1504 resultaten.
Geurde begeerlijkheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
781 ze twinkelde
maakte mijn
stemming zacht
hing aan het glas
in loom verglijden
knipoogde haar lach
geurde begeerlijkheid
bespeelde mijn papillen
met scherpe eerlijkheid
ik had haar vast
wij warmden elkaar tot
aan de eerste barst
was haar slaaf
zij mijn godin maar
heb met haar gebroken
mijn onafhankelijkheid
heeft haar voor…
overleven (1989)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 bijna altijd alleen
is hij in
zijn boekwinkel
met woorden op
papier biedt hij
vensters op de wereld
de stilte in het
oude pand
ademt verlatenheid
het ondraaglijke
bestrijdt hij met
een scherp sissen
onophoudelijk blaast
hij het onzegbare
krachtig uit zijn mond
ik kan het niet
verdragen: het bittere
snijden door de…
man en muis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 man poseerde naakt
vrouw staarde lang naar het doek
ze keek op en zag
twee muizenogen
van man op de rode bank
man en muis ten prooi
aan haar penseelstreek
hij zag hoe ze naar hem keek
hij sloot de oogjes
nu waren ze blind
voor alle muizenissen
en haar scherpe blik…
Geslepen, maar net niet scherp genoeg
snelsonnet
3.3 met 14 stemmen
2.006 Met boerenslimheid gingen zij te werk
Eerst niet bereid zijn lolly aan te nemen
En ook geen zin te vallen voor zijn flemen
Maar wel een daad gesteld, zo stoer en sterk
Ze namen de verkeerde fiets, die heren
Juist op de oude was er iets te leren…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
BLUES
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
766 scherpe messen door boter
tot jij in bloederig duister
je blues harmonica
schoon klopt op je linkerhand
om hem met je rechter
aan je lippen te zetten
daar blaas je zilt-zoete tonen
huilend op het duister van de nacht
If you think there’s nothing left babe
there still is blues
oh....…
het gaat nu echt ergens om hoor
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
650 onze toppers
gingen er weer voor
de play-offs
het vuur van de strijd
schering inslag
vliegende tackles
de inglij
met twee benen
een speler van vitesse
haalde zijn hoofd
precies op tijd
uit de schietbaan
van een poeierbeen
de verdediger van nec
richtte op zijn bol
de bal was al weg
de talpaman in de studio
zei zo'n toetje
gaat…
Levenslang
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.966 Hun plekjes gevonden
onzichtbaar aan de wand
tonen ze geen wonden
alleen hun scherpe kant.
Dankbaar voor mijn zorgen
stralen ze keer op keer
gemeen groetend...tot morgen
dan treffen wij ons weer.…
mes
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.162 met bloed aan de keel
boter op de scherpe rand
weerkaatst hij het leven
geklemd in mijn linkerhand
vochtig van vele zweten
daar waar hij zich bevond
druppels worden doorgesneden
kletterend valt hij op de grond
tanden in kokende blaren
steken door een zilver hart
hij verdwijnt in deze diepte
nu blijft alles altijd zwart…
Haat en liefde
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.049 Tere rode blaadjes
in omarming zijdezacht
symbool van grootse liefde
maar ook de kleur van haat
De scherpe groene doorns
aan haar trotse ranke steel
schilderen rode druppels
uit het gewonde vlees
Waar we ons bezeren
aan wat haar zo eigen is
en de pijn beminnen
worden haat en liefde EEN…
In een gedicht ben ik het veiligst
gedicht
3.6 met 53 stemmen
18.563 Hier ben ik als Adam
in mijn eigen woud:
elk woord een toevluchtsoord,
een scherpe bijl,
een kogel,
een trouwe, gehoorzame hond.
En ik hun meester
en pleegkind.
Hoewel verwond
en getroffen
weet ik me in een gedicht het veiligst.
