1130 resultaten.
Moeder
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.176 niet alleen later
ook nu
is zij mij
ik leun in haar
de gebaren die ze maakt
haar ogen en de wind er omheen
ze leert me het leven
en de dingen die gebeurd zijn
hoe je moet vliegen en een deken legt
om het ene, dan weer het andere
ze zegt het me met handen
vooruit in tijd
handen die ze achterlaat
op een stoel, door het raam
in…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
Het Verstand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
324 Het waarneembare verklaren
met het onwaarneembare
het aftasten met fantasie
en micro en macro zintuigen
om ook onszelf te begrijpen
wij die het midden zijn
van wat we ervaren
de invloeden en wisselwerkingen
die we willen ont-dekken
door ze natuurkundig te ontdoen
van magie, romantiek, heiligheid
en ander bijgeloof
dat ons tegenhoudt te…
die donkere nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
953 ik sloot mijn ogen
in een zware donkere nacht
ik voelde me alleen
maar heel onverwacht
voelde ik een warmte in me
het kwam ergens vandaan
het voelde goed
ik ben toen opgestaan
hij was er
in dit moment van eenzaamheid
hij legde de warmte van een deken
om me heen in die eenzame tijd
hij was er niet
en toch was hij bij mij
ik voelde het…
bert andré ( voor mieke)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.728 altijd
noodgedwongen
in zijn schaduw liep
- hij was zo'n grote man -
en hoe hij dan weer
jou steeds opnieuw
in het zonnetje zette
- hij was zo'n warme man -
hoe groot is nu
die lege plaats naast je
niet enkel pijn en eenzaamheid
maar vol herinneringen
hij was in dit leven
zoveel mensen tegelijk
dat zijn afwezigheid
niet toe te dekken…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 Klauwend in de ijle lucht,
verstikt onder een dikke deken.
opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit en achter zwart.…
levenskleuren
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.330 waar de ochtendzon
in roodgele gloed
jouw lach doorspekt
met duizend kleuren
elke tint
mijn dromenregen
omsluieren zal
als deken der nacht
wentel ik zacht
in levenskleuren
ga op zoek
naar een toekomst hierna
waar een liefde mij draagt
in gevleugelde dromen
mijn morgen breekt
in de kleur
van jouw lach…
februarinacht in lissabon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
773 Alfama warrelt
ons als een labyrint
omlaag
waar de stad
langs de Taag stroomt
de rivier staat stil
op dit uur van de droevigen
in de verte het geluid
van de wegstervende fado
hij, hij troont daar boven
verbronst op het terras
voor á Brasileira
en laat zijn zangen
bij voorkeur meestromen
onder een deken van duisternis
tot over…
Missen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.020 Ondanks mijn groot verdriet
probeer ik mij een weg te banen
Hoe moet ik verder zonder jou
alle glans begint te tanen
God weet alleen waarom
ik je zo snel moest laten gaan
De herinneringen zijn al wat ik heb
een warme deken in mijn bestaan
Maar toch doet het zo’n pijn
dit enorm gemis
Om diegene los te laten
die er niet meer is…
Melancholoe
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
523 als vurige symbolen
van een stervende zomer
vallen rode en goudgele bladeren
als een laatste glorieuze zonnebundel
in de richting van de winter
bracht de zomer opwinding
de herfst lijkt altijd
rust te brengen
het vallend blad
vormt een warm tapijt
voor al wat leeft, groeit en bloeit
onder moeder aarde
als een warme deken…
Scharrelaar
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
599 Als uitschot van de maatschappij
ben ik oneindig onrendabel
mijn deken is een gehaakt sprei
op het bloembed van de fabel
als scharrelaar verman ik mij
met de fier getrokken sabel
ten teken dat ik dikwijls vrij
met de stuurloze parabel
voor galg en rad dat ik gedij
los van elke vaste kabel
en in het sprookje dat ik brei
is iedereen…
Mont ventoux
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 daar ligt de berg
begraven onder
een witte deken, langs
het hobbelige
pad een rij
bomen de stam gehard, takken
verward als haar
lange lokken in de wind, we
verzamelen bij het fontein
in het
pittoreske dorp temidden
van de wijngaarden:
toi toi toi mijn
vrienden de klim is hoog, en
ik, ik kus de regenboog.…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Had ik je toe moeten dekken, vroeg ze?
