27289 resultaten.
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 de benen
naar het aardse reservoir…
Strand
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.559 Een zandstraal wind in de rug,
ergens tussen de badweg en Het Hon
het strand een aftelrijm van palen.
Waar de zee nog dun is als een pink
rollen strandlopertjes als biljartballen
over het laken van het water,
overrompeld soms door zeeschuim.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Jij
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.796 ik zie je dwalen, dolen
dalen tot in de kraters
van je bestaan
je zoekend zijn
met het water tot aan je kin
trappelen en happen
ik omzwachtel je achillespees
en vloek verbeten
tegen de wind in…
rem
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
598 je maakt geluid
boven het gekraai uit
nu en nooit
heb ik alles wel gezien
geloofd
mijn hoofd
boven het water
en onder mijn lichaam
dat zwemt
afgeremd
door de stroming
van de wind…
Windvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 zweven ijl
in de lucht
scheren rakelings
boven water
volgen alle winden
tot waar wolken
smelten in zee
onzichtbaar
voor het oog…
Oud worden
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
494 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 zacht doet
de fluister van de wind
de zee golven
eb en vloed
vloed en eb
zand en schelpen dragend
rolt het water
over het strand
de vrouw
haar broekspijpen
opgerold
loopt door het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 rimpeling
in het stilstaand
water
moe gewaaid
keer ik terug
de wind
gaat liggen
in zijn
thuishaven…
Tegenbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
841 de aarde, de oever brokkelt
langzaam onder me weg
weg me langzaam
brokkelt oever de aarde
grip verliezen wortels
mijn schaars daglicht
antwoordt zijn tegenbeeld
in het water…
Nachtsprookje
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.553 De wind waait,
De aarde draait,
De zon staat stil –
“Zo is het leven” –
Zucht de oceaan.
Sterren fonkelen prachtig
De wind waait nu machtig
Aan het einde van die bewegingen
Verschijnt De Maan –
“Nu moeten dromen komen” –
zegt die,
Slaap lekker, Kind.…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Kerend tij....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
847 Een zee zal altijd stromen,
met wisselend getij
een vuur zal altijd branden,
de wind maakt het zo vrij!
Maar winden kunnen keren,
en vuur geblust door water.
en daarom blijf ik hopen,
voor nu en ook voor later.
dat het zal overwinnen,
respect weer hoogtij viert
wanneer de mens een mens,
met naastenliefde siert!…
zonder twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 gaat
kom wind omarm ons…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ik kan het zien, en het kan
Mij tasten, hoe ik haar voor
Haar, neig naar de wind, en
In de wind, het hoor, hoor roeren,
Een aangrijpen, lurven, lengte,
Engte, begeerte, vernieuwing,
Ik ben het, en ik sta.…
Gewijde stilte
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.196 Ik ben een meer
Een rimpelloos water
Waarop blanke lelies tronen
Het ruisend riet
Laat zich niet storen
En neuriet zacht haar lied
Een zonnestraal
Breekt door mijn water
En golvend groeit
Haar warmte voort
Geen zuchtje wind
geen vogel
zal deze droom verstoren
Want God
heeft er met Zijn handen
de stilte uitverkoren…
REUS
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.550 ,
uit water van de eerste bron,
vol blauwe splinters, het heelal
herovert, in zacht pastel
de aarde kleurt en de oceaan,
in het parelend gewaad van regenbogen
zoekt de stomme reus zijn moeder…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen
de wind door je haren
de knoop in je zakdoek
aan de dag genoeg
luizen in de bloemkool
een gulden per kist de bonen
met eeltige handen
die de aarde liefhadden
een zomer bij huis…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 Mijn raam wijd open
naar de vroege stilte luisterend
bedenk ik dat jij nog wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 het torentje van een kerk
ver weg als dromen kunnen zijn
maar altijd het blazen van de schepen
de wind door je haren
de knoop in je zakdoek
aan de dag genoeg
luizen in de bloemkool
een gulden per kist de bonen
met eeltige handen
die de aarde liefhadden
een zomer bij huis…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen. Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in
het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas-
teel brengt.…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Droomschip?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 waarin
schimmen geblinddoekt elkaar
omarmen, de aarde kiert met haar
magma in een open deur, uiteindelijk
verrijst de toekomst als een onsterfelijke
eiland bewoond door mensen verrijkte
zeilen, in een ademtocht van dromenschepen
aangedreven door kristallen riemen in
de woelige wateren van duurzaamheid.…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Zonder zorgen en luchtig te mogen leven
zoals paardenbloemenpluisjes zweven
gedragen door de wind.
Lopen over schone witte stranden
de zee ingaan en de voeten zien gaan
door het water zo helder als blauw kristal.
In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken
vervuld van verre engelenkoren
zacht klinkend van overal.…
Wind
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
978 Een
zekerheid
die de
onzekerheid
van het aardse
leven doet verdwijnen.…
Strandleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Mensen leven als egootjes,
op een eenzaam bolletje,
waarvan er meer zijn,
dan zandkorrels,
van een strand.
Mensen denken onvoorstelbaar.
Zo kunnen we gaan denken,
dat we erg eenzaam zijn.
Dieren denken dat niet,
denkt een dichter.
De dichter ligt nu in bed.
Hij waant zich eenzaam.
Alleen, vannacht.
Onbegrepen.
Hij denkt na.
Hij schrijft…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Aarde onder voet
wind fluistert door het leven
adem van de boom
Mijn huid volgt de lijnen van de wind
de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde
omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem
mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Vlinder zweeft omhoog
stil gedragen door de wind
één met het leven
Ik voel de pulserende hartslag van de
aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen
murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.…