------------------------------------
uit: 'Tolk van het moment', 1999…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
prozac
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
prozac
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.074 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
Poort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 De poort van de stad
gesloten
wapens
op scherp
kleuren vervagen
in zwart en wit
angst voor overgave
regeert
negeert de schoonheid
van kwetsbaarheid
zoals een vlinder
die ontpopt
maar het bloed, het bloed
verliest zijn vuur
nooit
spreid je vleugels
en vlieg, vlieg
dwars
door het
verweer…
Kleialtaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 mensen verzamelen zich
om moeder aarde te danken
winden wervelen rond
van zuid, west, noord, naar oost
een buizerd vliegt zijn kringen
ziet met zijn scherpe ogen
hoe bloemen, bessen en vruchten
een kleialtaar versieren
in een licht briesje
vleugt adem van de grote geest…
Zwarte schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
680 haar handen boetseren
zijn gelaat
hij is haar droom
zijn ogen zijn groen
als van de poema
de scherpe blik er in
van de havik
zijn lichaam van de krijger
zwarte schaduw
is zijn naam
ze lieft hem
geeft hem de vleugels
van de adelaar
en hij neemt haar mee
in zijn vlucht
zij worden gedragen
door de wind
als in zijn fluister
zwevend…
je jokken
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
594 je jokken plaagt mij nu steeds vaker
als was een vulling uit een kies
mijn tong schuurt bij jouw praatjes
langs de scherpe kant van een verlies
je fopperij bezorgt mij kerven
snijdt dieper naar de tijd verstrijkt
vanaf vandaag vul ik het in als veinzerij
gaaf voelt toch anders dan de gaatjes…
Save Our Souls
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
520 Mijn ogen morsen tranen
totdat de rem is bedrogen
zoetjes zwevend in wolkjes slaap
ook al snijdt het scherpe riet
Mee die seinen beschijnen ons
met Het Licht in donkere dagen
Mijn grijze stopverf draait toeren
Een vermorzelende molensteen
Veel te veel pijn schuurt
veel te veel vragen draaien…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
Standbeeld in de morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
510 Heeft het leven je
Nu gegrepen, of op
Het laatste moment verlaten -
Roerloos staat het levend
Standbeeld zich te koesteren
In de ochtendzon die deze
Morgen hemelse kleuren
Verschaft aan alles dat
Zich onder haar bevindt -
Ogen die niet bewegen
Maar alles zo scherp in de
Gaten houden - het leven
Trekt eindeloos aan je voorbij…
Eindelijk vrij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
562 De wind jaagt onbarmhartig
Langs de scherpe rotspunten
Van het gebergte hier vlak
Onder mij, dat mij zo vaak
Naar het leven heeft gestaan -
Maar nu heb ik de rotsen
Achter mij gelaten, ben ik
Zo vrij als de wind die
Mij omgeeft, naast mij
De zeemeeuw met vrolijke
Oranje snavel en fonkelende
Oogjes die mij in zijn
Altijd durende…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…
voor wie horen wil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 in de vroege
ochtend hoor ik
een vogel zingen
ze vermaant haar
vermetele kleintjes
geen tijd nu om
een boompje op
te zetten met de
zwijgende buur
haar waarschuwing is
scherp bij naderend
overvliegend gevaar
ze vraagt de oortjes van
van het koppie van
haar uithuizige man
ze sust en troost
ze zet de bloemetjes
buiten…
niet minder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 onbeweeglijk als
stilstaand water
van een meer
wisselend als het
weer van inktzwart
tot helderblauw
van spiegelglad
water tot plooibare
rimpelingen
kleverig warm
stroperig bijna
flikflooierig
snijdend scherp koud
bewust van de
diepte onder je
als koele zijde
zo nu en dan waar
je overheen glijdt
door land omringd…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
welgevallen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
435 deze toenemende schemer
markeert de ogenschaduw
hangende het onderzoek
is dit waarmee we voortgaan
ook al wist je dat geboorte leidt
tot een avondmaal
dat niet alle stenen zielloos zijn
jouw voorkomen wast alles weg
verzacht de scherpe randen
met rustige tred
beter dan genezen
eindeloos als schoonheid…
De Stad
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
787 Zware woorden klinken
tegen de gevels
die scherp omlijnd zijn
in de eerste dagen.
De bruggen overbruggen
diepe sombere waters
Geen lach weerspiegelt.
Hoe schoon en mooi
het klonk en was
Het verbond is verbroken.
De stad breekt zichzelf af
Ze geeft niet meer
Ze gaf…
Dat plaatje
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.403 Ik heb ergens zo'n plaatje
rechthoekig en gekleurd
als het meezat scherp
genomen van je.
zo'n gevalletje heel dun
met rechte randjes en
je beweegt niet eens
dus leven zal 't wel
niet zijn geweest.
er zit niks boven niks onder
behalve mijn hand die dat
plaatje weg laat vallen
langzaam vergeten.…