voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

Onvoltooid?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
Verliefdheid? Als de heetste lava is gestold op de flanken van de horizon in het ochtendgloren weggerold het wikken in het wegen, onder de krakende karrenwielen van dromen, moest te veel worden afgewogen, gedachten als voorbeeld dat geluk mild en duurzaam moet zijn, zichzelf moet verdienen moet maar wegvloeit in de wind van een…
Pama1 maart 2020Lees meer >

Luchtkastelen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Om het allemaal maar te kunnen vergeten bouwen we luchtkastelen op de ruĆÆnes van ons verleden Paleizen waar we in wegdromen Onszelf koesteren in de waan van veiligheid en vertrouwen En we bouwen en bouwen en bouwen...…
Jaap Kooistra27 februari 2020Lees meer >

Een boemel in de regen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 358
De dag ijsbeert in kille regen, marcheer ik langs druilerige perrons gedachten boemelen in de mist, ik als passagier zowel verstekeling tot niets verplicht, iedereen een geldig plaatsbewijs tussen de dwarsliggers en stramme ijzers die samensmelten tot op een stip gefixeerd op de dunne lijn van de horizon als optisch bedrogen doel…
Pama26 februari 2020Lees meer >

Het Inner-oog?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 410
Het biezen hart heeft ongetelde kamers, de verlichting kiert door de ontboezeming, het inner-oog ligt in het laatje van verwachtingen, de waarheidssleutels liggen onder de mat van de kaal gelopen verkenningen, de scharnieren van het glimmende harnas van het heden moet nog worden gesmeerd, als - tot de laatste draad - versleten jas,…
Pama25 februari 2020Lees meer >

't is ingewikkeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
Ik hou van whisky en van wodka, drink graag een goed glas schnapps; eet meestal vegetarisch maar verorber soms ook vlees of vis. Ik ben een natuurminnend stedeling die geniet van kunst, cultuur en kitsch; een burgerlijk levende rebel compleet met caravan. Ik luister graag naar Bach, Janis Joplin, Rammstein, Fish; ik headbang, dans en stuiter…
Jack Stoop23 februari 2020Lees meer >

De dagelijkse werkelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 418
De Dagelijkse Werkelijkheid maakt me bang (gevoelens, gedachten) Ervaren Beleven Het Ongrijpbare Bijsturen terwijl de Realiteit tussen mijn vingers doorglipt En toch willen doorgaan…
Jaap Kooistra23 februari 2020Lees meer >

Tegenwind?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik koop een vage droom, het bladgoud met ervaring uit de levensboom, maar ik mis de bijsluiters van diverse handelingen, zich heeft uitgewerkt. Vanuit mijn ivoren bed heb ik elke nacht, een variant verwerkt en als de uitkomst mij niet zint, wil het retourneren en ruilen in het prilste leven in het kind dat zich in de geest verschuilt…
Pama19 februari 2020Lees meer >

Wie wij zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
We creĆ«ren een beeld van onszelf en denken dat we werkelijk zijn wie wij denken te zijn We geloven dat we authentiek oorspronkelijk zijn We zoeken bevestiging in onze mythe van perfectie Wie wij werkelijk zijn wordt meestal verward met wie wij willen zijn We zijn het spiegelbeeld dat anderen naar ons terug reflecteren We zijn projectie…
Jaap Kooistra17 februari 2020Lees meer >

Drinkbeker (In het oog (5))

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Buiten het oog getreden vult mijn wereld zich met zon, verblind voel ik me te licht bevonden en loop los een bos in dat doet mij dwalen, verdwalen over vele paden. Manen later tot een grens gekomen tref ik een park dat mij door de inrichting niet kan bekoren, het licht te strak bevroren. Ik kies in het wilde weg zelf een andere kant.…
John Loopstra15 februari 2020Lees meer >

In het oog (4)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Door deze ogen bezien is in het windloze oog toch niets zonder beweging, zonlicht warmt het water, dat opstijgt, onzichtbaar uitdijdt door de lucht te vullen. Mijn adem wordt bevochtigd en beroert de wilde woorden, spelend als dolfijnen voor de boeg. Hun spel spreekt mij aan, vertelt van hun reis, hun verleden in het donker van jonge…
John Loopstra14 februari 2020Lees meer >

