5860 resultaten.
Werkvloer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het is gelukt
Om je weg te krijgen
Netjes volgens de regels
Je had een te eigen visie
Voegde je niet naar hun macht
Speelde niet met veren
Wel met vuur
Je hebt niet meer goed opgelet
En teveel op het spel gezet
Ineens, was daar die opening
Genoeg bewijs
Macht
Kan ingezet worden
Om te breken
Alles dat zich niet voegt
Naar wie de meeste…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 reik me je handen,
je lentehanden
de bloesem van je vingertoppen
reik me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het zacht
klingelend geluid
van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich…
Kind op TV
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
708 Het doet een spel met zijn vriendjes
en het straalt als het wint.
Dit weeskind heeft aids,
zegt een stem tot mijn schrik.
Wat zou ik je graag
willen helpen, denk ik.…
Tovert met handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 dingen geijkt
waar in jij
zo op mij lijkt
een subtiele beweging
als schaduw van blik
jouw ogen
zien het gebeuren
handen zijn er eerder dan ik
je lach is spontaan
maar ik hoor je gedachten
al snel verder gaan
in het raken van snaren
om de aandacht te bewaren
je speelt in een wereld
die jij nog kunt maken
tovert met handen
het spel…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wind had er
vrij spel
speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig
om het meisje te laten spelen…
Duimen- dag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
508 In het leven,
wordt geroepen
voor elk wat wils
een speciale dag,
een dag voor vrede
een dag anti pesten
een speel- dag
zodat met de auto je
de straat niet in mag.…
Ik leef
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 meer tot last zijn
Laat me waaien in de wind
Ik wil niet mee met mijn gedachten
Laat me los zijn, maak me vrij
Tijd en geld is overbodig
Ik wil leven wie ik ben
Ik wil weten wie ik ben
Ik wil weten wat ik wil
En wat ik kan
En wie ik ben
Geef mij mijn evenwicht weer terug
Laat mij maar gaan
Laat mij weer dansen
Laat mij weer spelen…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
mama
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Als het meezit ga je mij vertellen
over heel die fanfare die staat te spelen,
over je moeder die je mist,
al is ze meer dan 30 jaar in het hiernamaals.
Ik zou willen meestappen in je wereld,
je hand vast pakken en meewandelen
over de trap naar het onbekende.
Dan krijg ik uit het niets een klapzoen,
het doet mij smelten van emoties.…
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hoefgetrappel, bloesem alom
Bijen zoemen in het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een…
Standard Mill
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
445 Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn,
in het spel van de opkomende wind,
maken de houten raderen het meel weer fijn.…
Amy
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
589 Ik vind haar lief, meer niet, nou ja, toch
wel iets meer, iets verder dan duivengekoer
en zandgebakjes maken, het ligt er zeker te
dicht op, ik weet het, ik speel de hoer.…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 wakker worden is bewegen, draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder…
De cello
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 weent van verdriet
Strijkinstrument met weemoedige klank
een strak viertal aan snaren
haar welgevormde hals zo rank
Vele symfonieorkesten heeft zij begeleid
Wankelend op haar staartpen
is zij almaar door de strijkstok gekastijd
Zwijgende cello in de hoek
Haar musicus al jaren dood
wacht zij geduldig leunend tegen een boek
op het spelen…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Jong Rijnhert I
gedicht
2.0 met 5 stemmen
3.886 (Ik ben niet stout, ik wil spelen!),
juist alles waaraan je zoveel plezier beleefde -
de ogen wendbaar, het
neusje spits, de
pootjes
gek op gras, rug, om voldaan op uit te rusten, de buik droeg je
altijd zacht met je mee -, alles wat nu tekent je verdwenen gezicht?…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Fluwelen vocaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 de lach
in je stem is als
een fluwelen vocaal
zacht doseert
haar muziek de
ritmiek in je woorden
waar zinnen
dansen in het
spel van begrijpen
neemt zij
jouw hand om even
accenten te knijpen
in een pas de deux
volgen wij de dansante
lijn van het verhaal
tot in een
naderend einde
de lach verstomt
het van
elkaar scheiden…