3975 resultaten.
Wederzijds genoegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Je ligt te slapen
Ik lig naast je
Je bent snel weg
Door al dat bier
Ik streel je huid
Je hoofd, je haren
Het bed is vreemd
Wat doe ik hier?…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Ze ligt glanshard in haar huid.
Wat nu aan het zicht benomen is, ruist
achter een gordijn. Is een hand die zich opent,
sluit in die van mij. Een hand die afdrukt.
Dat het uitlekt geen hand te zijn.…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel,
Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen,
Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,
Als hij de lach bewondert van de meid,
Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke
Huid van haar borst en arm een zaligheid
Belooft die groter is dan die der dranken…
de maan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.016 valt licht
kantelt mijn horizon
of scherpt haar schijn
aan het steen van de dichter die
van drinken en dromen weet
kom leg je hartslag in mijn hand
vals licht
dwars elke schaduw
lees mijn woorden op je huid
of dwaal fluister
langs het oor van de dichter die
van liefde en afscheid walgt
alle kleuren herkent hij
geuren en zout van lief…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Als het luchtdunste hemd was je adem,
je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf.
Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard:
een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen
van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…
ANOREXIA MEISJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Geen gram vet nog aan ‘t lijf
tòch wilde zij minder gewicht
Ze schold haar ma meest stijf
maar huilde na het avondlicht
Vellen huid ontsierden het lijf
mager werd zij, tot op het bot
Het ging echt zo ik ‘t beschrijf
tòch bad zij ’s nachts tot God
Geen moment ontzag ze ’t lijf
honger kende zij al niet meer
Borsten niet meer jong en stijf…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
AUTOMUTILATIE VERSLAAFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Snij maar, snij nu maar
sprak ‘t innerlijk geluid
Je voelt je immers naar
je houdt ’t tòch niet uit
Bezeer je maar meteen
het geeft echt niet, hoe
Je arm, je buik, je been
het doet er toch niet toe
Beschadig je huid toch
je voelt dan éven beter
Pleeg geen zelfbedrog
de pijn is je graadmeter
Snij maar, snij nu maar
je houdt ’t toch…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel ik de kilte van het staal
onwetend hoe de warmte van
de zon op mijn huid…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt
of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift
om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 Ineens lijkt het of iedereen ten volle woont binnen
de eigen huid en verder niets verloren heeft dan
warmte, dan behaaglijkheid en zomerzon.
Maar wacht, straks komt toch weer iets anders
bovendrijven en bloeien mensen open naar het licht.…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in het landschap.
De vol gedekte tafel maakt de
spijs overzoet, ongewild geleid
door de blik vanuit je silhouet
en de terugkerende verleiding
uit het ongekuiste bloed.…
Ochtend-troost
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Ik spoel niet aan
in je blik zonder woorden
in de zoute dauw van ochtend-troost,
maar krul me
in de warmte van je lepel-schoot
en smaak de stroming
van verloren gegane tijden onder je huid.
Stiekem verberg ik jouw geurende lijnen
en dwaal tussen verlangen in samen zijn,
terwijl lonkende stilte tot verlamming smelt.…
STUWEND WONDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Alles wordt fris, jong en ook weer kersvers
Mijn huid tintelt, zindert blij, weg met de stress.
Het leven in de heftigste geuren en kleuren
Passie ten top, bruisende krachten ontwaken en fleuren.
Zonnig warm klinkt een fel en meeslepend opzwepend lied
Galmend en doordringend juicht mijn lichaam, ik geniet.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.
Nu ligt hij ineengedoken, slaapt.
------------------------------------------------------------
uit: 'Einde en begin', 1999.…
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 Je woont onder huid
van een groene fles
je blijft verscholen
als mini danseres
je wilt niet uit
de ziel van tijdloos
marmer vol fruit
en gedrapeerd
door zwart satijn
geaderd voedsel voor het hart
Plagerig verstop je de beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 'Tederheid' dacht ik je te noemen,
zoals je in de lichtheid van het moment
schrijnend je mond drukte op mijn huid
in stamelende onhoorbare zoenen...
Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven
op het spel van buien licht en donkere wolken
met tussen in weifelende schemering
die ons van elkander scheidt.…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
Sterfbed
gedicht
4.8 met 10 stemmen
30.229 Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud,
voel ik de botten door zijn huid heen steken.
Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 Nog ben je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
Opgestoken haar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Vrouwen met opgestoken haar
door speld of lint
bijeengehouden
Losse haren
vibreren in bries
in stralen van de zon
die haar mooi' huid verlichten
door opperhuid gerezen
bovenuit opgestoken
Ook met elastiekjes
weten vrouwen te bekoren
In allerlei kleuren
diverse smaken bijeen
met staartjes die inspireren
in kleuren van de regenboog…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 sinds ik jou ken
valt de regen anders, klinken woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Bezinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat…
Vergeet
gedicht
4.2 met 6 stemmen
5.105 me en vind me jaren later terug
vouw me open als was mijn huid
van papier en de stad van je nachten
lees wat je kwijt raakte, wat achterbleef
in de binnenzak van een oude jas
terwijl onder een brug de regen
wacht op de laatste bus en op de tijd
die ons ontbrak en weer samenveegt
als een hand de kruimels van de tafel
maak me weer onmisbaar,…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…