inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Het wonder

zacht zong
wind de eerste
ochtendgeuren
van de vroege
bloeiers in het gras

dat nat van
dauw zich nog
moeizaam aan
het oprichten was
in de kille ochtendkou

je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen

in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking
in druppels aan jou gaven

jouw mystieke woorden
in het natte gras die
putten uit een eonenlang
contact met boven loven
het beschreven wonder


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 27 jun. 2021


Geplaatst in de categorie: actualiteit

5,0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 39

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)