1020 resultaten.
uitzicht kijkt naar binnen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 uitzicht kijkt
naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden en gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en je
lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol
zacht als je wangen
schouders…
ONDERGAANDE ZON
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.679 De zon ging weer onder
en kleurde de hemel rood
ik heb mij weer verwonderd
door wat het uitzicht mij bood.
Achter de horizon verdwenen
zijn de geheimen van de dag
het deed mij opnieuw beseffen
dat ik ook dit wonder weer zag.
Want dit terugkerend gebeuren
het komt elke dag weer
stilzwijgend heb ik gekeken
voor de zoveelste keer.…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.514 Niet alleen van het uitzicht
naar de top.
Maar ook van de weg
ernaar toe!…
naar de top
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 bij de heilige Mont-Ventoux
denk ik altijd aan Petrarca
aan zijn voettocht naar de top
met als beloning het uitzicht
op verwondering in een wereld
die nog mystiek was...…
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht haalt
En ons uitzicht…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
trein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 stap in een trein
en sta op het perron
voor je instapt
zoals vele
honderduizenden
duiven tegen het dak
het uitzicht over het water
van het Centraal Station
terwijl de ponten oversteken
over het IJ voorbijgevlogen
door nietswetende aalscholvers
vraag je je af
alles is hetzelfde of
alles is elke dag anders
en schrijf daar…
Utopia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Lekker lazy liggen
onder een palm bij de pool
chillen met een drankje,
relaxed, vakantie;
Uitgebreid ontbijtbuffet,
kamer met airco en roomservice,
dineren op het terras met wijn
en uitzicht op de heuvels;
De townships,
waar uitzichtloosheid heerst,
veilig achter muur en prikkeldraad:
just another day in paradise!…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.8 met 59 stemmen
24.063 Laten wij de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1999.…
Argenteuil 1875
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.223 het tedere pastelachtige
van een fraaie ansicht
met uitzicht op een idylle
scheepjes met gestreken zeil
na behouden thuiskomst
bakboord aan stuurboord
zo'n reisimpressie in kleur
vanuit het hart van de meester
vertaald in penseelstreken
voor ogen van vandaag en morgen
------------------------------
Claude Monet
-Argenteuil 1875…
geur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
770 Het geurt nog steeds
In de verzamelmap
Van de gedichten
Die ik schreef
Het geurt nog wel maar
Minder dan in de mouwen
Van mijn trui toen
Er is verkleurde inkt
Er is vergeeld blad
Ik weet je zult nooit meer worden
De ruit met uitzicht onverwacht
Het telefoongesprek met angst
Het sms dat ongelezen zijn moest
Het geurt nog steeds…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
Kleine lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
609 van brood en wijn
proef ik klaarwakker je naam
in het rood
wanneer duistere wolken samenpakken
de maan en sterren verbergen
het uitzicht
in een vreemd geworden wereld
van vervuilde luchten en
misverstanden
is er geen taal of teken
die onuitgesproken, of ongeschreven is
zijn er kleine lichtpuntjes
van uitersten die elkaar raken
in…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
waarom dans jij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
536 langs het park
een smal pad
waar je stil staat
wacht
watervogels dansen in de ochtendzon
mensen zoeken naar een god
hoe het ooit
begon
de waarheid schuilt achter de sterren
boeken praten
letters vertellen
het jeukt
vleugels verbranden
en vuisten slaan niet meer
het is het uitzicht
echt waar…
Wetend dat ik jou mijn tranen schrijf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.073 Met het uitzicht op de einder
waarin de klok onze tijd uitwist
met het inzicht
in al het broze, vergankelijke
wetend dat ik jou
mijn tranen schrijf
zingt jouw hart
melancholisch,
onbedaarlijk
hopend op troost
voor een bittere nanacht
Als onze wegen niet meer
onafscheidelijk zijn
ook dan zal ik naar je reiken
jou hunkerend…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
silhouette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De handen broos
gevouwen in haar moederschoot
Een tere roos
voor laatste adem uitgeloot
Een open raam
met slechts uitzicht op het heden
Enkel nog naam
't geheugen al overleden
Een twinkeling
in haar vermoeide pretogen
Als herinnering
aan eens uitstekend vermogen
Een krimpend net
dat haar vangt in vergetelheid
Een silhouette
in…
titel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
788 Vraag waarom niet waarom
Waarvan of andersom
alles legt niemand ooit aan je uit
we gaan gewoon
jij en ik samen
gewoon door
keihard door alle muren heen
Vooruit
kom op
koppie op
En alle rivieren beginnen aan de top
maar het mooiste uitzicht heb je in het dal beneden
daar is het rustig
daar is het vrede
heb je nu nog een vraag?…
Een man zijn levenservaringen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 wegen zwaarder hogerop, de ladder
stopt niet bij een paar missende treden
maar overziet wel de misstappen
met hun goede orde gehuld in nevelen
verder kijken werpt een nieuw licht
zonder de mooie bergdalen te vergeten
een beter uitzicht geeft richting aan
alsmede het rotsvast vertrouwen..
in wat komen gaat.…
Buiten beeld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.481 Ik zit er niet zo mee, zolang jij
blijft mijn uitzicht
op het verre sprookjesbos.…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
spruiten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 vanwaar ik zit, met uitzicht op klei
zie ik een vergeeld dekbed
uit het raam van de weduwe
dan weiger ik te bewegen
om slechts te kijken naar haar
over de akkers vol spruiten
nadert uit het westen, wind en regen
zij haalt de waslijn leeg
en ik zwijg voor eeuwig
morgen zal mijn bezoek zijn
mijn pak hangt klaar
ik weet wat te zeggen
over…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Opgeruimd!!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
748 Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden.
Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.652 Laten we de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…