318 resultaten.
Eduland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 Er gloort hoop in de harten van docenten
Er sprankelt licht in waaiers van de wilgen
Als handen helpend in het labyrint
Waar duister en obscuur het zicht benemen
Op de weerbarstigheid van 't lesbestaan
Waar routiniers, niet jong meer maar belegen,
Als coach op begeleiding aangewezen,
De meesten man, wel oud maar toch een zegen
Dat zij die…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zijn echo verdwijnt in
de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen.
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw.…
Emmercompascuum
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.169 Waar alleen de wind fluisterde
in bentetop, wilg, els of berk.
Waar een eenzame vluchteling
het moede hoofd neerlei,
in rustend verlangen.
Ons dorp Emmercompascuum.
Mijn dorp ik heb u lief.…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 balts, desnoods op de nok van 't dak,
Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak,
De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water,
De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later,
De allereerste zwaluwen suizen sierlijk door de lucht,
Zij pakken her en der insecten doeltreffend in hun vlucht,
De hagedoorn en wilg…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Wel 't vochtig blazen door het jonge riet
En kleine wilge' en berken van de wind,
En 't zoele en zoete wenen, of een kind
Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten
tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw
aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien
bij bedden die water kunnen verdragen.…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Stabiele geest buigt mee in ‘t geweld
wilg in de wind veert terug in z’n ziel.
Als de schepping eenvoudig uitgelegd
kan worden op ‘n briefkaart is dat voor
de één verlichting, de ander bezwijkt
door instorten van z’n oude fundatie.
De grootste liefdes zijn nooit ontloken
passeren elkaar op armlengte afstand.…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Stortend vluchtig nand vermengend
Met de bindkracht van uw zegen,
Zode en zaad een heildronk plengend,
Dat bet groen wordt langs de wegen,
0, ik hoor U over 't water
Fijne maliënkolders klinken
En, een sprookjesrijke prater,
Door het luistrend lover zinken;
Zie, van vleugjes paars beademd,
Wassen zich de reine weiden,
En de wilg laat…
Zeg, liefken, heugt
poëzie
3.6 met 35 stemmen
7.703 En hoger klonk,
Toen 't maantjen blonk,
Waar 't door de wilgen lachte,
Uw avondzang,
Wijl, droef en bang,
De vogel smolt in klachten.
Tot plots hij zweeg.
Een zuchtken zeeg
Van spijt hem uit de kele,
En nooit meer zong,
Hoe 't hart hem drong,
Die eertijds zo kon kwelen...…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 De hommels worden wakker omdat het lente is
rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen
kikvorsmannen laten zich naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Schoffelend bij de violen
plant hij dille en jasmijn,
Spaanse margrieten, vergeetmenietjes,
bieslook, hij knot de wilgen
schildert 's avonds zijn stilte.
Zelfs de sering oogt anders dit jaar
en alle trommels en bijen
de huisdieren zwijgen
er kraait een vroege haan,
de vorige is vermoord.
Ik ben stoffer en blik.…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 In het heldere, stille water van de beken,
met de wilgen als waakzame hoeders,
wordt hier de geschiedenis bewaard —
voor altijd, tot het einde der dagen.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Geef mij de brede, trage rivieren,
waar wilgen drinken in stille geuren,
de dijken zinloos, de stad doodstil,
winterlandschap met krakende heide, kil.
Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd,
tuinbank klaar onder de appelboom,
buurman spitte, nacht kroop uit de aarde,
blauw licht hing in takken, zoet en waard.…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 ,
Waar het zwart uiteen geknepen
Zich in grove schets en flets
Van grijs naar blauw laat strepen
en lucht geeft aan de bron
die de horizon laat ontwaken
en zich laat maken
onder de handen
die de tedere klanken
schetsen in de lucht
Hij sprankelt seizoenen in het groen
Laat knopen bloeien
Door vloeien groeien, uit hun doen
Sprokkelt wilgen…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
711 Uitkijkend over het lang gestrekte dal
met resten vuilwitte sneeuw
en muisgrijze stenen
waar lang schaduw is
en fris groen van berk en wilg
waar de zon is.
In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik lees in water, wilg en wiekslag
en de woerden in de plas
weer die weide van de leesplank,
toen ik nog een peuter was.…
Het dorpje.
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.295 Hoe sterkend is die aanblik
Der rijk bebouwde landen,
Met welig golvend koren,
Met tarwe, garst en boekweit,
Met haver, vlas en rogge,
Der groene vette weiden,
Vol grazend vee, door wilgen
Omzoomd, waar langs de Rijnstroom,
Met schone bochten slingert!…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Daar staat een wilg, een wachter die zich beeldt,
En kmen grove runderen den stroom
Drinken des avonds, daar valt laat en loom
Het loof af in November, daar licht loomer
In vreemde maanden al de jonge zomer.…