5695 resultaten.
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 zachte vioolmuziek
bestrijkt mijn ventrikels
in een perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Mijn frivole vlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
588 Onder het bestuiven
van de mooiste bloem
vlecht jij jouw vingers
in die van mij
Ik zag je eerder gaan
van kelk tot kelk
jij vioolde met klanken
balanceerde met je vleugels
als een frivole vlinder
op de rug van een jonge hinde
maar bij mij vouwde
jij je vleugels klein
danste lichtzinnig op
je beentjes rondom die van mij
Wij paringdansten…
overwinteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 we moeten de winter
goed ingaan, liefste
de kleding uit de zomerslaap halen
de schaatsen uit het vet
voor we als Jezus over het water
gaan
de weg naar jou
wordt hemelsbreed gemeten
zoals het altijd had moeten zijn
nu
nu nog
nu nog even
het is niet altijd winter
er komen weer zonnen die stijgen
bomen die bladeren
planten die bloemen…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 In mijn pen
is dezelfde kracht aanwezig
die bloemen en planten
doet groeien,...
God heeft mijn diepste wezen geraakt
Ik voel mij een pelgrim
op zoek naar het oneindige
een innerlijke kracht
die ooit het heelal
in beweging bracht.…
De gans verliest een veer ( Zen )
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
739 Zend bloemen naar je ergste vijand
en hij zal niet terugschieten.
Met medelijden sta je ver van mensen, met mededogen
kom je dichter bij hen en kom je samen tot een eenheid.
Om al het overtollige uit het leven te verdrijven,
daarvoor is moed nodig, de beloning is onthechting
en de innerlijke rust.…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 blaas hoog van de toren als je wil
ik sluit me weer op in de toren
en zie je wel nadat de storm-
de kale bloemen plukkend in de
zomer en dan op vakantie gaan.…
Papavers
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
742 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van dubbele ogen, spiegelvaardig en onmachtig
om zich verstaanbaar te maken
-ik werp nog een trouwe bloem…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Zo maar
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.250 daar zit een meisje
elegant in een bloemenweide
zit ze daar
ik ken haar niet
maar ze is mooi,
universeel
zo mooi
ze zit daar
zo maar
blond in haar bloei
Het is
alsof
ze daar altijd
al zat
alsof ze daar hoort
ze zit daar
zo zonder reden
zo maar
ze rijgt een ketting
van bloemen
zojuist geplukt
even…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 jij profileerde
als de bloem het enig
blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Van bloemen die bloeien
besproeit met tranen.
Laat de vogels fluiten
hoor zo graag hun lied.
Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.…
sterrenkind
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.301 als ik ga
laat ik je onze kleuren na
de kleur van de zon
van je bal
van je knieën na een val
van de modder en het zand
van het roze
van je slaapkamerwand
van de sproeten op je wangen
maar zolang ik er ben
zal ik je vangen
als je valt
als ik dan weer ga
laat ik je onze kleuren na
het lila van de sterren
het groen van het gras
de bloemen…
Als je
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
521 als je weg zou vallen
zullen rivieren verdiepen
waardoor stroming zich zal versnellen
als je weg zou vallen
zullen grote donk're wolken samen pakken
en dreigen voor de dag van morgen
als je weg zou vallen
zullen bomen en bloemen nederig buigen
voor een grootheid zoals jij
als je weg zou vallen
zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan…
Met mijn gevolg.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
909 Ze leggen bloemen voor mijn huis,
elke morgen
Ik word aanbeden tot en met,
vereerd,
men wil mijn voeten kussen
Mijn voeten raken nooit de grond,
men draagt mij namelijk
op handen rond
Als leesvoer dienen mijn
geweldige verhalen
en poëtische gedichten,
ik ben hun bindende factor,
hun vredestichter
Ziet U een oproer in de straat…
Glimlach van het avondland (3)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
701 Schiet vazen bloemen
naar je ergste vijanden
ze zijn je dankbaar.
Medelijden staat
ver van mensen, gedogen
slaat bruggen naar eenheid
Overtolligheid
te verdrijven heet moed, loont
zich met onthechting.
Harp zonder snaren,
milde toehoorders horen
veel instrumenten.…
Omhelzing
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.129 Omhels het leven
Omhels jezelf
Omarm de bloemen
Niet drie, maar elf
Omvat de liefde
Vang op, zend uit
Omvat de warmte
En alle geluid
Stuur het naar allen
Naar niemand en zij
Stuur het naar jou
Naar hem en naar mij
Zend de energie rond
Die positief is
Nooit was ze meer nodig
Niet eerder zo'n gemis
De wereld heeft je nodig
Jouw warmte…
De liefde doet alles
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
978 Ik zie de liefde
in de bomen, blaadjes,
bloemen, zee, sterren en vogels.
Ik zie overal de liefde
in jou en mij, ja in iedereen.
Ik zie waarachtig overal
de aanwezigheid van liefde.
Ik ben in vervoering en
in een vuur van liefde.
Zelfs mijn lichaam
is niet mijn lichaam.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Aan alles komt een eind
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.113 Alle geweldige dingen,
komen maar een keer voor,
alle bloemen verwelken,
alle bomen verliezen hun blad,
aan alles komt een eind en
daarom is het zaak,
te genieten van elk moment,
want het leven, is te kort!…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de vlinders niet meer landen
omdat de bloem geweken is
en de kaarsen niet meer branden
omdat de vlam bezweken is,
blijf vertrouwen...…
Alsof...
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.157 In het hart van een bloem
vond ik een nieuw verhaal
het sprak een taal
die niemand kon verstaan
alsof het langzaam zocht
naar woorden van betekenis
werd de wereld een waaier
vol letters van liefde
waar zoveel onzeker is
mag morgen nog dromen
in een dal tussen bergen
of vangen bomen
dan teveel wind?…
Gnomeo & Juliet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 er waren eens twee tuinkabouters
zij hadden malkander zo lief
ze droomden van bloemen en bijtjes
foei, zij had een rode muts
bah, hij had een blauwe
wat je zegt, foute boel
hij woonde in 2 B, zij in not 2 B
twee buurten met haat en doodslag
waar velen gingen "scherven"
Gnomeo & Juliet zochten asiel
in het land van de paarse mutsen…
over mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.820 vaart een visserman voorbij
hij draagt schoenen rond zijn nek
en in zijn handen houdt hij
slechts Latijn
een grote paraplu verbergt de zon
voor even, evenals de regen
valt ze evengoed langszij
het water schittert zijn kristallen glans
als de pas geronnen terugblik
op zijn ogenblauwe lach
deze vijfde sterfdag bloeit
in witte bloemen…