1715 resultaten.
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Van flora en fauna weet je precies niets
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 Je weet van de flora en fauna precies niets.
Ergens loop je met me mee,
't Zal wel in mijn gedachten wezen
't Zal wel In mijn gedachten zijn.
Want echt met me meelopen,
Zo heb je gezegd, is er niet meer bij.
Je bent me niet meer bij.
Ook goed, geeft niks, kan ook best alleen
en zonder wie dan ook. Ook al ben jij het.
Ergens liepen…
[genade is]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 genade is
een kersenboom langs de weg
als de dag heet wordt…
uit 't café
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.299 Er is teveel drank in het baasje
het baasje is weer het haasje en
staat nogal wankel op z'n benen.
Z'n hond niet, die draait, rent
en springt dolblij tegen 'm op.
Dan lijkt hij weer wat bij zinnen
Te komen, kijkt eerst omhoog
of hij de sterren kan zien en
dan welke kant hij op moet,
Zet de hoed op z'n hoofd, en
wijst met z'n stok…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 Bbrr wind mist op
de ramen, chagrijnige vlug-
wandelende norse mensen,
geen 'hoi' of 'hoe gaat het',
ik loop ook met strakke kop
de supermarkt in en schud m'n
paraplu. Naast me een hond
die schudt z'n vacht, hij stinkt,
rotbeest...
terwijl ik altijd zo'n net,
liefdevol mens ben, scheld
ik nu een hond uit!…
met een zwarte hoed op.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 wat is het allemaal banaal
de weg heen de weg terug
stuurs over de zeeën varend
of kalm liggend op je rug,
wat is het allemaal druk,
de muffe kamers van de
oudheid, de techno-kamers
van het nu. Nee, vrolijk
word ik er niet van maar
bedenk me wel dat ik er
aan mee moet doen -ik
geloof niet in onthechting-
soms sta ik pardoes voor…
HERFST...IN HET VELD
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.630 We dwaalden langs akker
en door veld
door veld en langs akker
Zon en wind
hielden ons wakker
we kenden tijd noch uur
We maakten zo
ons avontuur...
uitgedaagd door 't landschap
Jij zei:
we hebben wind
in de rug
Ik zei:
we blikken
in een laagstaande zon
Op de weg terug
was het net
andersom.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….
jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend…
stilleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
619 lopend door het bos
wandelt een tak met me mee
beelderig passend…
Verdwijnen in de natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
717 Ik wandel
Over het
Zanderige
Duinpad
Het is
Stil
Alléén
de rustgevende
geluiden van
de wind
en af en toe
een andere
wandelaar
die langs
Loopt
met hond
Ik sta Stil
op het hoogste
punt
in het duingebied
Kijk de diepte in
van de helder
blauwe lucht
en
Laat me
erin
verdwijnen…
Wandelaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Voortlopend weet ik niet
waartoe of waarom,
achterwaarts zie ik niet
waar het ooit begon
Ik wandel maar door,
proef het voor en tegen,
zie bomen in bloei
zoals liefde zich meedeelt.
Ik vraag niet meer naar
einde of oorsprong
Het pure bestaan lokt
tot een verrukkelijke val.…
Ochtend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
382 Als de avond valt denk
ik al aan de volgende
dag, want dan zal ik in
de vroege morgen een
wandeling maken in de
natuur, bos en prachtige
weilanden.
Je hoopt dan op
onverwachte dingen.
Vooral dieren komen
dan vaak heel
verrassend tevoorschijn.
Fraai is het 's morgens
vroeg in de natuur,
zeker als de zon mag
opkomen.…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 Een weg is nooit een doel op zich
een doolhof is een wangedrocht
het leven is het èèn of het ander
de wandeling is kort of lang
maar doorgaan en het eindpunt zien
is niet voor ieder weggelegd
we willen wel, we doen ons best
maar weten toch de route niet
je kunt hier links of rechts,
rechtdoor of terug
de zekerheid is ongewis
stel…
een dag als vandaag
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
650 zoveel voetstappen
in verzengende hitte
dat vraagt verkoeling…
Wandelliefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Een lach was voldoende,
of een schouderklopje
dat uiteindelijk
doorstraalde naar mijn middel.
