Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Wederzijds genoegen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Je ligt te slapen Ik lig naast je Je bent snel weg Door al dat bier Ik streel je huid Je hoofd, je haren Het bed is vreemd Wat doe ik hier?…
Hookie6 maart 2012Lees meer >

Doka

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.143
Ze ligt glanshard in haar huid. Wat nu aan het zicht benomen is, ruist achter een gordijn. Is een hand die zich opent, sluit in die van mij. Een hand die afdrukt. Dat het uitlekt geen hand te zijn.…

De desperate dronkaard

poëzie
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel, Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen, Als de avondlucht, die teder word en hel, Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen, Als hij de lach bewondert van de meid, Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke Huid van haar borst en arm een zaligheid Belooft die groter is dan die der dranken…

de maan

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.016
valt licht kantelt mijn horizon of scherpt haar schijn aan het steen van de dichter die van drinken en dromen weet kom leg je hartslag in mijn hand vals licht dwars elke schaduw lees mijn woorden op je huid of dwaal fluister langs het oor van de dichter die van liefde en afscheid walgt alle kleuren herkent hij geuren en zout van lief…

Queeste

gedicht
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.986
Als het luchtdunste hemd was je adem, je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf. Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard: een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…

ANOREXIA MEISJE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Geen gram vet nog aan ‘t lijf tòch wilde zij minder gewicht Ze schold haar ma meest stijf maar huilde na het avondlicht Vellen huid ontsierden het lijf mager werd zij, tot op het bot Het ging echt zo ik ‘t beschrijf tòch bad zij ’s nachts tot God Geen moment ontzag ze ’t lijf honger kende zij al niet meer Borsten niet meer jong en stijf…
Ton Rijkers21 november 2012Lees meer >

Badwater

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Hij schudt de modder en de druppels van z’n huid, ik schudt het hoofd maar de gronderige gedachten willen er niet uit, door de polder over akkers, in het riet fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Pama30 januari 2013Lees meer >

Voorjaarsextase in het bos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik ben de voetstap op het groene mos, ik ben de bloesem aan de volle tros, de geur ben ik van ’t eikenbos, ik ben de druppel op het klaverblad, de slijmerige slome slak op ’t pad, ik ben de nieuwe knop, de honinggeur, de strakke hemel en haar blauwe kleur, de lichte zang van vogelfluit, de zachte twijg, zijn nieuwe huid, ik ben de dans…

AUTOMUTILATIE VERSLAAFD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
Snij maar, snij nu maar sprak ‘t innerlijk geluid Je voelt je immers naar je houdt ’t tòch niet uit Bezeer je maar meteen het geeft echt niet, hoe Je arm, je buik, je been het doet er toch niet toe Beschadig je huid toch je voelt dan éven beter Pleeg geen zelfbedrog de pijn is je graadmeter Snij maar, snij nu maar je houdt ’t toch…

Windrijm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Pama30 september 2013Lees meer >

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
wollen draden waarvan ik niet meer weet wanneer de steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel ik de kilte van het staal onwetend hoe de warmte van de zon op mijn huid…

Het naakte kleden

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
aan je frêle lijf, rondom zijn bladeren geplakt zij hechten aan de huid het is vel dat pakt of van binnenuit jouw geur die snuift of de wind zomaar van zelve en woordeloos in jouw richting wuift om je borsten te kleden met gevallen groen of een kleur aanbiedt al verder dan rood dat je lippen doet krullen wachtend op een stille zoen…

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Zo troon je vroom hoe kouwe wind je striemt, jouw leven trillend breken zal, je neerhalen, de regen je taaie huid doorweken zal. Je j’ over donk’re aarde erbarmen en haar warmen zal.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

Nu groeit het grijs heel hard

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Ineens lijkt het of iedereen ten volle woont binnen de eigen huid en verder niets verloren heeft dan warmte, dan behaaglijkheid en zomerzon. Maar wacht, straks komt toch weer iets anders bovendrijven en bloeien mensen open naar het licht.…
Adeleyd11 december 2013Lees meer >

Waar de narcissen zich laven...

