Alle inzendingen over wandelen

1715 resultaten.

Sorteren op:

Bospad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De dagelijkse voeten dwalen, reizen af naar ondoorgrondelijke wegen daar in de verte, intimiteit verlegen buigen de bomen weerbarstig tussen de spanning van emotie en frustratie, de stille winddag neemt bijna afscheid loopt over het oude bospad van het duistere nachtwoud het grote bos nabij de stad grote nachtuilen roepen van onrust…
mobar9 februari 2009Lees meer >

Van flora en fauna weet je precies niets

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
Je weet van de flora en fauna precies niets. Ergens loop je met me mee, 't Zal wel in mijn gedachten wezen 't Zal wel In mijn gedachten zijn. Want echt met me meelopen, Zo heb je gezegd, is er niet meer bij. Je bent me niet meer bij. Ook goed, geeft niks, kan ook best alleen en zonder wie dan ook. Ook al ben jij het. Ergens liepen…
fred ha7 maart 2009Lees meer >

[genade is]

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
genade is een kersenboom langs de weg als de dag heet wordt…
Abel Staring23 augustus 2009Lees meer >

uit 't café

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Er is teveel drank in het baasje het baasje is weer het haasje en staat nogal wankel op z'n benen. Z'n hond niet, die draait, rent en springt dolblij tegen 'm op. Dan lijkt hij weer wat bij zinnen Te komen, kijkt eerst omhoog of hij de sterren kan zien en dan welke kant hij op moet, Zet de hoed op z'n hoofd, en wijst met z'n stok…
c. paris2 september 2009Lees meer >

herfstwandeling

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.015
de wind neemt m'n gedachtes mee ik ga er achter aan alsof ik op bladeren jaag die rollen over de grond van deze lange straat. (waar zijn m'n gedachtes nu? o ja, door de wind meegenomen. honderd keer herhaal ik dit in m'n verwarde hoofd. op deze kille ochtend deze onrustige ochtend). een hond blaft in de verte, angs- tig verward…
c. paris2 oktober 2009Lees meer >

herfst weer.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
Bbrr wind mist op de ramen, chagrijnige vlug- wandelende norse mensen, geen 'hoi' of 'hoe gaat het', ik loop ook met strakke kop de supermarkt in en schud m'n paraplu. Naast me een hond die schudt z'n vacht, hij stinkt, rotbeest... terwijl ik altijd zo'n net, liefdevol mens ben, scheld ik nu een hond uit!…
c. paris10 oktober 2009Lees meer >

met een zwarte hoed op.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
wat is het allemaal banaal de weg heen de weg terug stuurs over de zeeën varend of kalm liggend op je rug, wat is het allemaal druk, de muffe kamers van de oudheid, de techno-kamers van het nu. Nee, vrolijk word ik er niet van maar bedenk me wel dat ik er aan mee moet doen -ik geloof niet in onthechting- soms sta ik pardoes voor…
c. paris29 oktober 2009Lees meer >

HERFST...IN HET VELD

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
We dwaalden langs akker en door veld door veld en langs akker Zon en wind hielden ons wakker we kenden tijd noch uur We maakten zo ons avontuur... uitgedaagd door 't landschap Jij zei: we hebben wind in de rug Ik zei: we blikken in een laagstaande zon Op de weg terug was het net andersom.…
Harry Daudt11 december 2009Lees meer >

Verstillende nevels

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Een rimpeling op stilstaand water golven van geluk overspoelen mijn hart nevels verstillen oceaan van ruimte de tijd is van mij vandaag een dageraad als warme sprei fijnbesnaard theater onbegrensd tintelend moment van tijd wandelend verder langs deze oever als grenzeloos bevrijd morgen dan zien we wel weer…
Jan Hertog1 januari 2010Lees meer >

Sneeuwboswandeling

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Sneeuwlicht rondom overal op gevallen geluid word witgedempt doffig onze stappen sporen door het witbos enge kale takken worden vriendelijk door sneeuw hun contouren verzacht diepe schaduwholen lijken knusse schuiling voor wild, kleindieren en vogels…. jouw handen verstopt in bont en wol Je capuchon maakt een portret van je gezicht glimlachend…

Verdwijnen in de natuur

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
Ik wandel Over het Zanderige Duinpad Het is Stil Alléén de rustgevende geluiden van de wind en af en toe een andere wandelaar die langs Loopt met hond Ik sta Stil op het hoogste punt in het duingebied Kijk de diepte in van de helder blauwe lucht en Laat me erin verdwijnen…

Wandelaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Voortlopend weet ik niet waartoe of waarom, achterwaarts zie ik niet waar het ooit begon Ik wandel maar door, proef het voor en tegen, zie bomen in bloei zoals liefde zich meedeelt. Ik vraag niet meer naar einde of oorsprong Het pure bestaan lokt tot een verrukkelijke val.…

Ochtend

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
Als de avond valt denk ik al aan de volgende dag, want dan zal ik in de vroege morgen een wandeling maken in de natuur, bos en prachtige weilanden. Je hoopt dan op onverwachte dingen. Vooral dieren komen dan vaak heel verrassend tevoorschijn. Fraai is het 's morgens vroeg in de natuur, zeker als de zon mag opkomen.…
Dick Voogd1 augustus 2020Lees meer >

