Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

Eduland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Er gloort hoop in de harten van docenten Er sprankelt licht in waaiers van de wilgen Als handen helpend in het labyrint Waar duister en obscuur het zicht benemen Op de weerbarstigheid van 't lesbestaan Waar routiniers, niet jong meer maar belegen, Als coach op begeleiding aangewezen, De meesten man, wel oud maar toch een zegen Dat zij die…

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Zijn echo verdwijnt in de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen. Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver- dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden slapen onder een oppervlak van zilver en blauw.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Emmercompascuum

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Waar alleen de wind fluisterde in bentetop, wilg, els of berk. Waar een eenzame vluchteling het moede hoofd neerlei, in rustend verlangen. Ons dorp Emmercompascuum. Mijn dorp ik heb u lief.…

Voorjaar

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.085
balts, desnoods op de nok van 't dak, Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak, De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water, De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later, De allereerste zwaluwen suizen sierlijk door de lucht, Zij pakken her en der insecten doeltreffend in hun vlucht, De hagedoorn en wilg…

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Wel 't vochtig blazen door het jonge riet En kleine wilge' en berken van de wind, En 't zoele en zoete wenen, of een kind Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…

Op weg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien bij bedden die water kunnen verdragen.…

Twaalf momenten van inspiratie

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 755
Stabiele geest buigt mee in ‘t geweld wilg in de wind veert terug in z’n ziel. Als de schepping eenvoudig uitgelegd kan worden op ‘n briefkaart is dat voor de één verlichting, de ander bezwijkt door instorten van z’n oude fundatie. De grootste liefdes zijn nooit ontloken passeren elkaar op armlengte afstand.…
Custor15 april 2010Lees meer >

MEIREGEN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Stortend vluchtig nand vermengend Met de bindkracht van uw zegen, Zode en zaad een heildronk plengend, Dat bet groen wordt langs de wegen, 0, ik hoor U over 't water Fijne maliënkolders klinken En, een sprookjesrijke prater, Door het luistrend lover zinken; Zie, van vleugjes paars beademd, Wassen zich de reine weiden, En de wilg laat…

Zeg, liefken, heugt

poëzie
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 7.703
En hoger klonk, Toen 't maantjen blonk, Waar 't door de wilgen lachte, Uw avondzang, Wijl, droef en bang, De vogel smolt in klachten. Tot plots hij zweeg. Een zuchtken zeeg Van spijt hem uit de kele, En nooit meer zong, Hoe 't hart hem drong, Die eertijds zo kon kwelen...…

Hommeles

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
De hommels worden wakker omdat het lente is rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen kikvorsmannen laten zich naar het water dragen woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen komen velen…

uit de serie: Ware nachtmerrie IV

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Schoffelend bij de violen plant hij dille en jasmijn, Spaanse margrieten, vergeetmenietjes, bieslook, hij knot de wilgen schildert 's avonds zijn stilte. Zelfs de sering oogt anders dit jaar en alle trommels en bijen de huisdieren zwijgen er kraait een vroege haan, de vorige is vermoord. Ik ben stoffer en blik.…

De Zuchten van de Tijd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 349
In het heldere, stille water van de beken, met de wilgen als waakzame hoeders, wordt hier de geschiedenis bewaard — voor altijd, tot het einde der dagen.…

Rivier onder de appelboom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 221
Geef mij de brede, trage rivieren, waar wilgen drinken in stille geuren, de dijken zinloos, de stad doodstil, winterlandschap met krakende heide, kil. Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd, tuinbank klaar onder de appelboom, buurman spitte, nacht kroop uit de aarde, blauw licht hing in takken, zoet en waard.…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
, Waar het zwart uiteen geknepen Zich in grove schets en flets Van grijs naar blauw laat strepen en lucht geeft aan de bron die de horizon laat ontwaken en zich laat maken onder de handen die de tedere klanken schetsen in de lucht Hij sprankelt seizoenen in het groen Laat knopen bloeien Door vloeien groeien, uit hun doen Sprokkelt wilgen…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

De renner

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
Uitkijkend over het lang gestrekte dal met resten vuilwitte sneeuw en muisgrijze stenen waar lang schaduw is en fris groen van berk en wilg waar de zon is. In mijn neus de geur van de grond de wind suizelt zacht voorbij zij brengt de kou van het grote ijs dat blauwglanzend wacht in de verte.…
Groenland15 oktober 2010Lees meer >

Tableau vivant

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik lees in water, wilg en wiekslag en de woerden in de plas weer die weide van de leesplank, toen ik nog een peuter was.…

Het dorpje.

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.295
Hoe sterkend is die aanblik Der rijk bebouwde landen, Met welig golvend koren, Met tarwe, garst en boekweit, Met haver, vlas en rogge, Der groene vette weiden, Vol grazend vee, door wilgen Omzoomd, waar langs de Rijnstroom, Met schone bochten slingert!…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Daar staat een wilg, een wachter die zich beeldt, En kmen grove runderen den stroom Drinken des avonds, daar valt laat en loom Het loof af in November, daar licht loomer In vreemde maanden al de jonge zomer.…