warmte door mijn lijf stromen; ruimte condenseert tot materie, door zwaartekracht verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof van een stervende ster stolt de aarde in een materie regen; primitief groen leven zet broeikasgas om in zuurstof; moleculen in natte aarde door zonlicht verwarmd vormen eerste oercel, onze verste voorouder…
Custor18 september 2012Lees meer >

Gedichten die ik mis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Steeds meer mis ik de gedichten, die mijn voorouders niet geschreven hebben. Hun poëzie van vreugde en verdriet. Vandaag moet ik zonder hun verhalen leven, verhalen, die door de tijd vergeten zijn. Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet. Hun meningen niet over kwaad en over goed.…

Saya anak Indonesia

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.027
slechts één ervan blijft ongemoeid en staat steeds helder voor de geest maar is toch voor de tijd bevreesd waarin mijn laatste adem vloeit och sayang, mijn wens verdwaalt in nevelsluiers van de nacht zoekend naar een stille kracht die hem uit zijn begeerte haalt ja sayang, ik droom erbarmen van alle voorouders en goden dat mij een rustplaats…
Biba14 april 2007Lees meer >

Van alle mensen hou ik het meest nog van apen

gedicht
2.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 18.570
Ik voel zij zijn mijn voorouders die uit het gezicht verdwenen en de kinderen waar ik vergeefs op heb gewacht. Ik voel hen onder mijn hand, ik voel mijn hand op hen, aan hen, en hoe een vacht pas echt een lichaam tastbaar maakt. En hoe stil ook kijkend blinken hun ogen altijd altijd van leven.…

Fakkeldragers zijn wij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 679
Hoe onze voorouders en onze kinderen, verder blijven leven in het licht. Van een eeuwenoud verbond. Wij levenden zijn fakkeldragers.…

Joel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
Doof de vuren, omarm het duister, hoor het voorouderlijk gefluister, luister naar hun wijze raad: Hoe zwart ook het heden, hef de hoorn en deel de mede, drink, op de zon die komen gaat. Wassail!…
Jack Stoop19 november 2019Lees meer >

Link

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
echt niet alles te weten u klikt gewoon op de link van AI Ik vrees evenwel dat het virus der kunstmatige proliferatie reeds in de  kweekvijver van  noninterventie  in neuronale  hersenstructuren post heeft gevat  als voortwoekerend gezwelschapsdier  in de nog levende nexus  van het corpus callosum vrij van welke voorouderlijke…
Maximianus5 januari 2026Lees meer >

Het edelhert

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Een edelhert op jaren en zeker van goede huize Zat gebogen over boeken zijn stamboom uit te pluizen Aan zijn voorouders boven de haard kon hij zich urenlang vergapen en hij besloot dus tot de aanschaf van een familiewapen Hij dacht daarbij aan een hertenkop op een veld van lazuur en keel Met daaronder het ontzielde lijk van een jager…

Maakbaar geluk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Gevoel is de taal van onze ziel onze oudste wijsheid het is ervaring van de mensheid in genen geschreven Voelen en denken is één bij onze verre voorouders en instinkt genoemd als denken en taal losgemaakt van ‘t dierlijk instinkt en de leugen is uitgevonden zijn we mens Gevoelens leiden en gedachten volgen in de oerdans…

Eenzaamheidsverlangen

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.830
Ontvlucht men in de tempel, dan moet men Voorouders aandacht wijden, offers brengen, Om door demonen niet omringd te worden. Ach, alles, eer en welstand, wilde ik offren Om met mijn droefenis alleen te zijn.…

Ongeboren wonderen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Aan voorouders die het licht nooit zagen. Vaak moet ik denken, aan al die levenden die wel geboren werden. Aan hen die te jong gestorven zijn. Aan hen die het licht niet langer kunnen zien. Vaak moet ik denken aan ons stervelingen. Aan hen die elkaar naar het leven staan. Aan hen die als blinden oorlog voeren.…