2391 resultaten.
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
718 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Kamelenvervoersbedrijf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De kamelendrijver
Dreef zijn kamelen tot wanhoop
Slappe bulten kregen ze ervan
Lekke roeiboten werden het,
De schepen der woestijn
Wolken dreven over
Foetussen dreven af
En de kamelendrijver
Dreef door
Door en door
Bij iedere temperatuur…
Dood van een dier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Rivieren worden wilde waters
Een weiland wordt een woeste woestijn
Dode dieren, een enkel nog even dolend
Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn
Maar het blijft bestaan, het beest
Maar mens, arme van geest
Jij,
bent er nooit geweest…
Een wereld van muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 De energie die we niet horen,
maar die werkelijk bestaat.
Straling die niemand ziet.
Iedereen ontvangt.
Zenden kan.
Voelen.
Muziek is het.
Snarenspel.
Leven.
Onzichtbare trillingen zijn het,
tussen vioolsnaren en ons oor.
Het is een wereld van liefde,
die je niet begrijpen kunt.
Niet grijpen kan.
Werelden die blijven veranderen,…
Dromend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.432 Stof op de woorden die ik verzamel.
Kou waar ik niet meer weet wat ik zonder woorden steeds verdring.…
stilte in het zand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
648 gevallen vogel
stof geeft nog een aarzeling
dood laat zich wachten…
[ Beits, zeep, appels, stof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Beits, zeep, appels, stof:
ik houd van zoldergeuren –
maar ik nies ze weg.…
Woestijnroos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
473 hoeveel zandkorrels
heeft een woestijn
hoeveel storm
schuurt de huid
weten we van wijken
breken we vingers
huilen we ter ziele
blijven we onszelf
als handhaving van
de laatste roos…
Hokjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 ze ploeteren weer door
als keuze is gemaakt
brallend blijven woorden klinken
na het debat in VEGAS
een stad in de woestijn
van gokken en van graaien…
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een menselijke persoon
is een sterfelijke inhoud,
ter grootte van een lichaam.
Onze creatieve geesten
bouwen met tijdloze energie,
die onze planeet omspant.
Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.
Ondanks een…
Blue moon
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
5.125 De poetsvrouw neemt het stof op
en zingt
een blauwe maan houdt haar staande
en alleen
er schuilt naast dit lied
een duidelijk perspectief in haar gebaar,
een bijna geruststellend ritueel
ze lucht de kamers,
weg alle geurtjes,
alle vlekjes gewoonte,
alle stof
tot nadenken
of buitenwaaien
gedoemd.…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Op schaakbord valt stof.…
[ De monnik naait, naait ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De monnik naait, naait,
trekt, trekt de draad door de stof --
Geen knoop aan het eind.…
Weer
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
943 En wat
ik
achterlaat in
de dromen
me niets zal zeggen omdat
ik altijd uit mijn eenzame cocon ontwaak
en
steeds
weer
de stof
van mijn
eigen
dromen
wegveeg.…
BALANS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 De stof trekt de stof,
de geest trekt de geest aan,
liefde trekt liefde.
Dit hele systeem
is zonder begin en einde,
naar het me toeschijnt.
Evenwichtsstoornis
verstoort het hele systeem
van toenadering.
Lichamen vallen,
geesten duizelen deuzig,
de wereld vergaat.…
Mest van schrijvers
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
696 Stof tot stof. As tot as.
Als mest zult u wederkeren.
Uit mest bent u ontstaan.
Verteerbare schrijvers hebben gewoon geluk.
Wat zij schrijven en lezers willen lezen,
blijft onsterfelijk bestaan.…
Ter oprechte trouw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.391 De mozaieken van kleur
die in je ogen mogen dwalen
schitteren als parels
wanneer je stappen zet
in de woestijn zo groot.
Mijn hart geeft bloesem
aan een start
van een nieuw eigen leven
oprecht kan ik de spiegel aanvaarden
en dankbaar zijn voor het leven.…
Het is er
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
743 Ik heb verdriet
maar mijn tranen zijn droog
ze zijn als zand in de woestijn
zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel
ik heb verdriet
je zult het niet vinden
ik heb het ver weggestopt
ik draag het in plastic zakken
niemand die daar in kijkt
mijn verdriet is er gewoon
en niemand die nog opkijkt
het is er.…
dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond
een smalle
streep je
verwaaide
verre glimlach
vannacht de
stille dans
van een spreeuw
vloeiend boven
de woestijn
ik leg het
harnas af
ik ben er
je glimlacht
me dichterbij…
GEDICHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 gedichten schrijf ik
bij storm en regen
bij zonneschijn
en als het sneeuwt
vooral bij wind tegen
gedichten
schrijf ik op bergen
en in dalen
in woestijnen
en op zee
daar waar ze nog bestaan
de eeuwenoude verhalen
gedichten schrijf ik
overal en altijd
en ze nemen mijn gedachten
met zich mee…
war diary: vlees is vuur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 de hemel zal voor ons geen vogels hebben
de wind geen bladeren meer doen aanwaaien
geen nieuwe rivier doen rimpelen
samen zullen wij wandelen in de woestijn.
vlees is vuur, ijs en vuur:
vlees is vuur in deze vuren woestenij
waarin wij wonen…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
droom na droom
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.427 droom na droom
splijten de rotsen open
steken ravijnen scherper af
verstuivend gebied
getijde na getijde
onder de blauwe koepel
tekent helder een woestijn
terrassen van zand
resten van een tempel
in stralende verlatenheid
--------------------------------------
uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…
Rivier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik volg jou,
Jij brengt water naar de woestijn.
Waar jij stroomt komt het land tot bloei.
Daar bruist het van het leven.
Ik volg jou, want jij hebt oneindig leven in je.
Ik mag uit je putten en mezelf erin onderdompelen.
Zoals een hert uitziet naar water,
zo schenk jij jezelf aan allen die dorstig zijn.…
fata morgana
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
461 we vonden een nieuw woord
voor hel en dood
in hang naar het laagste, rauw
morbide, amorf als geblakerde moord
fuga van geronnen melkbrood
een bejubeld akkoord
woestijndumping
geen aanmelding nodig…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 zij zongen
het lied van
lang geleden
in de goudgeel
brandende zon
onder het voegen
van de muur
die met grote
natte doeken
goed werd
afgeschermd
tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden…
nooit zal ik leren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
580 we zijn hier als een schip zonder anker
en straks als stof in het heelal
nooit zal ik leren
waarheen ik sturen zal…