615 resultaten.
Een ode aan mijzelf
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
692 Laten we gek doen
Schijt aan alles
Zo hoog springen tot we ooit een keer zachtjes op de grond komen
En dan schitteren naar elkaar
Van intens genot van het moment en van wie voor ons staat
Maar struikel niet,
Loop stabiel,
Val op zijn tijd
In de armen van elkaar,
En geef niet op
Waarvan je nu al spijt hebt
Maar laat ons gaan
Gaan voor…
Ode aan de secretaresse
netgedicht
2.5 met 48 stemmen
16.258 Zij is een waarnemer in de top,
een seismograaf, een fijngevoelig instrument
dat dagelijkse trillingen
als uitslag registreert.
Zij is een toehoorder
een omgekeerde luidspreker die
in vertrouwen
klanken absorbeert.
Zij is een nieuwsbron, een lijfwacht,
een regelaar die
voor wie hulp behoeft
agenda's strak beheert.
Zij is een laptop…
Ode aan Femke
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Het beroemde vingertje - parmantig in de lucht
tesamen met verontwaardigd gezicht.
Haar zwangere buik met jongen of wicht.
Oreert Femke tegen bezuinigingstucht.
Fulminerend tegen naderende ellende.
Haar lipjes trillend van ridderend moraal.
De kamer gaapt - hoort bekend verhaal.
Einde verzorgingsstaat - harteloze Balkenende.
Femke…
Ode aan de Martinitoren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.710 Toren toren kijk mij aan
zal ik van jouw spits afgaan
Stel, vlak boven het carillon
zet ik af van het balkon
Zweef statig als een adelaar
doch het flappen valt mij zwaar
En ook het bidden van dit dier
helpt mij als springzondaar geen zier
Het carillon zoeft snel omhoog
uit het gezichtspunt van mijn oog
Met mijn neus richting zenith
waar de…
ode aan het mom
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
6.482 O, masker, een heel jaar heb ik je gedragen,
Tijdens het werk en soms ook thuis was ik meer gast.
O, masker, soms was het moeilijk te verdragen
Al was het zwaar, ik dacht, ik draag zo toch mijn last.
Met de Vastenavond, zo gezegd,
Als het feest van de omgekeerde wereld wordt gevierd,
Worden díe maskers afgelegd,
Dan weet ik dat dit masker ook…
ode aan een werkgever
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
12.854 Woorden, gesproken of geschreven
Uitstraling, spontaan of gespeeld
Structuur, open of hierarchisch
Karakter, bescheiden of bepalend
Vertrouwen, uitgesproken of vastgelegd
Een mens is en blijft een mens
Communicatie is en blijft een kunst
De manier waarop siert hem of haar
Waarvoor dank!…
Ode aan een Dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.042 Als ik een klein sonnet zou kunnen schrijven
gevuld met humorvolle kinken, linken
die zich als een goede wijn laten drinken
dan hoef ik niet langer te overdrijven
geen termen meer zoeken die zullen grijpen
naar de letters, missen en in naam vallen
dan koos ik een ander woord voor de ballen
na zinloze uren schaven en slijpen
Als ik ooit een…
Ode aan een Dichtster
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.228 Pa van Amstel was een woordgrapgenie
hield van brandnetelkaas en pretpoëzie
dus toen zijn vrouwtje beviel
van een dochter, niet iel
noemde hij haar vrij dichterlijk Aubrey…
Ode aan de Maan
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.075 De zon ging onder
en aan het koele stille meer
in zilver maanlicht
drijft vermoeidheid weg
op kabbelende golven
het maanlicht verkwikt
neemt gedachten mee
voor een toekomst veel later
over het water.…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 Aan de andere kant van het water
Zie jij een man
In zijn hand heeft hij jouw dromen
Met zijn andere gebaart hij
Kom maar
Met twee jonge benen
Sta je nog in een grond
Die in een jeugd vol stenen
Zijn oorsprong vond
Zorgen, denken
Verzachten, vullen
Voor de ander, voor de ander
Jezelf niet zijn
Voor de ander
Om hem te doen geloven…
ode aan de lotus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
938 de lotus bloesem
in vervuilde wateren
blijft lelie blank…
Ode aan Barney
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
2.146 Is gooien met wat pijltjes, net als dammen,
een spelletje of toch een echte sport?
Nu doe ik iemand vreselijk te kort.
Natuurlijk is het sport, ik moet niet zwammen!
Na zeven biertjes, baco’s, glaasjes port
zal menig voetbalspeler snel verlammen
of blind de bal het eigen doel in rammen,
terwijl de darter dan juist beter wordt.
