7931 resultaten.
Misverstand?!
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.313 Haar stem...een drilboor
Versplintert het bot
Maalt het merg
Aan de andere kant van de lijn
Hoor ik de worsteling met een kat
Klauwend naar haar kuit
De wollige schat zit vol venijn
Ik stel me voor hoe ze daar zit
Pulkend aan een rafel
De ogen rollend, geprikkeld, de frons
Hoofd in de nek
Ik veeg een bord van tafel
De troosteloze gek…
PARADISE
gedicht
2.2 met 39 stemmen
17.709 Om indruk te maken op de acteur aan mijn tafel
zeg ik De mooiste film die ik ooit zag heet Paradise Lost
De camera bewoog zich niet en alles was zwartwit
vreemd als een paradijs nee vreemder
De jongen zegt dat ik Stranger than paradise bedoel
Ik concentreer me op het woord 'gereserveerd'
tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is…
Tijdnood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
873 Op tafel legt de heer een stapel poen.
Ze zegt perplex: 'Oké, maar wél heel gauw.'
Ze komen klaar. Het naspel wordt gestaakt:
door tijdnood moet ze haar genot beperken,
maar aan d'r geldnood is een eind gemaakt.
Vlak ná het afscheid gaat de telefoon.…
Op ghen Hei
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.276 De biljart tafel stond midden in de kroeg
en meestal ’n witte schort die ze droeg.
Op de Rennemig stond het café,
met in de binnenhof ’n houten plé.
’n Hartje uitgesneden in de groene deur,
dat diende voor de stank en wat frisse geur.
Een grote zwarte kolenberg lag achter het huis,
daar raapte ze gratis kolen voor het fornuis.…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 vetlokken
de viltige manen van de leeuw
ze dansen wankel in hun legerbroek
gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf
die hurkt tussen het suikerriet
hij wist de prikkel, de zilte druppel
met een eeltige vingertop uit het vlies
de spons die schuilt in een ooghoek
zo sust hij zijn heimwee
luistert naar het gebod
gebeiteld in de stenen tafel…
vlocht ik mijn verhaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
635 je was afwachtend
geïnteresseerd in
wat ik te vertellen had
woorden waren welkom
je veegde ze niet zo
van tafel af en deed
vaak heel verrast
voorzichtig vlocht ik
mijn verhaal met
reepjes mooie zinnen
de kleur was prettig
en de geur vertrouwd
aan de inhoud
zouden we beginnen
gebruikte later
grote woorden
een harde mening
om te…
Haasje
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.895 kwam
en hij at een hapje mee
Haastig pakte ze haar fietsje
en ze trapte fanatiek
voor een haasje naar de slager
want zo'n baas eet vast wel chic
Na een uurtje was ze thuis
en maakte snel voor het vertoon
met een sopje heel het huis
en ook de hamsterkooi nog schoon
Met het zeepsop in haar haren
ging de haas de oven in
waarna zij de tafel…
In de mood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.058 gister op de fiets door het Gooi
een pui met affiche vol klanken
kracht ritme authenticiteit
en intimiteit in perfecte symbiose
van Slagerij van Kampen
Het zadel ging meteen swingen
richting Laren de Oude Drift
Singer bleek logisch zo vroeg nog dicht
wat verder stonden glazen
te fonkelen op tafels
wit bedekt met lakens van linnen
in Nick…
Neuken
hartenkreet
4.0 met 78 stemmen
12.029 vrachtwagenchauffeur
en hij had haar wel eens zien lopen
in dat wegrestaurant
zo tussen Waregem en Lille
waar zij hem hete koffie schonk
die hij daar ééns per week kwam kopen
met een koekje er steeds bij
van haar robuustgebakken ziel
Ze lachte vrolijk steeds naar hem
terwijl ze speelde met de knopen
van haar bloesje -net zo lang
tot er één op zijn tafel…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid trok zich strak wit om
verpeesde, verknoopte spieren heen
Hij zat uren stil naast de oven
wiegde dan eindeloos het hoofd
Soms wees hij nog met zijn vingers
naar wat hem nog bewoog
Het kraken van de houten tafel…
Het nieuwe adresboekje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
550 in de stad zag ik het liggen
een mooie blauw adresboek
tere veldbloemen
sierden de kaft
in een opwelling
schafte ik het aan
eenmaal thuis bleef het
op tafel liggen
als ik tijd heb
klonk mijn belofte
zo lag het blauwe boekje daar
ter vervanging van dat andere
dus op een avond
de pen ter hand genomen
maar ik kon er niet toe komen
schreef…
Zoals jij
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
764 Oorspronkelijk, zoals ik jou zie
en zoals alles wat ik voel,
voor jou,
wat ik je zeg,
wat ik bedoel,
zeg ik je deze woorden
in de eenvoud die het is,
ontbijten in het ochtendlicht,
bloemen van liefde op tafel,
de kleine dingen in de cirkel
van hun dagelijkse gang
zoals de woorden die ik hier
waarlijk aan je schrijf.…
Hoe waaien de wimpels
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.388 mijn broertje die onder tafel kroop
zoals hij dat ook bij donderen deed
Sint Nicolaas die de kamer in schreed
slingerde mij tussen schater en hoop
ik was wat ouder en dus niet zo bang
voor dreigende roede en jute zakken
geloof in de mythe begon te verzwakken
de twijfel beheerste me al wekenlang
tot Sint me vroeg om bij hem te komen
en…
Wanneer wij kerstfeest vieren
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.252 En straks wanneer wij kerstfeest vieren
vliegen elders weer kogels in het rond
zitten wij ons als beesten vol te vreten
