inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 71609):

In het oog (3)

In het oog (3)


In het oog lopend nu,
dit duister achter mijn ogen –

zwarte maan
boven wind;
water, golvend
langs niet zichtbare lijnen,
voelbaar buiten dit lichaam –

het kleine duister wacht altijd
totdat ik weg kijk
van het meer,
en doet me geloven
dat in de diepte een kelpie waart,
levend geworden vrees.

Als ik val, roep ik
de wilde woorden,
zwervend over het zwarte water,
zij luisteren niet naar de
oude meester,
hebben zich nooit laten temmen.

Als zij dan mijn ogen los maken,
naar het nu toe brengen,
weet ik me weer
in de tijd te brengen.

Liggend
aan de oevers van het meer
laat ik de golven over mijn voeten
spoelen,
want in de nacht is water warmer,
worden de lijnen die zij
in het zand schrijven tot zinnen,
die bevrijden van de oude regels

en de wind doen verstommen.

Zwarte maan wordt volle maan,
die mijn duister
vrij maakt, als een trouwe slaaf
na al die jaren.

Schrijver: John Loopstra, 12 feb. 2020
12 feb. 2020


Geplaatst in de categorie: psychologie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)