Ontsnapping

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik probeer aan mezelf te ontsnappen Maar het lukt niet zo Hoe hard ik ook ren ik haal mezelf steeds weer in En welke kant ik ook op ga ik kom mezelf steeds weer tegen Er zijn geen zijwegen Alleen het kronkelige pad naar mezelf…
Jaap Kooistra14 februari 2020Lees meer >

Laudanum voor de kraakvis.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
Ik ben een kraakvis en ben mijn kraakbeen kwijt, is het mijn constitutie of de onverbiddelijke tijd die thans met scherpe tanden het merg uit mijn botten bijt ? Mijn liefste haalt haar schouders op, zo schamper en beschonken, houdt ze van losse eindjes en haar werk dat steeds blijft lonken. Ik breek in bij mijn moeder en neem laudanum…

In het oog (3)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
In het oog (3) In het oog lopend nu, dit duister achter mijn ogen – zwarte maan boven wind; water, golvend langs niet zichtbare lijnen, voelbaar buiten dit lichaam – het kleine duister wacht altijd totdat ik weg kijk van het meer, en doet me geloven dat in de diepte een kelpie waart, levend geworden vrees. Als ik val, roep ik…
John Loopstra12 februari 2020Lees meer >

Bewustzijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Kan het net niet raken Als een druppel olie in een glas water Iets duwt mij, verheft mij boven de dagelijkse beslommeringen Ik zie het scherp van de snede Het contrast van een blad aan een boom met de lucht De tak waaraan hij hangt Het bestaan in al zijn facetten ontdaan van conclusies uit handelingen beweegredenen door gevoelens Ik…
Jaap Kooistra12 februari 2020Lees meer >

Kan pijn je leiden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Mooi blijven is pijn lijden, maar wat is schoonheid als je het innerlijke lijdt? Je schetst contouren strelend en scheurend met universeel gekleurd krijt op onbevangen linnen en word je onzekere penseel geleid door niet vaststaande waarden, daarmee schep je een naakt bestaan van onzekerheid, ontdaan van alle eroderende rozengeur…
Pama12 februari 2020Lees meer >

In het oog (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Het oog is de kluis waarin ik mezelf opberg, de storm de sleutel buiten. Ik ken dit lijf niet, denk te moeten overgeven, maar is dat, omdat de maag het voedsel niet verteert of doordat het al opgenomen is? Ik neem mijn handen en leg ze neer op mijn buik. Mijn ogen vallen dicht. In het donker vormt zich een vraag, welt als kwelwater…
John Loopstra11 februari 2020Lees meer >

In het oog (1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
In het oog De wereld slingert zich een weg door de tijd en ik blijf achter in het oog ? ogenschijnlijk stille ruimte in het midden van de storm. Ik geef mijn waarde weg en maak mezelf tot zwart gat, waarin ik heen en weer slinger, steeds kant noch wal raak, geen rustpunt in beeld en daarom zie ik jou niet, neem ik geen tijd…

Jaarringen?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 383
Regens kennen we, het wast de gesloten ogen open, het reikt naar de hals en hoofd voordat de jaarringen zijn verschenen het maakt ons groter dat het origineel het steek de vingers uit de handen het vult de dorst tot lust en legt het vruchtwater aan de schenen, vervult de holten in te slappe knieĆ«n, verzacht, laaft de verhitte ziel tot aan…
Pama5 februari 2020Lees meer >

Een ongeldige niet?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Te vaak en te vergeefs heb ik getracht de dialoog naar mijn hand te zetten, in ontgoocheling bleef ik achter ter zelfde spijt wat niet vermijdt dat spektakel in andere zetting uit te drukken in treurig leed omgeeft, van eigenwaarde ontkleed, zodat ik terug kon vallen uit het mirakel dat in mijzelf geboren was en bij tegen beter weten…
Pama4 februari 2020Lees meer >

Faalangst?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
De choreografie van angst, het falen, een trein net niet gehaald, mand vol eierschalen uitgegleden op de medeklinkers, uiteengespat in zinneloze verhalen door dezelfde droom te dwalen, voor een spoorboom die niet open gaat, vandalen op hoek van elke straat, zo talrijk als klinkers met een hetzelfde gelaat zo blijven ik hangen…
Pama11 januari 2020Lees meer >

