909 resultaten.
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…
Het veulen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Het veulen had je op zien groeien
de grote ogen aten uit jouw handen
en blijdschap was vaak onverdroten
galoppeerde zonnig naar jouw hart
en ook de dagen van het draven
dresseren vol met goede moed
gaven geduld om niet te veel te vragen
gedurfde tijd maakte de twijfel goed
het veulen werd een grote jongen
't kleine paard een machtige…
VERDRIET
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
890 Gave der tranen
is begin van wijsheid
en mededogen.
Eindeloos hopen
we op het hoogste geluk
van jou en ieder.
En dan te weten,
dat het geluk echt bestaat:
ik hou echt van jou!…
De laatste reis 1943
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Ze gaven hun leven
voor onze vrijheid.
Ik vond hun graven
in onze begraafplaats,
zover van huis,
wisten hun geliefden dat ze hier lagen ?…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
Raderen gaat tegenkloks
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
732 zong een lied
van lang geleden
toen gebeden nog
ten hemel stegen
en klokken boeren
riepen van het land
zij onder bomen rustten
met eten uit de mand
zij gaarden
uit gods hand wat
de seizoenen gaven
spaarden in gezinsverband
ik minnestreel
dat leven in mijn lied
het raderen gaat tegenkloks
in opgefokt en doet zo zeer
ik neurie…
Woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Het is een gave als je gedichten mag schrijven,
zeker als je er mensen blij mee kunt maken.
Waardeer de woorden in alle eenvoud,
dichters schrijven heel vaak uit
hun hart.…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…
Binnenkamers muren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 ik zag je lachen
in zacht wiegen
kaatste gesso
alle kleuren van
liefde uit basis wit
je penselen hand
verbond de emoties
die wit dartelend
zich eindelijk
gingen laten zien
nog in de vormen
van misschien een
der prematuren die
een eigen leven leidde
binnenkamers muren
jij danste en zong
de mantra’s die
kleuren warmte gaven…
Een Ziel een Land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 geen eenheid is geen land
heeft geen eigen ziel
is nergens tegen bestand
zelfs woeste Noormannen
en rusteloze nomaden
legden vast wat hun al of niet beviel
verbeeldden dit met hun handen
dichters leggen vast wat
ze voelen zien en zagen
wat ze denken en dachten
ook al in lang verstreken dagen
waar ze op hoopten
wat ze verwachten
gaven…
ik streelde tweedehands
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.532 ik streelde tweedehands
je plooien en de vouwen
voelde me nog mans genoeg
om als een vent van je te houden
ik streek langs ruches die
zich bolden om de soesjes
die waren opgeklopt met room
een sensuele opgefokte droom
jouw handen trokken
kreukels uit mijn spieren
gaven schouder weer profiel
ik kon mijn feest gaan vieren
maar mijn…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
Zonder enige gene
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 als zij
lachte
openden
bloemen
hun harten
kleurden dieper in
meer verwachten
als immer
stengelden zij
om licht
maar ook om
jouw gezicht
aandacht en
warme empathie
energie
zinderde van
deze interactie
in geven en nemen
zonder enige gene
bogen zij elegant
gaven zich bloot
jij bekeek
sprak hen toe
met vlaagjes wind
bloemen…
Jeugddromen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
844 wereld zich met kleurige ballonnen
zijn verwachtingen verbleekten nog niet
de reis was nog maar net begonnen
gedacht dat deze jaren zouden meetellen
met de precisie van getallen die hij vergat
en dagen alsmaar verder deden opdelen
in nieuwe ervaringen waarbij het aardse
veel zwaarder weegt dan jeugddromen
ballonnen hoopvol ons kleur gaven…
Recalcitrant
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
263 houdingen
Dwars ingaan tegen hoe het dient te horen
Maar meer nog was het een protesteren
Tegen de burgerlijke braafheid wat hij deed
De duffe slaafsheid die daarachter zat
Wat hij diep in zijn ziel inwendig voelend
Niet naar boven durfde laten komen
Was zijn sarcastische, woedende,
Spottende, twijfelende eigengereidheid
En ook al gaven…
Liefdesleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
320 Vroeger gaven mijn ouders veel ervan,
Toen, heel lang, gaf mijn lief.