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in het landschap. De vol gedekte tafel maakt de spijs overzoet, ongewild geleid door de blik vanuit je silhouet en de terugkerende verleiding uit het ongekuiste bloed.…
Pama23 januari 2014Lees meer >

Ochtend-troost

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik spoel niet aan in je blik zonder woorden in de zoute dauw van ochtend-troost, maar krul me in de warmte van je lepel-schoot en smaak de stroming van verloren gegane tijden onder je huid. Stiekem verberg ik jouw geurende lijnen en dwaal tussen verlangen in samen zijn, terwijl lonkende stilte tot verlamming smelt.…
Katty Wijns16 februari 2014Lees meer >

STUWEND WONDER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Alles wordt fris, jong en ook weer kersvers Mijn huid tintelt, zindert blij, weg met de stress. Het leven in de heftigste geuren en kleuren Passie ten top, bruisende krachten ontwaken en fleuren. Zonnig warm klinkt een fel en meeslepend opzwepend lied Galmend en doordringend juicht mijn lichaam, ik geniet.…
sweetje13 maart 2014Lees meer >

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.619
Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik, vele huiden ver, in een beschuttend duister. Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase in de metagalactische astronautiek. Nu ligt hij ineengedoken, slaapt. ------------------------------------------------------------ uit: 'Einde en begin', 1999.…

Cirkels van het hart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Je woont onder huid van een groene fles je blijft verscholen als mini danseres je wilt niet uit de ziel van tijdloos marmer vol fruit en gedrapeerd door zwart satijn geaderd voedsel voor het hart Plagerig verstop je de beloften achter de sluier van de nacht opent de met kool omringde ogen, brengt het licht van gisteren dichterbij…
Pama10 juli 2014Lees meer >

De onbereikbaarheid.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
'Tederheid' dacht ik je te noemen, zoals je in de lichtheid van het moment schrijnend je mond drukte op mijn huid in stamelende onhoorbare zoenen... Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven op het spel van buien licht en donkere wolken met tussen in weifelende schemering die ons van elkander scheidt.…
katty14 september 2014Lees meer >

De dood heeft het koud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.039
De dood heeft het koud onder je ruime huid hij slaat je vel begerig om zich heen verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen Alleen je afdruk blijft achter in ons bed het kussen nog warm, de dekens lauw wacht ik wanhopig in je geur Op het nachtkastje je mok nog halfvol het washandje waarmee ik je mond voor het laatst voorzichtig afveegde Waarom…

Sterfbed

gedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 30.229
Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud, voel ik de botten door zijn huid heen steken. Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken en is bij elke ademtocht benauwd.…

Aanstekelijk?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
Nog ben je niet vatbaar voor mijn ziekte, toch zet ik de besmetting in als wapen, alles op het spel te zetten op de huid van de aanstekelijkheid tot ik vroeg of laat de ogen sluit, elk woord vooraf te wegen als bijdrage aan de jaren vriendschap in bittere zinnen die alles beloven daarna misschien dan weer te vegen in de verstrooide…
Pama17 oktober 2014Lees meer >

Vooruitzicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Door je tijd, zo spaarzaam, voel ik me in no time op het spoor hoe kort 't moment van huid en haar en stem, om mij gewaar van het blijvende in alles wat verandert, gaat en komt, gewaar hoe onze bron dezelfde is eender als die van dier, insect, het blad, zwart vastgeplakt op straat, dan oplost in de regen en ook de as, maar ons huis in het…
Ralameimaar7 november 2014Lees meer >

Opgestoken haar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Vrouwen met opgestoken haar door speld of lint bijeengehouden Losse haren vibreren in bries in stralen van de zon die haar mooi' huid verlichten door opperhuid gerezen bovenuit opgestoken Ook met elastiekjes weten vrouwen te bekoren In allerlei kleuren diverse smaken bijeen met staartjes die inspireren in kleuren van de regenboog…

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Er mist een kamer hier een witte kamer waar ik niet hoef te bestaan een onbeschreven blad om mij te bergen Waar het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste…

sinds

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
sinds ik jou ken valt de regen anders, klinken woorden liever te mooi om waar te zijn zoals je ogen, zoals je het zegt zoals alleen jouw mond en ik wacht dan met mijn handen, op je huid, op wat je doet het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm met nog een lichte verlegenheid wij die zo mooi elkaar wensen, armen en benen in lepeltjes…

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Bezinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, soms een lege windbuil op de rug, om overzichtelijk te blijven in mijn blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, het bit te strak tot de laatste hindernis, te streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat…
Pama25 december 2015Lees meer >

Vergeet

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.105
me en vind me jaren later terug vouw me open als was mijn huid van papier en de stad van je nachten lees wat je kwijt raakte, wat achterbleef in de binnenzak van een oude jas terwijl onder een brug de regen wacht op de laatste bus en op de tijd die ons ontbrak en weer samenveegt als een hand de kruimels van de tafel maak me weer onmisbaar,…

Natuur ik luister naar uw wil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Natuur ik luister naar uw wil, ik ben Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt Planten en dieren, ijzer, giftig kruid Het zout der zee, en van der bomen hars Van Orion de lichtweg en het beeld, En van de zon het goud en goot het uit En mong het kostelijk, en maakte bloed En huid en spieren tot dit opgaand lijf Waarin de wind jaagt van uw…