Jij bent het

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 367
waarom zouden we aan een bloederige akker moeten denken of een haan vroeg wakker in de morgenstond…

Schijndood?

netgedicht
1.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik bouwde aan een droom, het leek een vaste handeling, maar op die bewuste nacht niet uit de steigers kwam, blokkade door gĆŖne en de schroom, beperkt de wil om de ogen weer te openen tot het licht wordt, het onbewuste spreekt zich uit wat eerder is geweest moed ontbrak dus ik hield de wakkere ogen stijf gesloten om de imperfectie…
Pama1 januari 2020Lees meer >

Soms verslindt het ons ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Keuzes zonder maat of duur men verdrinkt erin, het zingt ons toe in elk vuur, het verslindt zich in een explosie gevoel soms tijdelijkheid, blijkt de eruptie slechts een krater, om daarin te verdrinken, lijkt de weg van eindigheid maar smeekt weer voor de beleefde associatie in een nieuwe stap de brede delta van gestreden…
Pama18 december 2019Lees meer >

consonant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
vleesgeworden, losgeraakt van gedachten zwevend over ijsvelden om toch te vliegen doordrenkt van tijd en denkbeeldige kou op weg naar aankomst, daarmee onderweg verbonden met pijnloos bezweren, vergeefs tegelijkertijd volhardend in nachtlicht ontwijken met ouderdom en jeugd als inzet en overal een schilderij in herkennen omdat het prettiger…
Iniduo9 december 2019Lees meer >

De put

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
De put is rond en zwart van dode werken de vieze lucht waaiert uit : Doet adem stokken tot in de baaierd van verre streken: Overstroomde het land Schaapjes opgenomen in de nacht met de zwarte vloedgolf op de wit gekrulde vacht Geen geroep meer om te blaten om een mensenhand Wie komt ze bevrijden uit dit…

Mijn mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Zo ken ik mijn mensen, hun hoeden zullen scheef staan, hun wenkbrauwen zullen fronsen als ze mij weer pijn gaan doen. Ook ik zal niet meer werken op het erf van tante Maggie, want de knechten dragen knuppels en de honden hebben tanden zie ze blikkeren in de late avondzon. Haal doeken, haal zwachtels Zorg voor mercurochroom Want ik ben…

Ons huis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 390
als een kat sluipt hij onze tuin binnen om haar zingen en vrijheid te ontnemen de rover achter de vogel hij ruikt de buit met de geur die alleen dieren behagen laat hij de lijnen los om de bloemen te ontfutselen o heden, kijk naar beneden heel de tuinverlichting in de brand door de blikseminslag in het…

Alles van de wijs tussen zon en ijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
overal worden bloemen geplukt spiedend in de wijde omtrek van het boerenlandschap naar de buit zowel een boek als een mooi schilderij dit is voor mij dit lacht naar mij denkt hij de grissende hand van het boerenland och; wie bemerkt het in deze negorij denkt hij onverstoorbaar als altijd wanneer hij al dat moois voorbij ziet…

Gewichtloos?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Ik ondervind dat de herfstwind en de tijd mijn keel beslopen heeft, dat aan het mooiste lied een rouw rafeltje kleeft, liep vaak een innerlijke stem voorbij, dan werd het moeilijk ademhalen voor berouw wat in de schaduw voortleeft, wat recht geeft aan volstrekte zinloosheid en daaruit haar zin ontleent, zelf de navelstreng door…
Pama18 november 2019Lees meer >

Mijn ziel in mozaĆÆek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 385
Verworpen in eeuwige strijd van zelfbeschikking geen enkel doel dat heiligt, ook ikzelf heb mijzelf gestenigd, oneindig lang de tijd gepijnigd rollen vuurstenen aan om in het mooiste uur tegen elkaar te slaan, vonken bloed zwijgen in de caleidoscoop van een fossiele oer-natuur herschikken de scherven in het zielebeeld van mozaĆÆek…
Pama15 november 2019Lees meer >
Meer laden...