319 resultaten.
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De herinnering slaat nu toe:
de drift waarmee zijn sterke vingers heupen vinden,
het zoute zand, de warme wind, de lijven moe,
de blinde lust waarin zij zich verslinden.
De nacht ruikt naar de opengebroken aarde,
je mond is rijp, een storm van huid en haar.…
last post
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.428 De heupen geheven
schort ze haar rok op
om me de kans te geven
haar kleine slipje uit te doen.
Waarbij ik "en passant"
haar kut met een tongzoen verwen
waarvan ik weet
hoe het de vlam jaagt door haar buik.…
2052
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
683 Met een grijze baard tot op mijn heupen
waggel ik wat in mijn boshut rond.
Ik kook een soepje van bospaddestoelen,
peterselie, lavas en kikkerbillen.
Ik heb het allemaal meegemaakt; het einde
van de oliediefstal, electriciteit en
schaliegasgestuntel.…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 Mijn Laura, die ik min, kwam in mijn slaapzaal treden,
Met liefelijk gelaat en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men dat een mens…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Wiebelend zaten ze
zusjes van zestien
van heup tot aan taille
gestoken in jeans
de een in wit shirt,
golvend haar van kastanje
de ander in blauw
lange lokken, lichtblond
beweging van jonge
gestalten in tegenlicht
een surrealistisch
intiem pantomime
Het riet aan de oever
bleef onbewogen
het water daarachter
lag lijdzaam te wachten…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Zij stapt in met losse heupen en dartele tred,
het jongetje met stok en een geest van elastiek.
Tussen hen in schuift 70 jaar levensspel.
De dood is geen noodlot, deze jeugd kent geen tragiek.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 Je raakte verlamd, je ging door je heupen.
Je werd nat als sneeuwvlokken.
Je was mijn poppebeest.
Je was mijn levende pop aan mijn hart.
Nu was je heel ziek op mijn trui in de doos.
Ik gaf je water maar je tong kwam niet meer uit je bek.
Je was te moe daarvoor, te zwak en je ademhaling
werd trager en maar trager.…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 petten en strikjes
wat een pret hebben ze gehad
een generatie lost op in de vergetelheid
vervagend als een klassenfoto in een vergeten la
daar sta je dan
bovenop de omgekeerde piramide van de tijd
een onafgebroken hartenklop
een DNA-estafette
de overlevers met hun kunst en vliegwerk
de toevallige passant werpt schalkse blikken
op haar heupen…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen
vingers als knoestige radioactieve stronken
diabetische voeten, dissonante dunne darmen
uitgezakte baarmoeders,
doodlopende vleesbomen in oren en spleten
onstichtelijke spelonken in de duisternis
atonale jubeltenen in C-mineur
hangtieten met tepels in viesbruine tinten
brede heupen…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op straat
toen hij zag hoe ik drie horren droeg
alsof dat gewicht het laatste was
dat mij mensen hield
toen de camera niet werkte
toen de foto’s van dijen en heupen…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 ============
==================
zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken.
de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen.…
vingertop over ribstof
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.795 pols, ferm
en zeker, zeer ferm en zeker fluistert:
ontvang me, ik zit vast aan een arm
die voor jou openzwaait, zie ook hier
benen, iets van elkaar, registreer de
ferme stap en een heupdraai,
zie…
hij richt zich op, zichtbaar, contouren
teken zich af in corduroy - verstand
en recht haken af en je kijkt
je raakt een pols je raakt een heup…
Wreedaard
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
597 boer wat
dacht jij
van deze
pijnlijdende koe
dit gaat
mij geld
kosten voor
de behandeling
dierenarts maakte
jou geestelijk
waarschijnlijk erg
moe
aansluitend de
hevig brandende
stralen van
de zon
gaat vanzelf
wel erbarmelijk
dood
DUS
jij verdient
met jouw
naar mijn
mening flauwe
excuses een
fikse aangifte
de Schepper…
Hemelsbang
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.901 Ik ben bang, liefste, hemelsbang
van hoe ik, precies op dat moment,
één seconde nog,
aan jou zal denken,
vlak voor de kamer kapseist,
vlak voor ik uitglijd over haar mond,
en onder haar heupen kruip
als een zacht, wankel podium.…
Invalide? (Ach, welnee!)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Daar ontmoette ik vele lotgenoten
met gebroken heupen en gebroken poten.
Al snel begon men met de therapie, het viel me mee
vanuit de rolstoel vond ik het wel oké.....
Maar al gauw kwamen er krukken aan te pas, voor mij te snel
"Mevrouw, U bent nog jong, U kunt het wel........"
Ja ja, dacht ik toen, verplaats me maar in mij!…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Overdag wordt taart gegeten en ijsco
En ik eet rode krab in de nacht
Overdagmensen zijn mensen van Jantje lacht en Jantje huilt
En mijn tranen bevochtigen mij bijna nooit in de nacht
En als ze stromen stromen ze over mijn schoot,mijn heupen tot over mijn blote voeten voor alle zieltjes
Ach ik ben verder zo zondig…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 Vraag dan ook nooit een kam van hen.En borstel nooit hun mooie haren tot ver over hun heupen.
Ach sommige lieve waternimfen tussen de varens in koude ponten spelen op vaste tijden mondharmonica als hun bovenste deel van hun lichaam uit het water steekt. Grote gekleurde papagaaien fladderen dan rondom de ponten in de hoge boomtoppen.…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 mazzel dacht hij,
dat Fra met me mee gaat
maar Fra de brabo keek daar
hypocriet
als vrouwwielrenliefhebber wat mild tegenaan
hij had in de mist tussen draaiende bènen
de tour féminin gezien - de Madeleine
"Die femkes, Tom, deden hun stinkende best
om er een spannende show
van te maken
maar helaas, die Bretonse kreeg het op haar heupen…
DE HOOFDIGE BOER
poëzie
3.6 met 5 stemmen
4.724 Zonder ba of boe;
Gelaarsd, tot aan de heupen toe;
Een knubbelstok in iedre hand
Kwam onze Paai, en stak van land,
Zo vaak de preekklok werd gehoord,
De brug bezijden, in de voord!…