Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Vergankelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 790
de benen naar het aardse reservoir…

Strand

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.559
Een zandstraal wind in de rug, ergens tussen de badweg en Het Hon het strand een aftelrijm van palen. Waar de zee nog dun is als een pink rollen strandlopertjes als biljartballen over het laken van het water, overrompeld soms door zeeschuim.…

Stil van wind.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
De wind was ter ruste, het watertje sliep En 't scheepje moest liggen tot later; Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf In 't klare kristal van het water. Geputst had de schipper, gegutst had het nat En gangboord en stuurboord en alles was glad En fris van het stromende water.…

Stil van wind.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.053
De wind was ter ruste, het watertje sliep En 't scheepje moest liggen tot later; Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf In 't klare kristal van het water. Geputst had de schipper, gegutst had het nat En gangboord en stuurboord en alles was glad En fris van het stromende water.…

Jij

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.796
ik zie je dwalen, dolen dalen tot in de kraters van je bestaan je zoekend zijn met het water tot aan je kin trappelen en happen ik omzwachtel je achillespees en vloek verbeten tegen de wind in…
jandeb11 april 2006Lees meer >

rem

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
je maakt geluid boven het gekraai uit nu en nooit heb ik alles wel gezien geloofd mijn hoofd boven het water en onder mijn lichaam dat zwemt afgeremd door de stroming van de wind…

Windvogels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
zweven ijl in de lucht scheren rakelings boven water volgen alle winden tot waar wolken smelten in zee onzichtbaar voor het oog…
geeraardt18 december 2018Lees meer >

Oud worden

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
Een rustige dag plotse wind raakt het water reflectie rimpelt Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds…
CB12 december 2022Lees meer >

Vurig brandt het verlangen

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 576
zacht doet de fluister van de wind de zee golven eb en vloed vloed en eb zand en schelpen dragend rolt het water over het strand de vrouw haar broekspijpen opgerold loopt door het zilte water een glimlach rond haar mond haar ogen staren naar de horizon zon zee zand en water vurig brandt het verlangen in haar hart haar haren…
windwhisper5 augustus 2009Lees meer >

Wind

hartenkreet
1.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.514
rimpeling in het stilstaand water moe gewaaid keer ik terug de wind gaat liggen in zijn thuishaven…
Carin29 september 2005Lees meer >

Tegenbeeld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 841
de aarde, de oever brokkelt langzaam onder me weg weg me langzaam brokkelt oever de aarde grip verliezen wortels mijn schaars daglicht antwoordt zijn tegenbeeld in het water…
Lizzy27 januari 2003Lees meer >

Nachtsprookje

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.553
De wind waait, De aarde draait, De zon staat stil – “Zo is het leven” – Zucht de oceaan. Sterren fonkelen prachtig De wind waait nu machtig Aan het einde van die bewegingen Verschijnt De Maan – “Nu moeten dromen komen” – zegt die, Slaap lekker, Kind.…
Julia T.30 januari 2005Lees meer >

wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 621
waar eerder grijze klei gebarsten door brak water drooggelegd woont het ritueel van komen en gaan zijn zijarmen in donkere contouren dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt de delta versteend, verstild, verlaten maar niet de branding die straks zijn zilte water zonder voorbehoud over de gebroken aarde laat vloeien.…

Kerend tij....

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 847
Een zee zal altijd stromen, met wisselend getij een vuur zal altijd branden, de wind maakt het zo vrij! Maar winden kunnen keren, en vuur geblust door water. en daarom blijf ik hopen, voor nu en ook voor later. dat het zal overwinnen, respect weer hoogtij viert wanneer de mens een mens, met naastenliefde siert!…
Gerda15 januari 2010Lees meer >

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ik kan het zien, en het kan Mij tasten, hoe ik haar voor Haar, neig naar de wind, en In de wind, het hoor, hoor roeren, Een aangrijpen, lurven, lengte, Engte, begeerte, vernieuwing, Ik ben het, en ik sta.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