DAT VREEMDE LICHT

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
Een weg is nooit een doel op zich een doolhof is een wangedrocht het leven is het èèn of het ander de wandeling is kort of lang maar doorgaan en het eindpunt zien is niet voor ieder weggelegd we willen wel, we doen ons best maar weten toch de route niet je kunt hier links of rechts, rechtdoor of terug de zekerheid is ongewis stel…

een dag als vandaag

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
zoveel voetstappen in verzengende hitte dat vraagt verkoeling…

Wandelliefde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Een lach was voldoende, of een schouderklopje dat uiteindelijk doorstraalde naar mijn middel. Een glimlach tussen heuvelland, met nepvlees nog tussen de tanden en een kater in de lucht. Stap-voor-stap en haar benen die in hetzelfde ritme gaan, zich voorttrekkend van steen naar steen, door slijk en nat gras de liefde niet ontvlucht maar juist…

DE LUCHTSPIEGELING

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Een avondtoneeltje Niets verbrak de zwoele stilte dan het nedersijplend nat Van de vers gevallen regen; Alle vogelkoren zwegen In 't zacht druppelende lover langs ons eenzaam avondpad, En de lijster schudt haar vlerkjes, Droogt zich op de dorre rank, Maar weerhoudt alsnog de tonen Van haar schelle avonddank. Helder lichtblaauw kleedt de…

Posteltanka

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Postel, wit, sneeuwwit. Gekraak van stappen in sneeuw, vrolijk gebabbel. Een ree vlucht het struweel in. De abdijtorens wenken.…

Door de donkere nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
De nacht is zwart ik wandel over de verharde paden en de grond doet veilig aan lantaarns die ontbreken elke stap is leren staan. Donker alles voor mijn voeten is het tasten waar te gaan verderop daar zijn de huizen nu verlicht mij slechts de maan.…

ONTMOETING IN ANTWERPEN

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Op een klein donker stadsplein brengen oude gekrulde straatlantaarns hun flauw schijnsel nederig over het ontzagwekkende hooggezeten Neptunusbeeld dat men ziet met de ogen van een pas ontwaakte slaapwandelaar zwijgend kijkt de baardige zeevorst langs schimmige gevels ergens onder zijn geweldige troon murmelt een watervalletje vertolkt bedeesd…

VERSTROOID KLEURENSPEL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
(haiku) Vage wijnvlekken op wit vloeipapier: denk aan bosanemoontjes! (tanka) Daar, in de verte ligt een dorpje, overhuifd door hoge beuken; groen en rood houdt elkaar vast, krult zich om de daken heen.…

Alles gaat zijn gangetje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
In de stegen wandel ik elke dag, Langs het kanaal rook ik dan enkele Sigaretten en zeg de buren gedag, Luister dan muziek thuis en hoor gelach, Dat komt van de buren: zij feesten, En ik kijk in mijn tuin naar mijn tulpen.…

Voeren

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Er waren koeien in glooiende weiden, bloemenweelde en maretakken. Er was regen, wind en zon en zelfs een donderslag. Kortom, een heerlijke dag en nog een, nog een, waarin wij stapten, amper besef van tijd, wel van eeuwigheid. Geluk kon niet op. Maar stilte overheerste, vol van branieachtige energie en nabijheid zonder woorden. Alsof…

Avondwandeling

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande ... Wat gingen wij vanavond ver, Het werd alleen tè laat: Nog verder dan de gouden ster Aan blauwe hemelstraat…

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
krijtwitte strepen vervagend in de lucht hoge sluiers van condens zoeken zonlicht maar worden verdreven door hun eigen fragiliteit verwaaid in de hemelwinden. De zwarte V-vorm van een vogel zweeft hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog langs de boomstam in mijn leunende rug tussen de kalende goudbebladerde…

GROEIENDE EINDER

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait, kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen: glooiende wouden en weiden omringen heel zijn leven, waarin de verte ronddraait. De rappe stem van hamer en aambeeld waait over de heuvels om mee te zingen met roepende bomen, danst in kringen onder jong avondrood, dat lokkend laait. Traag verzinkt het lied…
Han Messie12 februari 2012Lees meer >

PEINZEND PAPIER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Langs kale nevelakkers strompelt een oude man gebogen maar opgewekt naar de duinen vol lentegeur de grijsaard wil de frisse wind vergezellen tot vrije golven en einder blijft echter zitten op een blij glanzende helling jonge sterke bloei nog half in tere sluimer vraagt hier lang te toeven hij ziet een nietig plekje dat heel de wereld…

Dal van de Geul

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Uit een scherp omlijnde zwarte wolk, viel plots een malse regenbui. ’t Was mei. Het dal van de Geul vulde zich met nevel, die op slag verdween toen de zon weer verscheen. Die legde een zilveren schijn over de rimpelingen in de duizend kronkelingen der rivier, waarlangs wij liepen, een lange sliert. Her en der las ik een gedicht, in…

KOEKOEK

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Als de vroege koekoek roept En de lijster, onder 't fluiten Van de rode bessen snoept, Loop ik ook mijn woning uit en Fluit in zonnige' ochtend buiten, Waar ik zoeter luiden zoek Dan de lijsters kunnen fluiten, Dan de koekoek roept: Koekóék! Koekoek vroeg in 't koele bos, Lijster in de groene struiken, Roep de blauwe blinden los Die…