8947 resultaten.
Ik schenk nog eens in
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.802 Je bent niet ver weg
Maar toch zo onbereikbaar
Een zucht ontsnapt
Uit de kern van mijn hart
Ik schenk nog eens in
Heeft dit wel zin?
Ik doe geduldig
Maar dat ben ik niet
Romantisch
Naïef
Onzeker
Lief
Dat is wat ik ben
Wanneer ik mijn hart verlies
Mijn hart ligt nu bij jou
Beloof je er voor te zorgen?…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
help dan toch de moderne tijd voor iedereen.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
941 letter na letter heelt ze verse wonden
waar pijn een handicap wordt.
hang ik maar wat in woorden boven het gras
tussen twee bomen gebonden aan het touw
dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht
van het lezen en kennis als krieken op te eten.…
Cirkelgang
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
748 heel
voldaan is de mens
voor zijn geboorte
daarna staat hij alleen
als een
verloren
god
hoe omstandig
hij tracht te voldoen
grenzen te slechten
terwijl hij zich aan materie hecht
hij weert en wringt
zich ongewild in bochten
de gezochte vervulling blijft weg
zijn bereik ver te buiten
tot hij ooit oprecht
liefde kan uiten…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
De partus is gedaan
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
566 het was mijn eersteling
met vaardige hand
gehaald uit de
moederschoot der letteren
de conceptie
gaf een overvloed
aan dichterlijke genen
legde meteen talenten bloot
het groeide snel van
woorden uit tot zinnen
het vers is barensklaar
volwassen al daarbinnen
jij hebt het ingeluid
de partus is gedaan
mijn artistieke eersteling…
topper eend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 schuivende trein
in waterafstotende veren.
eend met pielen,
nekjes nog ingetrokken
peddelen tot ze duiken.
zwemvliezen beschilderen
het water schoner
in een rimpelende stilte.
camouflerend vederkleed
waggelt naar het donzen nest
uit haar borst geplukt.
kwaakt goedkeurig
naar nagelaten wending
als een zeefdruk in water…
knuffelloos
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
840 En dan
als het zo ver is
en je gaat naar gene zijde,
krijg je in de hemel
een knuffel van
Onze Lieve Heer
of van je liefste engel -
telkens weer.…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Rancune
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
519 Dat as strooit
in je ogen en je haar ver-
wilderd achterlaat
Ik hoop dat dit gedicht
je op de een of andere
manier schaadt.
(terwijl ik wegrace
op mijn brommer..)
Toch hou ik nog van jou,
dat wil ik wel even kwijt.-…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
Schijngestalten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
643 Moe als het is van de last
rust het verleden toch niet
het mogelijke is versluierd
door al het onvermogen
De vraag om te vergeven
kan wel worden bevestigd
vergeten zal men zelden
je wist wel niet wat je deed
maar je deed ook niet
wat je had moeten weten
Zoeken en verdwalen
tussen ver en dichtbij
vergeven…
spijt
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.645 Door die spijt gaan al mijn gevoelens eraan
Het leven gaat zo snel
Zonder jou is het maar een hel
Ik heb je laten gaan
Nu ben je ver hiervandaan…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
bang van een spin
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
692 ben je bang als er een spin voor je staat
en vraagt hoe het met je gaat
ben je bang en loop je weg
misschien heb je dan wel dikke pech
wat als hij je net een snoepje wou geven
zou je dan zeggen: 'dank je 'k ben nog in leven'
waarschijnlijk was het een lieve spin
zo heel ver vanbinnenin
dan was dat allemaal voor niks geweest
en spin is ten…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Distichon 43 en 44. Twee distichons over dichters
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
690 Distichon 43 Dichterswaag
Te ‘light’ vond men zijn ‘verse’
en dus kreeg hij geen beurs.
Distichon 44 Kortweg
Ik ben, ’t is gek dat ik het zeg,
kwatrijniger dan Korteweg.
(Onlangs is van Anton Korteweg een bundel verschenen met 40 kwatrijnen, getiteld ‘Voor mannen is het niet erg.’…
De dichter sprak
gedicht
2.9 met 7 stemmen
3.249 Wat was zijn liefde dan geloof,
zijn vers dan bidden, wat was jij dan god.
----------------------
uit: 'Tijd', 1986.…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.
Je raakt me met je woorden,
wordt mijn herinnering,
bent niet meer uit te wissen,
zo zacht verankerd in mijn blik.…
heimwee
netgedicht
2.0 met 40 stemmen
2.782 (voor Annelies)
juist omdat je zoveel achterliet
voelen vingers nog de randen van jouw leven
ergens daar
vertoeft jouw glimlach op een foto
en ik beef
geef me jouw tekens in lucht
aan de wand en in geluiden, maak me blij
want jij, je bent niet ver
ik voel me bij je
altijd als de achterkant van morgen
zoveel schemert in vandaag…
Curriculum Vitae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 Laat de dageraad passeren
laat uit de veren
en
steeds mooi moe
haar steengroengrijze oogjes toe.
Gemis
van wat haar leven vertransporteert
door al dat slapen en gegeneerd
CVS-en.
Zingen enkel het refrein
zonder dat anderen
beseffen hoe ze bidt
en hoe ze smeekt
om haar prins te kussen
en ondertussen
weer Assepoester te kunnen zijn.…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 Het is nog
ver voor zevenen
vanmorgen
Vanmiddag
vanavond
vannacht
verschijnen
vanzelf, zodoende
voel, ervaar ik
zeeën van tijd!
--------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…
Rutger Kopland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.129 De Nederlandse taal laat weer een veer,
Nu is het Rutger Kopland, deze keer,
Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede.
Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord,
Hij leeft nog lang in zijn gedichten voort.…
Een handvol wensen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 ik zie je staan
jouw silhouet tegen de hemel
rakend aan een halve maan
met een handvol wensen
kijk je naar de sterren
tot ze vallend gaan
en jij de boodschap fluistert
uit het diepst van je hart
een vraag om sterkte en veel kracht
want hoger aan het firmament
ver boven het plejadengruis twinkelt
een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
Ensemble
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik al wat ik verwachtte
van het vers vergleden jaar
vergelijk met het gebrachte
dat ik dag op dag ervaar,
vormt ook het meest wèlbedachte
maar een kleurloos commentaar.
In het grijze niet bij machte
te schilderen hoe wonderbaar,
als volmaakt het meest vertrouwde,
ons ensemble zich ontvouwde.…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Laaiende emotie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Storm van woorden
gierend door mijn hoofd
wachtend op de luwte
in dalen heerlijke rust
geschreven op rotswanden
hiërogliefen van weten
uit vers vervlogen tijd.
Woorden die in stormen
golven tegen rotsen slaan
als zware branding
kusten overspoelen
brekend door duinenrij
pas op vlakke velden
beteugelend bekoelen.…
de poëzie van Abe Lenstra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
654 er bestaat van Abe's hand
waarschijnlijk geen enkel gedicht
wel weet ik dat de dichter Kopland
een vers over hem heeft geschreven
een goed gedicht uiterst gedegen
daarin was de dichter zeer bedreven
omdat Abe met de hand geen verzen schreef
moesten zijn voeten het maar doen
en dat deden ze in elke wedstrijd
"de poëzie ten voeten uit…