inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 27770):

het juk van verdriet

ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt

van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken

ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord

en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van dubbele ogen, spiegelvaardig en onmachtig
om zich verstaanbaar te maken

-ik werp nog een trouwe bloem op mijn buik-


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Schrijver: kerima ellouise, 18 jul. 2009


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,8 met 19 stemmen 265



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Katty
Datum:14 dec. 2009
Bericht:Zuiverende transformatie..... eindpunt in bloem ontsproten uit zijn knop , de bron van het pure.

Naam:Quicksilver
Datum:22 jul. 2009
Emailadres:dvdvthhotmail.com
Bericht:Voor de twee keer in korte tijd geef ik een reactie op dit bijzondere gevoelsgedicht!
Chappo wat een gave, jij weet gevoelens zo goed te verwoorden. Ik heb er bewondering voor! In herkenbaarheid gelezen

Naam:Inge Deconinck
Datum:21 jul. 2009
Emailadres:deconinckstergmail.com
Bericht:Een gedicht met voelbaar verdriet en een verrassend einde.
Graag gelezen.
Heel vaak herken ik mijn gevoelens in jouw woorden.Dat heeft iets.

Naam:pama
Datum:20 jul. 2009
Emailadres:pebmartenshome.nl
Bericht:Een juk dat louterend reinigt.
Mooi gedicht


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)