52 resultaten.
Zwarte Kerst
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.284 onder het brandend oog
van de koperen ploert
in alles verterende hitte
wordt een kind geboren
gewikkeld in doeken
ligt hij op de lemen vloer
geen wijzen, os of ezel
komen hem begroeten
verstoten door haar clan
legt zijn verkrachte moeder
haar verminkte lijf
vleugellam naast hem
zij slaapt met dode ogen
zingt zelfs geen wiegelied…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
In memoriam Truus De Vocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
748 Vrede op jouw gelaat
de laatste wens vervuld
op tijd en niet te laat
en toch, geduld, geduld
In gedachten vind jij
onbekende woorden
in zin en regelmaat
vandaar dit kleine lied
Het hart slaat nu de maat
glimlach om wat jij ziet
jij hoorde zo graag zingen
jouw kleine wiegelied
Zo vrij als een vogel
heb jij nog gevlogen
lied van een…
Bergère
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
452 mij aldoor
Is het een vesper
Of een serenade
Is het niet 's avonds
Maar rond middernacht
Dan is 't een nocturne
Waar 'k op heb gewacht
En straks volgt dan weer
Voor mevrouw en meneer
In de moulin rouge
Een folie bergère
Zoetlief herderinneke
Poppe met sinneke
Geen grande ballade
Maar petite berceuse
Zingt dan een wiegelied…
Bouwer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Vanavond fluiten in de struiken
merels zijn wiegelied en houdt hij de wacht bij giraffen
en lieve knuffelberen.…
Als een ster
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.215 even dacht ik
ze haalt het niet
maar vlotjes neemt ze
een octaaf met het gemak
van een appeltje schillen
zo zingt ze een baby in slaap
en wiegt hem verder door de nacht
mezzo, niet matig
maar zachtjes deinend op de
golven van een wiegelied
een diva in jeans en slobbertrui
met de verfrissende glimlach
van een dauwdruppel
en een…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 kom, dan neem ik je in mijn armen
zing een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water…
Voor betering vatbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als de pest je huis en lijf bereikt
Schrik je op en kijkt om naar
De duizenden gesloten deuren
van het vertrokken voorgeslacht
Alle wiegelied en nijverheid
Versmalt tot enge gangen
Waar je niet, waar je nooit in wilt lopen
Stofzuigerslang van de eeuwigheid
Opsomming wordt enkelvatting
Het moment bepaalt vast het verder verloop
Als…
Ook dan ben ik bij je...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.554 Je ogen glanzen parelmoer
verraden mij een stil verdriet
Aan de oppervlakte zie je ’t niet
Daar schuilt het masker sterk en stoer
Dan is het ziekte die jou vloert
Je ziet des levens schoonheid niet
Aan het ziekbed klinkt een wiegelied
maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!”…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 het zingt een stille melodie
tot in de slaap
een wiegelied van meegaan
en niets hoeven te verstaan.…
In voor en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
581 Voor het haardvuur snort de poes
In gedachten 't geluid van knisperend hout
Op de achtergrond geroezemoes
Obers draven met lekkernijen zoet en zout
Het is iets wat vertroosting geeft
In sombere tijden van lijden
Zoals een wiegelied als men van angst beeft
Of aan zichzelf verkwijnt van linkse of rechtse zijde
De oudere kwetsbare maar speciaal…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 De nacht trekt als een schim over verlaten akkers
aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij
In het wiegelied van een geruisloze wind
spelen de bloesems met hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven…
Pour Anne De Bruxelles
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.508 Voor Anne Van Brussel
De nieuwe morgen wordt wakker
belooft een mooie, propere dag
zonder een knellend verleden
een zon die voortdurend schjnt
een zachte bries, een zeil, een boot
In de schaduw van het grootzeil
rust de tijd en valt in slaap
met het wiegelied van
het schommelen van de botter…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar links waar jouw schaduw valt
In mijn waan
Zie ik een korenveld vol gemurmel
Scheuren in de aardkorst
Een veld waar de storm een woeste hoer is
Een matte sluier spreidt zich over de voren
Ik slik
De traan brandt in de klier
In mijn waan
Hoor ik kwade mollen delven
Hoor ik een wiegelied voor uitgebluste…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem hangt er over
Het koeltje fluistert met de vliet
De dart'le vlinders spelen
De nachtegalen kwelen
Is't niet een lieflijk wiegelied…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 En de ClinicClown pakt zijn gitaar
speelt voor haar alleen een wiegelied
vol zoete strelende akkoorden
die teer liefde voor haar verwoorden
en klagend huilen van verdriet
Ongeschminkt las hij in de krant
zwart omrand en klein geschreven:
“Vera`s glimlach is gebleven
als glans voor elke nieuwe dag
wij vergeten nooit haar lach”…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Geen vlucht is te groot, geen
hemel te ver, zolang het asfalt roept en het verkeer hem wiegt als een wiegelied.
Onder banken waar niemand
meer luistert, plukt hij traag betekenis uit
stilte, zoals een dichter zoekt naar woorden die al voelen
voor ze klinken — in zijn pientere ogen leeft iets wat wij misschien verloren zijn.…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 eerste sterren
ter grootte van een handpalm
dwingen mij naar de linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes…
Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.595 Dartel, steeds opgewekt
zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust,
trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht
opgevreten door artrose
kan je niet meer stappen
spring in het veld
we laten u inslapen
tegen het verwachten
uw blik, nabij zijn
de warmte, de uitstraling
slepen van je lichaam
de pijn dat je verborgen hield
je adem als een wiegelied…
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 Met liefde omringd, in een warme kring,
een afscheid dat zacht als een wiegelied klinkt.
De tijd is gekomen, de laatste stap gezet,
met moed en kracht, zonder enige spijt of pret.
Voorbij is de storm, de onrust gestild,
een vlinder die in de ochtendzon schittert en trilt.…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Missen wereld-wijd
Vrouwelijk schoon in “Haar- Tooi”
Mà Vlast mama’s Kant en Land
Mare-Kronen indringende doornen
Goudsbloem gesneden woorden
Zuurdesembroden
Besneden maretaktwijgjes
Bomen die één-drachtig wuiven
Maansikkels
Graancirkels
Dolmenkring
Zen-introspectie bij ieders zin
Rustig wiegelied meditatief
Stille tijd ontdaan…
Europa, vernietig Japan
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.976 Ze zijn geen barbaren, ze zijn niet jong,
dood is de god, die hun wiegelied zong,
ze hebben niets om u te brengen,
geen bloed om aan uw bloed te mengen,
ze zijn ontschraald aan wat Wordt,
ze zijn vóór het mens-zijn verdord.…