Nadat zij afscheid moest nemen,
Kwam er nog ’n lief in m'n leven,
Die mij veel liefde schonk.
Maar sinds haar verscheiden,
Ontbeer ik de liefde,
Is mijn leven leeg en koud.…
DE Berlijnse muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 De pianotoetsen gaven al vrijere muziek
al zag men de mensen die ze aanraakten niet.
Wat viel naast taal voor hoop te gebruiken,
om als componisten van leven onder te duiken.…
Zie de lichtjes in je leven
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.539 Denk aan de gaven die je omringen.
Niet wat je ontbeerde.
Zie het fijne in een vriendschap.
Niet het zwakke of verkeerde.
Denk aan iets hoopvols in verschiet!
Niet aan mislukkingen van weleer.
Kijk naar de schatten die je vergaarde.
Zelfs al verwachte je veel meer!
Kijk of je tot steun kunt zijn.
Denk niet alleen aan eigen goed.…
De dood als verlossing
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.606 Hij zat onschuldig in de dodencel
een simpele ziel met een gave
z'n genezende kracht bracht herstel
hij doodde niet, hij was een brave.
Hij was groot, sterk en zwart
hij móest wel 'n moordenaar zijn
door superieure bewakers gesard
voelde de grote man zich klein.…
Het wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 ochtendgeuren
van de vroege
bloeiers in het gras
dat nat van
dauw zich nog
moeizaam aan
het oprichten was
in de kille ochtendkou
je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen
in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking
in druppels aan jou gaven…
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken
waren vrijwel afgerond
maar zij gaven…
Het gezonde kleurtje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
539 ik voelde jouw
vingers langs mijn
huid glijden de
kleine stops in
het even verwijlen
voor intensiever contact
je volgde
de wegen van
wind en de zon
raakte reacties
die bruinend
gezondheid gaven
ogenschijnlijk
bleek de verdediging
goed maar onder de
huid verscheen de
kleine sproet zij
hoorden daar niet thuis
de schraalheid…
Boeket Zonneschijn
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
4.501 Na het afscheid besef je ineens heel blij
dat het enige wat nog blijven kon
is dat prachtige boeket narcissen…
Je vrienden gaven je een portie Pure Zon…
premier
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
710 Hoe ze ook roepen en graven,
hij bezit de gaven,
een kunst die hem is aangeboren,
liegen … daar wil hij niets over horen.
Zijn smoezen zijn al jaren afgekloven,
toch moet men hem op zijn woord geloven,
tenslotte doet hij zijn “stinkende” best,
en stinken doet het … het parlementaire nest.…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het te weten
weer voel ik hoe zon
lach en ogen ons een
eindeloze zomer gaven…
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.817 Zij hadden kunnen kiezen
voor andere zij had hem
een letter kunnen sturen in plaats van
vele wat hij wou zinnen verhalen zij
kozen
de moeilijkste die waarin zij beiden
nog kinderen waren
niets meer wisten dan wat zintuigen
hun gaven wat is het
dat ik voel (stilte)
hoe heet het daar waar je me
kust - onnoembare details nu
naamloos uitvergroot…
Gegeven
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
860 Ik weet wel: mensen werken
en je krijgt niets voor niets,
maar alles is gegeven
en dit is zeker waar:
ons leven is een gave,
een kostbaar iets 't bestaan,
een heimwee naar de liefde,
een zegen voor elkaar.
En eindloos blijft ons zoeken
naar 't antwoord op de vraag:
waarom, waartoe, hoe verder?
Laat ons dan danken maar.…
In witregels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 ik heb altijd
een open boek
willen zijn
met dansende letters
op vrolijke muziek
een kaft waarvan je geniet
vaak ben ik begonnen
een eenvoudig lied maar
de woorden klonken niet
de lach heb ik
uitvoerig beschreven zonder
echte warmte in het leven
papier en pen gaven
wel contouren aan helaas
zonder de pijn in mijn bestaan
ze…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.
Ze willen je even laven
eer de tijd van de grote hunkering weer komt,
het verlangen
de rouw en de stilte.…