808 resultaten.
Hoog in de lucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 ik dacht
dat ik niet
vliegen kon maar
heb me vergist
ik zweefde al
voordat ik
dat besefte en
het zeker wist
los van aarde
zonder vleugels
en geluid het lijf
bleef rustig thuis
er was een
knopje omgegaan
keek niet meer
tegen alles aan
de details had
ik al ooit bekeken
projectie in de geest
weefde volmaakt beeld
toch ben…
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
Van god los
netgedicht
4.3 met 143 stemmen
498 ik zag
je lach reiken
voorbij enige
gelijkenis
een blik die
nog intenser
het eindeloos
onbereikbaar zag
jouw lichaam
kende al stukjes
verrijzenis uit het
dagelijkse bestaan
jij dwaalde
in het bi- polaire
van het vagevuur
in zigzag gaan
jij zo hemels aards
in het streven
naar volmaaktheid
even van god los…
Zevende hemelleven
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
359 er stonden
bloemen
stelend in een
kleurrijk bed
geurend naar
superieur helen
zij bogen al
bijna volmaakt
onder hemelse
schoonheid die
door hun genen
was gemaakt
toch keerden ook
zij hun harten naar
jouw verschijnen
jij lachte en
bloeide op in een
paradijselijke groet
ik zag deze scene
die in samen gaan
alles aan elkaar…
De schepping voorbij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
415 jij sluierde
macht langs
slankranke vingers
transparante
voiles dwarrelden
sierlijke pracht
je lach sprak
zacht de meest
verleidelijke kleuren
subliem waren
hun universele flitsen
in je ogen te bespeuren
tegen de donkere
sterrennacht
lichtte blond zacht op
een volmaakte wij
ging in vereniging
de schepping voorbij…
vier jaargetijden (hai koe)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.157 (1)
winterwarme stal
snuiven, gezoem van vliegen
de volmaakte rust
(2)
eruit! staart omhoog
schonkige lijven rennen
lente in de bol
(3)
kauwen herkauwen
loom in het zomerse gras
ogen op dromen
(4)
striemende herfstbui
dicht bijeen, kont naar de wind
en de kop omlaag…
Verzegeld
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
651 Gedachten vechten tegen
een volmaakt lijkende hemel,
handen reiken de wolken haast aan.
Mijn gezicht schreit
zonder een begrijpen,
ik voel me in de duisternis staan.…
Tussen helm en duin
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
732 zag de sculpturen
tussen helm en duin
hun exposé aan de zee
ze golfden gedachten
speelden met licht in het eindeloos
gaan van beweging en krachten
Zij houwden schuurden en zaagden
zelfs in langdurig polijsten
konden ze haar net nog niet raken
we vonden een steen
die de zee heeft gedragen haar ronding
cirkelt volmaakt het menselijk…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
Tijdsbeeld van Morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
488 hemelbloemen haasten zich
en pakken samen als een
groot boeket
over het baken van onze stad
waar gedachten innig en stilzwijgend
bovenwinds meevaren
daar wordt liefde aangeraakt
en vloeit jouw tijd geruisloos over
in die van mij
waar seconden in gelijke tred
volmaakt geschiedenis schrijven
ogenblikkend in de kleur van het hart
levend…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
De gehele ruimte
gedicht
2.3 met 15 stemmen
6.919 Ongenaakbaar volmaakt als de populierenoverpissing
voor het wicht dat ik tot lief hief op mijn manier.
Vrouw die niet meer vloeit, gruwelijk van de minne
gebeten, minne die over mijn walg van je zegeviert.
