Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Ik schenk nog eens in

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.802
Je bent niet ver weg Maar toch zo onbereikbaar Een zucht ontsnapt Uit de kern van mijn hart Ik schenk nog eens in Heeft dit wel zin? Ik doe geduldig Maar dat ben ik niet Romantisch Naïef Onzeker Lief Dat is wat ik ben Wanneer ik mijn hart verlies Mijn hart ligt nu bij jou Beloof je er voor te zorgen?…

Je glimlach zo dichtbij

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 616
Zilver glansde de maan aan de donkere hemel met in mijn ogen het licht van jouw zon dat me vandaag toe lachte ik was niet moe bij het naar bed gaan Schurkte me dromerig onder het dekbed dat zich vederlicht vulde met jouw liefde van jou houden is niet zo moeilijk zelfs al ben je ver en voor mij onbereikbaar daar zo boven je glimlach…

help dan toch de moderne tijd voor iedereen.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
letter na letter heelt ze verse wonden waar pijn een handicap wordt. hang ik maar wat in woorden boven het gras tussen twee bomen gebonden aan het touw dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht van het lezen en kennis als krieken op te eten.…

Cirkelgang

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 748
heel voldaan is de mens voor zijn geboorte daarna staat hij alleen als een verloren god hoe omstandig hij tracht te voldoen grenzen te slechten terwijl hij zich aan materie hecht hij weert en wringt zich ongewild in bochten de gezochte vervulling blijft weg zijn bereik ver te buiten tot hij ooit oprecht liefde kan uiten…

windkracht (aan zee)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
een meeuw vangt wind en zwenkt in de lucht van links naar rechts als kind hield ik een vlag vast en wapperde ermee, net zolang tot ik moe werd en er mee stopte. ik weet waarom ik daar nu aan moet denken. ik leg m'n ver- rekijker op m'n borst en pink een traan weg. komt ook door de wind.-…
c. paris7 september 2009Lees meer >

De partus is gedaan

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
het was mijn eersteling met vaardige hand gehaald uit de moederschoot der letteren de conceptie gaf een overvloed aan dichterlijke genen legde meteen talenten bloot het groeide snel van woorden uit tot zinnen het vers is barensklaar volwassen al daarbinnen jij hebt het ingeluid de partus is gedaan mijn artistieke eersteling…
wil melker28 november 2009Lees meer >

topper eend

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
schuivende trein in waterafstotende veren. eend met pielen, nekjes nog ingetrokken peddelen tot ze duiken. zwemvliezen beschilderen het water schoner in een rimpelende stilte. camouflerend vederkleed waggelt naar het donzen nest uit haar borst geplukt. kwaakt goedkeurig naar nagelaten wending als een zeefdruk in water…

knuffelloos

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 840
En dan als het zo ver is en je gaat naar gene zijde, krijg je in de hemel een knuffel van Onze Lieve Heer of van je liefste engel - telkens weer.…

Och, ween toch niet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.003
och lief, ween toch niet om zwarte randen rondom blauwe dagen toe, laat wassende wind de zeilen bollen en adem lucht in lagen vaar, ver voorbij de ingedutte zon door het wijde water en landt, waar dorst zal verdrinken in warme armen van een tweede later…
Hanny8 maart 2010Lees meer >

Rancune

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 519
Dat as strooit in je ogen en je haar ver- wilderd achterlaat Ik hoop dat dit gedicht je op de een of andere manier schaadt. (terwijl ik wegrace op mijn brommer..) Toch hou ik nog van jou, dat wil ik wel even kwijt.-…
c. paris10 april 2010Lees meer >

Rode draad

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 915
Na mijn dood zal je begrijpen hoe het is om jong te zijn dit besef zal langzaam rijpen in kalenders van karmijn ver voorbij de blauwe luchten die ik voor jou achterlaat hoor ik je in tijd verzuchten dat het leven lijzig gaat eer je toekomt aan beleven van de dood als hoogverraad is jouw wade al geweven vanuit onze rode draad.…

Zondaar

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 995
Gewapend met een ganzenveer trek ik moedeloos ten strijde tegen de grote grizzlybeer die mij dreigt aan gene zijde opgeschrikt door mokerslagen op het verzengend offerblok klimt mijn pen in strakke stagen boven het kraaiennest in dok woorden klauwen uit mijn handen in gevecht met al mijn zonden voor verlies van ingewanden is mijn veer…

Schijngestalten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Moe als het is van de last rust het verleden toch niet het mogelijke is versluierd door al het onvermogen De vraag om te vergeven kan wel worden bevestigd vergeten zal men zelden je wist wel niet wat je deed maar je deed ook niet wat je had moeten weten Zoeken en verdwalen tussen ver en dichtbij vergeven…
Geeraardt3 november 2010Lees meer >

spijt

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.645
Door die spijt gaan al mijn gevoelens eraan Het leven gaat zo snel Zonder jou is het maar een hel Ik heb je laten gaan Nu ben je ver hiervandaan…
costa18 november 2010Lees meer >

het plan

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
zo ver en dichtbij binnenste buiten gekeerd in mijn eeuwige mijmering bang voor het streven eet je niet dat wild kind stil staat onder gelopen door het licht van een prinses van de sterren herkenbaar in verzen geschreven in de tuin op een zomerdag van een kathedraal speerruiters bewaken deze muren van de pijn als kiespijn mis jij in…
lugh1 maart 2011Lees meer >

bang van een spin

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
ben je bang als er een spin voor je staat en vraagt hoe het met je gaat ben je bang en loop je weg misschien heb je dan wel dikke pech wat als hij je net een snoepje wou geven zou je dan zeggen: 'dank je 'k ben nog in leven' waarschijnlijk was het een lieve spin zo heel ver vanbinnenin dan was dat allemaal voor niks geweest en spin is ten…

