8255 resultaten.
Tranenzee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
855 Ik hou mijn tranen vol...…
Waar is?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
817 Ongeziene tranen, in een
doolhof van gedachten.
Waar is het vrolijke meisje
van toen toch gebleven?
Met de tijd meegenomen,
door de wolken gedragen.
Verwaaid door de wind,
toch is er nog veel bewaard.
Beelden van het verleden,
vol van warmte en tederheid.
Die ze heel goed zal bewaren,
heel diep binnen in haar hart.…
IN STILTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het is er nog steeds
komt langs op vergeten momenten
de onrust het verdriet
de verwarring is
er nog steeds
stiekeme tranen
wachten op mijn zware hart
maar niemand die het zien
mag, of horen
een brede glimlach
lopend over straat
altijd alert
om niet te vallen
de zorgen
die mijn zuurstof stelen
me doen verstikken
ik ben radeloos…
Gerrie
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.747 De tranen biggelen
vanuit mijn ogen
en stromen langzaam
over mijn gezicht.
Ze blijven gaan
en komen
vormen een gedicht
over je leven :
anders,
alleen ,
zuiver.
Heel stil word ik
na zo'n bericht…
steeds kom je weer terug
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
751 ik voel de tranen in mijn ogen al weer komen,
je kijkt zo glazig voor je uit, ik ken die blik,
je gaat weer weg van mij,
ik kan het bijna dromen,
het duurt niet lang meer voor de tranen er weer zijn.…
Noorderzon ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 Ik zal de Satan te grazen
nemen, met wie jij op moet
trekken, schep genoegen in
die daad, om die grauwe
sluiers in je hoofd te wekken,
ik laat hem met de noorderzon
de benen nemen,
zonder traan te wenen.…
Raam bij nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De einder
Is onderweg naar jou
Jij die denkt aan de vorm
De inhoud van niets
Dat nog op een'gerlei
Wijze er iets toe doet
Wat dit betreft beheerst
De leegte ons iets
Dat zij bedroefd om mij
Haar mooi' lach doet klinken
Daar versteende tranen
Als kogels hun weg
Banen door het verschil
Tussen ons; jou en mij
*Mijn geliefde…
waarheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.016 Woede en angst,
tranen op mijn wang,
wat proeft de waarheid toch wrang!…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik ben geweest
zonder de pot met goud te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen…
Zwarte tranen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.016 Vege tekens heb ik
op je graf geschreven
Een goed bewaard geheim
uit een houten hart gesneden
en neergelegd
Als vermolmde takken
verwaaien mijn geheven
armen in de mist
Er knarsen stemmen
onder oeroude stenen vandaan
die woorden lichten
Ik slik mijn tranen
als roestige degens
om niets prijs te geven
Omstanders bouwen…
gebleken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 het is nu toch eindelijk wel gebleken
dat een lach de traan doet verbleken…
Tranen als kiezels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Kennen deed ik jou al een tijdje
Vergeten daarentegen zal ik jou nooit
Op de kop af 25 jaar geleden
hebben wij elkaar in liefde
gedefloreerd
Helaas heeft neurose van mijn hart
en bovendien, maar voorál haar gevolgen
mijn leven flink gedevalueerd
Versteende tranen als kiezels
rollend van berg
met een schier oneindige hoogte
In onschuld…
een glimlach en een traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
804 de traan die ik van binnen voel,
laat ik van buiten niet zien.
de glimlach die ik van buiten
laat zien,
daar is van binnen geen plaats
voor!…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen door een traan…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Slijp de nachten met
de pennen van ieder
uur onthult door de steen
van slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld door een
druilerige dag, waarop
de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as.…
Zij is de wijzer van de tijd ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Het bed wordt dan gedeeld
door 2 paar tranen samen.
Zij maakt plaats door ruimte en tijd
in 't onbeschrijfelijk geluk,
de kamer doof voor't straatlawaai..
En trager, slomer, lomer
sterft ze in dat ene stilstaande moment
waarin naaktheid de blinde tijd weerspiegelt,
tot wanneer zij geruisloos op zal staan... !…
[ Traandiamanten ]
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Traandiamanten,
bevroren op mijn wimpers:
schitterend verdriet.…
ZEE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 de zee droogt nooit op
er vloeien genoeg tranen
om aan te vullen…
Tranen als kiezels (III, tevens slot)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Zij trekt grenzen zonder kennis
weet of anders
Geen flauw idee van speels element
of nu
te bedenken strategie
Zij danst leven onbekommerd
plukt elke dag
Tussen ruziënde schimmen van
dagen
die eindeloos maar duren
fietst haar geweten zonder doel
de tijd voorbij
Er zal geen dag op de wereld zijn
geen dag
Dat wij niet samen denken…
Littekens..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Vele tranen, een leemte in
de ziel en verdoofd elk gevoel.
Verbitterd waarbij telkens
wordt verdrongen die pijn om
jezelf te vergeten...
Wonden die eigenlijk niet zijn
te helen worden verzacht door
de tijd en met veel geduld.
Maar het angstgevoel en de afschuw
raakt men niet meer kwijt, getekend
voor het leven zijn zij.…
stofje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 dat ik
niet méér voor je ben
dan een storend stofje in je oog,
dat in enkele knipperingen
weggespoeld wordt
door traanvocht
dat geen tranen is
laat tranen
parelen in mijn ooghoeken,
die geen krokodillentranen zijn…
Ik wil dat je me verlaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Traan, verdriet, woede, kwaad.
Jij verwoest me,
Verwaarloost me,
Jij maakt me kapot.
Verbittert me,
vertrapt me,
Ik wil dat je me verlaat,
Ik wil dat je vergaat.
Het is een oceaan van zielsveel pijn,
Zonder eb en vloed,
Ik verban je uit mijn leven,
Voor nu en voorgoed.
Traan, verdriet, woede, kwaad...…
Omdat het klopt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 Als tranen zich mengen
op het zachte kussen
liefde vrij spel krijgt
en nooit meer stopt
twee lichamen
één geworden
door passie die stijgt
zijn de harten ook
samengesmolten
ondertussen
omdat het klopt…
zo vertrouwd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 jaloers, want
zo vertrouwd,
zoals jij rouwt
om een ander
moet ik soms
ook doodgaan,
niet bestaan
voor tranen
die je huilt
niet om wat was
boven mijn as
als voor die ander?…
Perpetuum
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 Net als het tijd voelt
oude tranen te begraven
brengt het leven nieuwe
waardoor ook de eerdere
zich alsnog verversen
de kloof weer doorleefd
opnieuw doorworsteld
de dood valt niet te stoppen
eist telkens weer zijn tranen
gewennen doet het nooit…
Verdriet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Ik zie de waterval
daar stort
mijn traan zich naar beneden.…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
Druppels regen, of tranen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Lopend in de regen,
hou ik mijn tranen
niet meer tegen,
dat doet de regen ook niet!…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Er raast een storm langs de schaapskooi
van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf
van emoties die eerder leken uitgestorven,
ontdaan van alle overtollige vachten, er
welt een traan uit de sikkel van de maan .…