3774 resultaten.
In mij woonden goden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
373 zou kunnen bereiken
maar het lijkt wel vanzelf te gaan
...Een meisje sloop binnen
...in mijn hoofd of het woonde daar
...misschien al van jongsafaan
...Ze liep alle trappen af
...en stak in de kelder waar
...de goden verblijven, met
...een aansteker en geduld
...de onderste trede aan
Nu rent ze omhoog, snel snel
Ze vlucht voor het vuur…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen paupers
die nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur…
Maak het beest niet wakker!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
636 hou op en staakt het vuren
of anders zullen we jullie kraken
wat een een larie, wat een flop
want zelf weten ze wel beter...
hier kunnen we niet tegen op.
doch, ze kunnen het niet laten en
blijven maar onzin kramen
zo van: “ we zullen wapens sturen
maar ook driehonderd soldaten”
geweld bestrijden met geweld...…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een wilg in ouderdom wedergeboorte
Door tekenbeten rent Sundance kid weg
Ziet ze in 't ochtendlicht joden vermoorden
In Lissabons kerk, katholiek pracht en praal
Maar in Syracuse, bij de kathedraal
Bidt een enfant aan de Cimétièrerand
Op een zonnige zomerse septembermorgen
Legt hij voor zijn Diva der
dromen een boterbloem
Grieks vuur…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus je voor hen open
Pas dan zullen zij zich manifesteren Je troosten, sterken, helpen, escorteren
Ja, mens, kom langzaam uit je schulp gekropen
Wil hoop en moed, elkaar, de zon doen vuren…
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…
Case b
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd
in ondergrondse hollevatenklinkers
schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld
skyhigh rijst in doha kalief sunra
sturm drang in sfinks en gizehpiramiden
soulmate sade staatstralend
aandewieg
vantzoetstelieve wijnentrijn taboe
zingt swingendansend dromerige blik
gitzwart…
Een parabel: everything is going to be alright
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 toen de vuren in de tempels
doofden niet voor eeuwig
bleven leven
verdwenen priesters
als sneeuw voor de zon
de vuurtempels verasten
andere tijden braken
aan onrust verdriet
en vage verhalen
verschenen en verdwenen
zou iemand de weg
vrijmaken zouden mensen
uitgroeien tot een nieuw
verhaal zouden we
de hemel van as bevrijden…
Joe Speeddate
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 club band er speelt
Zijn aller ogen op elkaar gericht
Er wordt heel snel geschaakt op twintig borden
Geen eenzaam mens hoeft zich
er te berouwen
Wie zegt als eerst dat hij voor liefde zwicht
Wie draagt zijn woorden voor in een gedicht
Dat liefde niet met gifbekers verwart
Wie stort zijn hart uit als een nobel bard
Wie speelt met vuur…
LIED VAN BINNEN NAAR BUITEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Waar gaandeweg die plek in stad en land
de vonk groeit naar een lopend vuur dat daar ontbrandt.…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 waar jij mij mist
nog voor jouw adem mij verlaat
geen morgen dringt zich aan
geen afstand tussen jij of ik
niets scheidt ons geraak
in jouw lege zielenblik
als tijd en ruimte niet bestaan
is elk nu een eeuwigheid
is jouw stem al in mijn borst
voordat woorden zijn bereid
dan zijn we niet meer opgeteld
maar open, samen, ongeteld
als vuur…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Geboren in licht
proeven wat leven is
buitelen en rennen
voluit lachen liefst van al
en het wiel draait het water
rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen
bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Over het fietspad blaast een oude eik
nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet
binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed
met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 als een lieflijk schilderij
dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen
overrompeld door de milde zon als was het mei
trachtend om je schone kleurenpracht te vangen
In het doek voordat alles weldra zal versterven
seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven
vertrouwend op een vuur…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Maar al de andre kant, ver aan de kimme,
daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht.
Daar lag het kamp der goddelijke Achaiers.