Een beetje mij voor jou

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 594
hoe je als een zwaluw vol zomerverlangen telkens zoekt door de wolken vliegt naar warmtebronnen ver van je heem vandaan in jouw ogen lees ik steeds de onrust speur nog naar een schittering die is er vaak niet meer ze is geleidelijk verloren gegaan * zie de ster die ik je wees in die donkere nacht in de glinster van je traan…

Distichon 43 en 44. Twee distichons over dichters

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Distichon 43 Dichterswaag Te ‘light’ vond men zijn ‘verse’ en dus kreeg hij geen beurs. Distichon 44 Kortweg Ik ben, ’t is gek dat ik het zeg, kwatrijniger dan Korteweg. (Onlangs is van Anton Korteweg een bundel verschenen met 40 kwatrijnen, getiteld ‘Voor mannen is het niet erg.’…

De dichter sprak

gedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.249
Wat was zijn liefde dan geloof, zijn vers dan bidden, wat was jij dan god. ---------------------- uit: 'Tijd', 1986.…

jij en ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
het strand draagt ons gewicht zweeft boven water slechts dat, want onze liefde is, maakt licht gebogen rond mijn schouder ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan haar baan volgt duizend golven in een warme liefdesnacht morgen wacht maar houdt zich lang verborgen…
switi lobi9 december 2011Lees meer >

e-matching

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Jij laat je kennen door je handen, weet hoe jij beelden achterlaat, je mond, je huid, een ademtocht waar ik van ver naar kijk. Je raakt me met je woorden, wordt mijn herinnering, bent niet meer uit te wissen, zo zacht verankerd in mijn blik.…

heimwee

netgedicht
2.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.782
(voor Annelies) juist omdat je zoveel achterliet voelen vingers nog de randen van jouw leven ergens daar vertoeft jouw glimlach op een foto en ik beef geef me jouw tekens in lucht aan de wand en in geluiden, maak me blij want jij, je bent niet ver ik voel me bij je altijd als de achterkant van morgen zoveel schemert in vandaag…
switi lobi27 januari 2012Lees meer >

Curriculum Vitae

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
Laat de dageraad passeren laat uit de veren en steeds mooi moe haar steengroengrijze oogjes toe. Gemis van wat haar leven vertransporteert door al dat slapen en gegeneerd CVS-en. Zingen enkel het refrein zonder dat anderen beseffen hoe ze bidt en hoe ze smeekt om haar prins te kussen en ondertussen weer Assepoester te kunnen zijn.…

ZEEËN VAN TIJD!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Het is nog ver voor zevenen vanmorgen Vanmiddag vanavond vannacht verschijnen vanzelf, zodoende voel, ervaar ik zeeën van tijd! -------------------------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…

Rutger Kopland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.129
De Nederlandse taal laat weer een veer, Nu is het Rutger Kopland, deze keer, Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede. Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord, Hij leeft nog lang in zijn gedichten voort.…

Een handvol wensen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
ik zie je staan jouw silhouet tegen de hemel rakend aan een halve maan met een handvol wensen kijk je naar de sterren tot ze vallend gaan en jij de boodschap fluistert uit het diepst van je hart een vraag om sterkte en veel kracht want hoger aan het firmament ver boven het plejadengruis twinkelt een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
wil melker11 augustus 2012Lees meer >

Ensemble

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Als ik al wat ik verwachtte van het vers vergleden jaar vergelijk met het gebrachte dat ik dag op dag ervaar, vormt ook het meest wèlbedachte maar een kleurloos commentaar. In het grijze niet bij machte te schilderen hoe wonderbaar, als volmaakt het meest vertrouwde, ons ensemble zich ontvouwde.…

ververst

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 501
hetzelfde huis, uren langer zwijgen er zijn geen levende verhalen waar ik sta en het avondlicht in de kamer zou een schim kunnen zijn wolken blijven star donkerder boven luisterloze leien hij gaat liggen ver uit het gezicht van een lelijke, grote maan en zijn vader wacht tot het geschuifel voorbij is zoveel mogelijk…

Laaiende emotie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Storm van woorden gierend door mijn hoofd wachtend op de luwte in dalen heerlijke rust geschreven op rotswanden hiërogliefen van weten uit vers vervlogen tijd. Woorden die in stormen golven tegen rotsen slaan als zware branding kusten overspoelen brekend door duinenrij pas op vlakke velden beteugelend bekoelen.…

de poëzie van Abe Lenstra

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
er bestaat van Abe's hand waarschijnlijk geen enkel gedicht wel weet ik dat de dichter Kopland een vers over hem heeft geschreven een goed gedicht uiterst gedegen daarin was de dichter zeer bedreven omdat Abe met de hand geen verzen schreef moesten zijn voeten het maar doen en dat deden ze in elke wedstrijd "de poëzie ten voeten uit…