Gewijde stilte

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Ik ben een meer Een rimpelloos water Waarop blanke lelies tronen Het ruisend riet Laat zich niet storen En neuriet zacht haar lied Een zonnestraal Breekt door mijn water En golvend groeit Haar warmte voort Geen zuchtje wind geen vogel zal deze droom verstoren Want God heeft er met Zijn handen de stilte uitverkoren…
Assunta11 november 2003Lees meer >

REUS

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.550
, uit water van de eerste bron, vol blauwe splinters, het heelal herovert, in zacht pastel de aarde kleurt en de oceaan, in het parelend gewaad van regenbogen zoekt de stomme reus zijn moeder…
Tjoke21 januari 2008Lees meer >

een zomer bij huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
het torentje van een kerk ver weg als dromen kunnen zijn maar altijd het blazen van de schepen de wind door je haren de knoop in je zakdoek aan de dag genoeg luizen in de bloemkool een gulden per kist de bonen met eeltige handen die de aarde liefhadden een zomer bij huis…

Tortel.

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
Mijn raam wijd open naar de vroege stilte luisterend bedenk ik dat jij nog wel zult slapen Ik hoop dat ik in je droom zit Het water in de vijver rinkelt zacht een tortel trekt met klokkende geluiden de aandacht van poes Zijn onwetendheid zal hem beschermen Dunne witte flarden in het blauw en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…

zomer bij huis

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
het torentje van een kerk ver weg als dromen kunnen zijn maar altijd het blazen van de schepen de wind door je haren de knoop in je zakdoek aan de dag genoeg luizen in de bloemkool een gulden per kist de bonen met eeltige handen die de aarde liefhadden een zomer bij huis…

Marine

gedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.608
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te komen. Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas- teel brengt.…

Knekel

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.950
hoofd dat mijn beenderas bevat voor later spreek met een mond vol aarde van het leven ik voel de zon en ja, ik blijf nog even mijn ogen tranen maar ook dat is water woorden bewogen door de wind - dat staat er in elke beendervel volop geschreven - vormen de liefste zin aan mij gegeven zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater mij schuimend…

Boot vluchtelingen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Ze waren uitverkocht en lagen als steile doden op de levende have van het schip, drenkelingen die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest voor de bodem van de zee namen die vertekend op het dek liggen te verbleken met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind hadden geraapt uit…
elze30 juli 2015Lees meer >

Droomschip?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
waarin schimmen geblinddoekt elkaar omarmen, de aarde kiert met haar magma in een open deur, uiteindelijk verrijst de toekomst als een onsterfelijke eiland bewoond door mensen verrijkte zeilen, in een ademtocht van dromenschepen aangedreven door kristallen riemen in de woelige wateren van duurzaamheid.…
Pama14 januari 2019Lees meer >

Een droombeeld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Zonder zorgen en luchtig te mogen leven zoals paardenbloemenpluisjes zweven gedragen door de wind. Lopen over schone witte stranden de zee ingaan en de voeten zien gaan door het water zo helder als blauw kristal. In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken vervuld van verre engelenkoren zacht klinkend van overal.…
Ruud28 december 2020Lees meer >

Strandleven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Mensen leven als egootjes, op een eenzaam bolletje, waarvan er meer zijn, dan zandkorrels, van een strand. Mensen denken onvoorstelbaar. Zo kunnen we gaan denken, dat we erg eenzaam zijn. Dieren denken dat niet, denkt een dichter. De dichter ligt nu in bed. Hij waant zich eenzaam. Alleen, vannacht. Onbegrepen. Hij denkt na. Hij schrijft…

Lijfelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Aarde onder voet wind fluistert door het leven adem van de boom Mijn huid volgt de lijnen van de wind de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.…
CB31 januari 2025Lees meer >

De adem van de aarde

netgedicht
2.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 679
Vlinder zweeft omhoog stil gedragen door de wind één met het leven Ik voel de pulserende hartslag van de aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.…
CB25 juli 2025Lees meer >