Hij is de…
Ode aan Marco
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.603 Als een ware stilist bewoog je je op het veld
Geniaal en ook doelgericht
Je werd Hollands grootste held
Er verscheen een lach op je gezicht
Op 25 juni kwam jouw grootste moment
Vreugde en euforie
Een doelpunt dat zijn weerga niet kent
Jij had eeuwige glorie
Die bal vanaf links was iets te ver maar toch op maat
Op de tribunes in München…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
Ode aan de kersenbloesem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
890 De kou verdween
En jij ontbloeide
Zachte kleuren van
De kersenbloesem
Felle schakeringen
Van geknoopte obi
Verzonken ben jij
In de kimono van lente
Ik zie je staan
Met parasol als schoon attribuut
Die je gelaat
In schaduwen verbergt
De kou verdwijnt
In de stralen van de eerste zon
Doch zorgt jouw aanblik
Voor de eerste likkende…
Ode aan Nettie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.130 Wat een wijf
Zuiderparksociaalgestoord
Maar in één woord, geweldig
Waar ze dwars kan liggen,
Daar ligt ze dan ook
Vierenzeventig
Ze lult honderd in het uur
Haar ogen schieten nog altijd vuur
Nettie
Soms klink je bedonderd
Maar ik vind je geweldig
Wordt maar lekker honderd…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
Ode aan de tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Ik schrijf als rijmer weliswaar
aan vader tijd een ode,
maar voel me toch een moordenaar
door zo de tijd te doden...…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Jouw mond
vormt beweeglijk
de woorden,
volle lippen.
Licht trilt een
mondhoek.
Mooie sensuele,
plooibare mond,
vol melodieuze
klanken,
schaterend soms.
Volle rode lippen
gerond in stille lach,
steeds wisselend
van vorm, vol kleur.
Zo soepel,
warm glanzend,
speels lokkend.
Je vochtige tong
streelt de
gewelfde ronding
van de half…
Ode aan een prachtkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.459 Al van de tongriem gesneden
vóór je eerste nieuwe dinsdag
En geen KiK!
Je zuigt je nu volmaakte mondje rond
de volle borst
en kreunt
zachtjes van zalige zaligheid
teug je het volle leven in
stemmen en geluiden
ongedempt door die maandenlange wand van vlees
klanken
in je welgevormde oortjes
Als je je diepblauwe oogjes openspert…
Ode aan Nadien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.374 Nadien was hij al vooruit vertrokken
hobbelde speurend het pad bewakend
een toeziend oog dat zuchten slakend
doch met genegen in zijn oude sokken
ze hadden veel afgezien, misère gehad
gans het leven alleen samen geweest
dat ontdek je als je even dieper leest
in de rimpels die hij zijn dien aanbad
Nadien had hij niet meer veel te zeggen…
Ode aan de kraai
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
743 Mist, zonder luchten, zonder lach.
`n Dag, op voorhand saai.
Daarom nu, maak ik graag gewag.
Van de buiging van de kraai.
`t Was `n geluk, dat ik `t zag.
Want, zó, bijzonder fraai.
Al duurde `t maar `n oogopslag.
De buiging van de kraai.
`k Keek z`n kant, per ongeluk.
Maar `t gaf m`n dag `n draai.
Jawel, `n sierlijk meesterstuk.
De buiging…
ode aan het nietje
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
852 (m'n krant heeft nu een nietje)
en elke dag opnieuw hetzelfde liedje
m’n dagtaak liep volkomen uit de hand
een ambtenaar zoekt houvast bij z’n krant
zo’n schuivend blad was knudde met een rietje
het lezen werd een somber akkefietje
de krantenkoppen zakten in het zand
gelooft u mij, ik ben geen querulant
maar langzaam groeide toch een soort…
Ode aan mijn hand
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.249 ik loof je beminnelijke hand
het is altijd afwachten wat je doet
soms lig je te rusten,en dan
ineens moet je weer aan de bak
stilte verbroken door woorden uit mijn brein
gehoorzaam en nauwgezet
help je mijn zinnen onfeilbaar zijn
securiteit is je waarborg
je schrijft in verbeelding, met daarbij
horende aarzelingen…
ode aan mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.579 moeder vandaag ga ik je herdenken
ik zag je in het vroege ochtendlicht
met toegeknepen ogen
in laatste slaap schudde de dood
jou in een sluier van dauw
heel scherp zag ik je heengaan
in werveling van zucht
gekeken door mijn kinderogen
was je een sterke vrouw
in jongheid van leven
vader was geestelijk niet sterk
maar jij had de veerkracht…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Ik zeg: “Wel, doe het hem dan even na”,
aan die mevrouwen en aan die meneren
die hem te kwader trouw jaloers beleren.
De beste stuurlui staan nog op de ka.
Hoe ik het woelig stof tot goud zie keren,
de treden van geleende tijd bega,
tot ik ten leste voor een wending sta
en zelf de vaste vorm ga uitproberen.
Dan weet ik pas: er valt niet…
Ode aan Bril
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.314 Hij was een meester in het observeren
En trapte zo het leven op zijn staart,
Elk klein detail vond hij vermeldenswaard
En wilde hij onopgesmukt noteren.
Zijn doel was niet vermanen of beleren
Of dat een misstand eens werd aangekaart.
Zijn doel was slechts zijn stijl van formuleren
En daarin was hij ongeëvenaard.
Als ik zijn column ’s morgens…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
ode aan de vink
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
716 tering, er zit weer
een slavink in de tuin
hang de lijmstok buiten
en vang die vink
met het blote oog
zie ik staartmezen
het hazenpad kiezen
we moeten ons haasten
voordat mussen
een zinken dak ontvluchten
simon zegt
maak je niet druk
als je hersens uitpuilen
is alles stuk…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Een troosteloze, grijze dag
De wind waait zachtjes,
Boze wolken overschaduwen alles
Ze omarmen een waterachtig zonnetje
De zon, eenzaam en alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen…