15535 resultaten.
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Een schuldig gordijn houdt me voor eeuwig van me gescheiden.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten', 1964.…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 het riet
het blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel te kunnen dromen
en later groot en sterk te wezen
wie weet, zelfs een astronaut
gluurt nog door de gaten
van wat hem behoudt,
gescheiden…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst een waar paradijs
Vlijt neer als warme deken
Handen verstrengeld als hun bloed
In ‘t kind dat is neergestreken
Hun liefde zal voor eeuwig zijn
Hun levens nooit gescheiden…
Tijdig uiteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Och, Geert en Jeanet zijn gescheiden.
Aanvankelijk vond ze hem lief.
maar hij tartte haar tijdens het rijden:
z'n rijgedrag is agressief.
't Inhalig karakter van Geert
gaat heel dikwijls met snelheid gepaard
en wanneer hij een auto passeert,
is het steeds van voorbijgaande aard.…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 straten die ik veranderde, eens had je er juist door gewandeld
en soms waren de spiegels duizelig van je aanwezigheid
wie weet, misschien echoot de zelfde vogel door beiden van ons
gisteren gescheiden in het duister van de avond…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Ik kom alle dagen je gezelschap zoeken,
want ik wil zo, ja zo dolgraag bij je zijn,
maar onze werelden zijn voorgoed gescheiden.
Wanneer ik ons noodlot intens kon vervloeken,
zou ik het wijden aan die allergrootste pijn:
dat jij en ik alleen zijn, nooit meer met ons beiden.…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 Ik voel me veilig
omhuld door 't donker
de nacht omringt me met stilte en rust
Langzaam glij ik weg naar een andere dimensie
waar een serene stilte mijn innerlijke stormen sust
Nu hoef ik even niet te voelen
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Dan mis ik wie ik liefhad meer dan een;
Besef van eeuwige Eenheid gaat te niet:
Mijn blik, door mens'lijkheid verduisterd, ziet
Smartelijke gescheidenheid alleen.
En ik lach om machteloze dromerij
Van Yâjnawalkya's Zelf-vergodlijking:
'T leed- en verand'ringsloze - baat het mij,
Die lijd in wereld van verandering?…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 geboren uit het paradijs
van warmte en overvloed
teloorgang van de wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos…
Nat Postcode Loterij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.305 ik geef die mevrouw groot gelijk
dat ze een geding aanspant
het zal je maar gebeuren
dat zo'n prijs in jouw straat belandt
je zou er bijna om verhuizen
maar ja, waar moet je heen
overal tref je gelukzoekende lotgenoten
gescheiden door een wand van steen
het leven is gewoon één loterij
- al zeggen ze dan -
het lot heb je zelf in de hand…
Blauwdruk
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.055 Blauwdruk van de waarheid
Over de liefde heen gewalst
Mijn gedachten een chaos
Door leugens gehersenspoeld
Hoop en vertrouwen kapot
Leven door elkaar gewoeld
Mijn glimlach is versteend
Gebroken door jou zwijgen
Gruis dwalend in mijn ziel
Je wist me kapot te krijgen
Mijn adem is nu ijzig koud
Strop om mijn nek gebonden
Pijn gescheiden…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 Mijn veroverde hart leest de liefde in je sprankelende ogen,
gescheiden van je versluierde lichaam.
Telkens weer begint mijn hart sneller te kloppen
als mijn ogen zich met jouw beeltenis verbinden.
De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.…
als zij kind had kunnen zijn
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
646 zonder het wakend
oog in haar linker zij
als zij kind had kunnen zijn
ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar
geen kennis van ouderdomssentiment
gewoon met de stenen in haar buik
kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten
de regenboog nabij gekleurd
zij is de vrouw zonder kind
gehuwd met duister en schemering
gescheiden…
DE MACHT TOT LIEFDE
gedicht
3.9 met 8 stemmen
8.472 Waar twee ter wereld, van elkaar gescheiden,
Hun zuchten zenden over land en zee,
Daar zet de god van 't Lot zich tussen beiden
En vangt de vooglen van hun ach en wee.…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het ongeziene is,
er daar geen verlaten of gescheiden…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk
van het woord
is voorgoed voorbij
we zien de witregel, liefste
onze onderbroken gescheiden…
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Dan volgt de slag waarmee hoofd en romp worden gescheiden.