------------------------------------------
uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Incarnatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.028 Weer komt
die oude droom tot leven
een koude heldere nacht
briljant gegeven
door een geboren ster
die schijnt met kracht
de geur van wierook
doet me buigen
naast de herders
wijze mannen knielen ook
in aanbidding wat ik
met hen toen in een
ver verleden nu
vandaag weer hervind
de incarnatie van
volmaakte liefde
in een…
Vlak voor een oorlog - een oorlog lang voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 'Het is nu tijd dat je je voorbereidt op wat gaat komen'
'Het kan zijn dat je moet doden'
'Dus oefen maar vast'
In het donker die nacht
Nam ik mijn mes en ging op pad
Maar het dier is blijven leven
Huilend nam ik afscheid van een volmaakte wereld.…
Hun schepping voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 de beitel spleet
zag scherpte aan
vallende scherven steen
venijnige bassen
zongen in hameren
het donker breken van tijd
hoge tonen
ketsten in lijden
hun schepping voorbij
jij verafgoodde god
in het pogen zijn
volmaaktheid te evenaren
liet eva herrijzen
maar zij was geknakt door
die ene fataal brekende klap…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 er staat een man bij het venster
met een vel papier
gaat hij het zo verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
Stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Ik houd van je loop en je ronding,
in je armen is het een en al pracht
Het is dáárom dat ik je zo toezing
van 's ochtends tot diep in de nacht
Al loop je beduidend gebogen
waar je gaat, ga je o zo gracieus
Beweeg je dan raak ik zo bewogen
je maakt me volmaakt amoureus
- ik wil ieder getij wel bij jóu zijn
jij stroomt... door me heen...…
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug naar het paradijs
zonder gemis en pijn
in volmaakt…
Totale genenmatch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 god zag op
de laatste dag van
zijn scheppingsavontuur
de man naar zijn gelijkenis
adam lachte
keek om zich heen
maar voelde zich
toch moederziel alleen
de schepper nam zijn rib
transponeerde die tot vrouw
passie liefde hartstocht
volgden de evolutie trouw
nog steeds zijn wij
op zoek naar de enige
volmaakte met wie wij een
totale…
Licht bewolkt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
535 bent meer
dan alle lieve
karakteristieken
waar ik van houd
je lach
bloeit als
een bloem
die opengaat
een stem die
het harmonieuze
timbre heeft dat
mij gevoelig raakt
ogen die
licht bewolkt
mijn warme
zomers gedogen
vingers
op mijn huid
waardoor ik de
wereld buitensluit
jij bent
de schat die
onze liefde haar
volmaaktheid…
meer dan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 laten we nog eenmaal de tijd verliezen
nog eenmaal verlangen, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de tijd verliezen, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte voelen
alsof het gedrukt staat, meer echt dan waar
dus nog eenmaal zonder tijd, het voor altijd totale
zoals wij verlangden, verlangen, blijven verlangen…
Ontbrekende stukjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 ik dwaal
zonder haken
en ogen
kijk vaak
naar boven
intuïtief
trekt de hoogte
omdat beneden
alles langzaam
schuifelend moet
mijn zoeken
is een opnieuw
begroeten van
ontbrekende stukjes
die ik vergeten ben
mijn drive gaat
voor volledigheid
naar een volmaakt
verband voordat
ik zonder strand
in eeuwige
verbondenheid
raak ik…
Idylle
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
299 roerloos staren wij elkaar
diep in de ogen
een aanwezigheid van
teder geluk
geestelijk zijn wij
één geworden
de wereld was eventjes
blijven stilstaan
smachtend vallen we
in elkaars armen
en verdrinken en versmelten
in één wezen
we verliezen onszelf en
zijn de enige getuigen
van deze
volmaakte harmonie
rita g.declerck…
lynn
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
4.153 negen maanden lopen dromen,
hoe dat alles toch zou zijn,
je bent een wonder,
een mysterie,
zo volmaakt
en toch zo klein.
negen maanden nieuwsgierig wachten,
terwijl je groeide
in mijn schoot.
ook ons liefde
werd steeds groter
met elk stampje, elke stoot.…
Verdwijnen
netgedicht
3.5 met 1132 stemmen
77.089 Alles is geconcentreerd,
alles is volmaakt.
Ik lig te rillen van genot,
ik kreun het zachtjes uit
als ik je haar voel vallen
en slepen op mijn huid.
Ik kom steeds dichter bij je
telkens, keer op keer
voel ik me meer verdwijnen
totdat ik explodeer.…
liefdesbron
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.491 kan jij leven met mijn liefde
een belofte van trouw
aanvaard jij de gebreken
samen met mijn hart
volmaakt is de zon
met jou in haar stralen
jouw hart is de bron
waar ik mij zal laven
vervuld van liefde
ontsprongen in hoop
als een passioneel verlangen
overvloeit ons de kracht
in een eeuwigdurende vloed
liefde als een stroom…
beelden van mijn droom
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
763 ik boetseer in duister licht
de beelden van mijn droom
ze zijn op volmaaktheid gericht
terwijl ik ze met vreugde omzoom
mijn handen raken gejaagd
als ze zoeken naar de zwarte klei
die in gedachten wordt gelaagd
totdat ik het heb gemaakt gelijk zij
ik durf haar niet
de morgen te schenken
wellicht zie ik dan mijzelf
zal slechts de maan…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk
in volmaaktheid…