Een glimlach tussen heuvelland,
met nepvlees nog tussen de tanden
en een kater in de lucht.
Stap-voor-stap
en haar benen die in hetzelfde ritme gaan,
zich voorttrekkend van steen naar steen,
door slijk en nat gras
de liefde niet ontvlucht
maar juist…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 Een avondtoneeltje
Niets verbrak de zwoele stilte dan het nedersijplend nat
Van de vers gevallen regen;
Alle vogelkoren zwegen
In 't zacht druppelende lover langs ons eenzaam avondpad,
En de lijster schudt haar vlerkjes,
Droogt zich op de dorre rank,
Maar weerhoudt alsnog de tonen
Van haar schelle avonddank.
Helder lichtblaauw kleedt de…
Posteltanka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 Postel, wit, sneeuwwit.
Gekraak van stappen in sneeuw,
vrolijk gebabbel.
Een ree vlucht het struweel in.
De abdijtorens wenken.…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Op een klein donker stadsplein
brengen oude gekrulde straatlantaarns
hun flauw schijnsel nederig
over het ontzagwekkende
hooggezeten Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd…
VERSTROOID KLEURENSPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 (haiku)
Vage wijnvlekken
op wit vloeipapier: denk aan
bosanemoontjes!
(tanka)
Daar, in de verte
ligt een dorpje, overhuifd
door hoge beuken;
groen en rood houdt elkaar vast,
krult zich om de daken heen.…
Alles gaat zijn gangetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 In de stegen wandel ik elke dag,
Langs het kanaal rook ik dan enkele
Sigaretten en zeg de buren gedag,
Luister dan muziek thuis en hoor gelach,
Dat komt van de buren: zij feesten,
En ik kijk in mijn tuin naar mijn tulpen.…
Voeren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 Er waren koeien in glooiende weiden,
bloemenweelde en maretakken.
Er was regen, wind en zon
en zelfs een donderslag.
Kortom, een heerlijke dag
en nog een, nog een,
waarin wij stapten,
amper besef van tijd,
wel van eeuwigheid.
Geluk kon niet op.
Maar stilte overheerste,
vol van branieachtige energie
en nabijheid zonder woorden.
Alsof…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Wij hebben ons vandaag verlaat!
Pas bij de laatste brug
Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat,
Daar keerden wij terug.
Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 krijtwitte strepen vervagend in de lucht
hoge sluiers van condens zoeken zonlicht
maar worden verdreven door hun eigen
fragiliteit verwaaid in de hemelwinden.
De zwarte V-vorm van een vogel zweeft
hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon
M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog
langs de boomstam in mijn leunende rug
tussen de kalende goudbebladerde…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait,
kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen:
glooiende wouden en weiden omringen
heel zijn leven, waarin de verte ronddraait.
De rappe stem van hamer en aambeeld waait
over de heuvels om mee te zingen
met roepende bomen, danst in kringen
onder jong avondrood, dat lokkend laait.
Traag verzinkt het lied…
PEINZEND PAPIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Langs kale nevelakkers
strompelt een oude man
gebogen maar opgewekt
naar de duinen vol lentegeur
de grijsaard wil
de frisse wind vergezellen
tot vrije golven en einder
blijft echter zitten
op een blij glanzende helling
jonge sterke bloei
nog half in tere sluimer
vraagt hier lang te toeven
hij ziet een nietig plekje
dat heel de wereld…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Uit een scherp omlijnde zwarte wolk,
viel plots een malse regenbui.
’t Was mei.
Het dal van de Geul
vulde zich met nevel,
die op slag verdween
toen de zon weer verscheen.
Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.
Her en der las ik een gedicht,
in…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Als de vroege koekoek roept
En de lijster, onder 't fluiten
Van de rode bessen snoept,
Loop ik ook mijn woning uit en
Fluit in zonnige' ochtend buiten,
Waar ik zoeter luiden zoek
Dan de lijsters kunnen fluiten,
Dan de koekoek roept: Koekóék!
Koekoek vroeg in 't koele bos,
Lijster in de groene struiken,
Roep de blauwe blinden los
Die…