De kop rolt nog wat, de ziel reeds dit bestaan verlaten.
.............
Men heeft het hoofd daar zo gelaten,
om menig toerist mee te verblijden……
Geboorte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
920 Nu begon voor beiden het gescheiden
Wezen... en zijn zijden kopje vlijde
Ze aan het snelle hijgen van haar borst.
En haar liefde en het angstig kloppen
Van haar hart vervloeide in de droppen
Van de lafenis voor zijne dorst.…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ik zie patronen in de regen
sluiers weven nattigheid
die neerslaan op tapijt
dat buiten heet en in zijn
kleur van de seizoenen weet
druppels rijgen zich tot
stromen en ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Als rest van een herfstwolk
residu van onvermoeibare nazomerreizen
langs hemelgewelven
die nutteloos zwerft
door zilvergrijs zwerk
zo ben ik, o luisterrijke
illustere zon
Uw aanraking
heeft mijn damp
nog niet vervluchtigd
mij eenmakend met uw
duisternis verdrijvend licht
zo drijf ik door
de advent heen
van u gescheiden
Indien…
Ons wonder
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
5.198 Negen maanden groeide jij in mijn buik.
Negen maanden keken wij naar je uit.
Nu ben je hier, het is een wonder.
Je bent zo mooi en zacht, echt bijzonder.
Kijkend naar je in je wiegje, zo klein.
Zijn we Hem dankbaar dat je ons kindje mag zijn.…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 zo leeft in mij
de stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord…
Jij bent waar ik ben
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
994 laat mijn zuchten
je stille handen verdichten
daar waar mijn hartslag
je verlangen bereikt
je geeft mij rust
kalmeert mijn zinnen
teder wiegend door
bevrijding gesust
laat mij begrijpen
jouw onrustig denken
je weerloos beroeren
het vloeien van mijn zijn
je zegt zo weinig
lippen woorden
je schijnt zo veel
in bekorende ogen
je…
Aanraking
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.145 Ik voel een zoete regen
van woorden
tegen mijn naakte lijf
tintelend zacht
Hand in hand zweven wij
door de ruimte
Wij kussen en plukken
sterren
De bruine warmte
van jouw huid
die de mijne laat leven
in koude winternacht
Elkaar warmend. De im-
mense ruimte
Zorgt voor een heerlijk
contact tussen jou en mij
Jij brengt mij de zon…
Belgen snoeken na beet
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.867 bij Paterswolde in de Hoornseplas
fameus bij stadjers en recreanten
vissers aan oevers en waterkanten
ontstond plots roering en ambras*
één snoek had een echt meisje beet
zette al zijn zeven honderd tanden
in haar been want zijn ingewanden
zeiden hap lekker jong die scheet
ze kreet hevig help ik ga naar de haaien
hij liet los om haar…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
onze liefde
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
915 Ik was nog maar een puber
en wist van de liefde nog niet veel
had ik alles toen maar geweten
want van mijn leven was jij een deel
En ik, ik wist al heel snel
dat jij de man was van mijn leven
en nu we jaren verder zijn
pas nu kan ik mijn liefde geven
Ach had ik maar naar mijn hart geluisterd
dan waren we nog steeds bij elkaar
had ik…
Zaterdag was
gedicht
4.8 met 4 stemmen
11.165 Zaterdag was de mooiste dag van de week
En je wist als je naar je vriendjes keek
Hier gaan ze heel wat beleven
En de trainer riep: samen is niet alleen
Maar eenmaal op het veld vergat je dat meteen
We waren zeven...
Het was de tijd van Floris en Q en Q
Je ging van huis en altijd volledig in tenue
En minstens twee uur te vroeg
Het systeem…
AAN ONS ALLER ELCKERLYC
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
522 ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je
nou eens uit je ijscocon?
Je fladdert en je fluttert
met je stamper en je stijl
in blauwe bloemen ben je
niet meer dan een vleugelspeler
De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse
het is er veel gezelliger
wanneer je eens gaat kijken
HOE DE ANDEREN HET DOEN
wat zij jou te vertellen…