Hij kwam van de bank af,
drukte haar tegen zich aan
en fluisterde: ja, met jou!
En toen verstrengelden zij zich
en dekte zij hem tenslotte toe met zichzelf
als een brug over een kolkende rivier
waarvan de sluis geopend moest.…
Onder mijn bed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Verstijfd onder mijn deken
luister ik ze dichterbij,
tot hun hete adem
op mijn gezicht,
mijn longen vult.
En papa naar boven
stormt, op het nippertje
en een haar na,
heeft hij mij
al zo vaak gered.…
Zelfbedrog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
455 Ik ben bijna zover dat al
dat geschrijf me niets meer
kan schelen, nog even en
ik ben vrij van dat nare
gedoe om sporen na te laten,
terwijl dat nergens op slaat,
want fossielen dekken de lading
niet en aan nieuwe hiërogliefen
hebben wij ook niets.…
Rode auto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 RODE AUTO
Jouw rode 2 CV en witblonde haar
de glimlach die mij opwond
de picknick-mand lag klaar
op een geblokte dikke deken
Alcohol dronken wij nog niet
dronken hoogstens van elkaar
een groot glas van peren-appelsap
of was het appel-peren door een rietje
*Bij een schilderij van Etienne Jammaers…
Het voordeel van de twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 Afgunst? Kortzichtigheid?
Abraham Moszkowicz
Is door de tuchtraad
De wacht aangezegd.
Sprake zou zijn van een
Integriteitsgebrek.
Mij lijkt dit oordeel
Geheel onterecht.…
drupt parels van de bomen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
992 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant van…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 Als een vuurrode deken
laat jij je glijden
over het warme land.
De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
926 Nee, het is niet
Het onophoudelijk ruisen
Van regen
Niet het grijs
Dat zijn deken
Over de huizen legt
En in stilte
Mijn oren verdooft
Niet het ontbreken
Van vogelgeritsel
Onder de pannen
Ook niet de geur van stamppot
Wat me weemoedig maakt:
Het ontbreken
Van uitbundig zonlicht
Kinderstemmetjes
Laat op straat
Geuren…
Tafel voor twee
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.684 Ik dek nog steeds voor twee.
Uiteraard één tafelkleed,
maar wel twee borden met bestek.
Voldoende brood, fruit en beleg.
Het geheel gecompleteerd
met thee en eitjes in hun dop.
En altijd eet ik ook het jouwe op,
behalve die lekkere eitjes.
Waarvan ik er maar ééntje eet.
De tweede is jouw lege kop;
die plet ik op het tafelkleed.…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
dan ik ooit kan verliezen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
854 ik adem ik leef
ik voel ik geef, meer
dan ik ooit kan verliezen
ik ontkleed waarde van
hoe het hoort te zijn
word meer dan het lichaam
waarin ik woon, meer
dan ik ooit kan verliezen
wolk sluit om mij heen
als warme deken
vogel leent mij haar vleugel
ik zweef boven bomen terwijl ik voorbij
mijn wortels reik, verder
dan ik ooit…
Een ander verhaal
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.431 De warmte die zij straalt
Een zegen is het voor mij gebleken
Langzaam over me heen gedaald
Als een warme beschermende deken
Ik voel me veilig als ze praat
Ik voel me dan normaal
Ik hoef niet bang te zijn dat ik mezelf haat
Met haar erbij is dat een ander verhaal
Ik lach, spring, zing en voel me top
Ik hoop dat ze voor altijd blijft
Mijn…
Brief
gedicht
3.2 met 63 stemmen
27.373 ach, nu is zij moegeschreven
aan grootvader - de enveloppe
omsluit haar liefderijk,
een pop onder een lila deken.
--------------------------------
uit: Verzameld werk, 1983.…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…