Daar klonk geen blijde wapenklang, daar zong geen zegezang.…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 Met vlijmscherpe zilveren zwaarden
en fakkels met goudgeel vuur reisden zij naar
hun Zuster in nood, Moeder Aarde. Die de zware
last droeg van ondankbare schepselen die met
vervuiling, verkrachting, uitbuiting en oorlog
de donkere energie van het Duister voedden.…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 moment van absentie
wees alert
voor een boom jou velt
je lijkt het te controleren
maar ze spelen met je
de schijn van een rustige dag
in het bos
open je ogen
bomen, takken, struiken
liefde die ondefinieerbaar is
ik wil je
niet verliezen
maar kan je niet grijpen
of je bent verloren
onderschat de gevaren
van het woud niet
weg met het vuur…
Café
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.848 Dan in geroes van vele talen,
In spraak-gewar dat Babylonisch gromt,
We hurken om tafels, naar elkaar gekromd,
Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen.
Daar zitten we onder zuilen als in dag,
Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen,
Vertrouwelijk van 't leven te beliegen.…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 en zijn ogen spugen vuur
strafschop voor haar leedvermaak
zo gaat het bijna ieder uur
zolang al als ze samenzijn
hij zeurt
en zij schiet elke keer weer raak
’Wil je koffie?’…
waar blauw de Here is
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.524 kom vrij met mij
de kaarsen dansen
donker licht en lust
benevelt zicht, drank
geeft ons de kans
te spelen met elkaar
gulzig voelen handen
dwingend bijten tanden
in het vlees dat zonder
vrees en schaamteloos
voor donker koos om zich
met passie te gaan openen
de hitte lijkt
een stukje hel
zonde is het vuur dat
wiegt en loeit en…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 . - Blauwig waas
Om verre dennen in laat middaguur;
Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur,
Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas.
En ouërwets bolronde dahlia's
Gloeien, mooi evenwijdig met de muur
Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur
Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.…
Water
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.475 We staren
samen naar het reinste licht en dansen in de kalmte
van ons heimelijke vuur, het wrange aardse latend.
Broze vriend, nu kan ik amper nog dit lijdend
wachten dragen. Daarom dit lijkbleek teken:
mag ik me in u verweken? Me eeuwig maken
in uw tijd? Un baiser infini de Marie Cornélie.…
Ik zat aan 't roer
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.360 Jouw fosf'rend haar leek een roodstralend vuur:
En even zag ik de ondergaande zon.…
Mijn Drenthe
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
4.223 Bij 't vrolijk knappend vuur.
Die beelden uit dat zoet verleden,
Wat blijven zij mij bij!
Vaak heb ik zware strijd gestreden,
Dan hielpen, sterkten zij
En nu, ten volle dankbaar,
Wijd 'k u mijn beste lied,
Mijn heilrijk, heerlijk Drenthe,
vergeten kan 'k u niet.…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...
de jacht op afspraken in het prilste licht.
Ademnood van een chauffeur
om de grillen van een hondse klant.…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 gvoel
een gevoel iets te beleven
zo echt en puur
dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar het is gemeend en vol vuur…
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 De schepen van geluk
Zinken tot de bodem van de hel
De eeuwig durende droom is stuk
En vormt zonder partner een eenzaam stel
Het heilige vuur laait weer op
Maar laat zich door de tranen doven
De liefde was een strop
Om zo je hart te kunnen roven
De duivels nemen de overhand
En verslaan de goden van het plezier
Ze vormen een onzichtbare…
Mijn man...mijn allesie
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.367 Dat ik zo ontzettend veel om je geef
Maar ik ga het je niet eens uitleggen
Laat het je wel voelen, zolang ik leef
Kijk hem nu lekker slapen, mijn man
Mijn allesie, mijn steun en toeverlaat
Die in mijn ogen alles kan
Voor ons door 't vuur heengaat
Dit is de liefde van mijn leven
Deze man die ik beschrijf
'k Zal liefde aan hem blijven geven…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Mogen liefdes gouden uren
Die uw ogen zijn vergeten
Tot één glans van hemels weten,
Zó uw witte peluw vuren,
Ziel mijn ziel, waar uw gezicht
In zijn laatste glimlach ligt!…