en maken alles weer veel te bont
Wanneer wij ons warmen aan het vuur
sterven er ergens mensen van de kou
lopen er kinderen als wezen over straat
geen mens die ze zegt ; ik hou van jou
Wanneer bij ons het eten op tafel dampt…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken.…
Watervaste vuren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
846 blik,
deze watervaste vuren
Ik wil je bellen
je laten vertellen
hoe je dag is geweest
Ik wil de gedachte aan jou
niet langer vertrappen
die ik zo vrees
in deze watervaste vuren
Ik wil je horen zeggen
dat de dingen
wederzijds zijn
dat ze kloppen
op de deur
van jouw ijzeren hart
deze watervaste vuren
Hier zit ik dan
aan een tafel…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 Aan geeft de klok
een twee en een drie
digitaal gezien
een elf
nog een jaar
met menig volle maan
dan ben ik daar
dan ben ik terug
terug naar mezelf
drie keer elf
dubbel drie
wie o wie
is nummer vier
aan tafel geschoven
nooit geweten
altijd bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in…
Schootsveld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.657 Nee - we moesten niet meer praten
over tomeloze dingen
woorden waren opgebrand
en buiten zinnen van venijn
Het schootsveld kwam steeds dichterbij
voor een dozijn ontluisteringen
houten stokken op de tafel
om een dwingeland te dwingen
niemand ging meer naar de hemel
die hij zelf had geklaard
of de eens verdoemde hel
die hij zo zelf had gebaard…
Vermoeidheid
gedicht
3.2 met 53 stemmen
17.256 Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten met elkaar,
Als wij moe zijn van het slapen
Met elkaar, het wandelen
En handeldrijven met elkaar,
Het tafelen en oorlogvoeren
Met elkaar, als wij zo moe zijn
Van elkaar, van het elkaren
Van elkaar, dan zetten wij de kat
Op onze schouder, gaan de tuin in
En zoeken de kinderstemmen achter…
Veertigjarig huwelijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.167 De kinderen rond de tafel
de kleinkinderen
aan het spelen
op de wip
de grote schommel, de glijbaan
af en toe even
bij de grote mensen
om wat te drinken
Opa en oma
veertig jaar getrouwd
in de tuin van Heidelust
ik was net negen
een van de oudsten
van de vijfentwintig
die er later zouden zijn
Als enig kind
van de oudste zoon
voelde…
Veertig jaar getrouwd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.899 De kinderen rond de tafel
de kleinkinderen
aan het spelen
op de wip
de grote schommel, de glijbaan
af en toe even
bij de grote mensen
om wat te drinken
Opa en oma
veertig jaar getrouwd
in de tuin van Heidelust
ik was net negen
een van de oudsten
van de vijfentwintig
die er later zouden zijn
Als enig kind
van de oudste zoon
voelde…
moeder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.355 Je zit zo eenzaam aan je tafel
en die is niet eens voor jou alleen.
Geen momentje voor jezelf
maar altijd iemand om je heen.
Die kijkt hoe je eet,
die kijkt hoe je morst.
Die kijkt naar de traan
die valt op je borst.
De zusters die zijn heus wel aardig
maar wet is wet en je bent zo moe.…
wie het weet mag het zeggen
gedicht
2.7 met 14 stemmen
10.335 sinds een paar weken heb ik last
van mieren in de keuken
overdag zie je ze nauwelijks, maar 's avonds
zo rond een uur of half tien
komen ze uit hun hoeken en gaten
dribbelen over ijskast en tafel
klimmen in lege flessen en glazen
en krioelen rond plekjes waar een druppel
limonade of een lik jam is gemorst
soms, als ik thee zetten ga,…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken.…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 zoals het hoort op Valentijn
tafelen ze in een prijzig eethuis
ze zwijgt
hij zegt niet veel
ze nipt profijtig aan de champagne
die hij met grote teugen drinkt
ze peutert in de gastronomische bereidingen
die hier in krappe porties geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 We zitten er naakt aan tafel. je ogen verlichten de kamer.
Je fosforescerende vlinderhanden verschikken de lucht
Als je tegen me praat of slapen op het zwarte kleed.
Ik raak ze dagelijks aan. Hun levenslijn weet hoe ik heet.…
Ons aller einde is de dood.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.919 eindigt nu waarschijnlijk gauw
de pastoor heeft reeds voor haar gebeden
teleurstelling is groot; haar vier kinderen zijn weggebleven
eigenbelang prefereert boven moeders overlijdensverdriet
de vermoeide ogen vallen dicht, niemand die het ziet
dokter luistert met stethoscoop; geeft haar nog maar heel even
het morfinepompje is naast haar op tafel…
Opperdepop
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.087 Ik zit aan tafel, tel de dag. Woensdag. Ik weet
wat dat betekent.Zou mezelf gelukkig moeten prijzen.
Ja. Dat zeg ik tegen iedereen. Iedereen is niemand
en toch Piet, Matz, Marie en Mohammed en Madelief.
Mijn hoofd is leeg. Mijn gedachten zijn op. Opperdepop.
Morgen zou het anders kunnen zijn. Laten we
dan naar buiten gaan.…
Eenzame mensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Zij schuiven hun stoelen
onder de tafel. Hij staart
naar zijn boterham met boter.
Maar zijn ogen mijden zijn
ouders. Hij weet zijn angst
wordt alleen maar groter.
Zij staan op in de morgen.
Zij gaan slapen in de nacht.
En zelfs niemand heeft in de
gaten dat hij zo zelden lacht.…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven…