5764 resultaten.
hèt gedicht der gedichten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
875 het is aan u gericht
met enige allure
durf ik trots
dit in te sturen
niet dat ik word betaald
of een ander mijn
deskundigheid bepaalt
nee, dit is hèt gedicht
der gedichten
dat zonder meer
de top behaalt
omdat, ik geef het toe,
het hoogtepunt van mijn
arrogantie uitstraalt
dit zo zijnde
besluit ik mijn hit
maar een treffend einde…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
668 Wanneer zij, gebroken door de vragen,
Ten einde raad, de derde man de hare noemt
Begint haar te dagen, dat er dingen zijn die ze niet weet.…
Jij verdween
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.769 de druppel die de emmer liet overlopen
viel dit keer niet op de gloeiende plaat
jij keek een gegeven paard in de bek
en spande het achter de wagen
mijn hoge bomen vingen veel wind
jij zag het bos niet meer
ik wilde de eindjes aan elkaar knopen
jij had het einde al in zicht
ik wilde water bij de wijn
jij droeg enkel water naar zee
jouw…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht
welke dit land der latijnse geleerden biedt
en schep genot in het einde van de nacht
begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
Steen en Been
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.005 Waarom blijven wij godsvergeten
en komt geen einde aan de strijd ?
Welk een gesternte laat ons rouwen
bij Ariël's voorlaatste uur
terwijl Hezbollah vrij mag klauwen ?
Kom sterk ons hier, onder uw muur…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 ik schreeuwde pijn
liep rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën…
Bachbloesems
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.222 Alleen wij drie kwamen tot elkaar
losten elk probleem met een indeling op
gelukkig hadden wij het bij
het verkeerde eind en is er
dientengevolge nog hoop voor de mens
We tripten van angst en onzekerheid
naar overbezorgdheid voor het welzijn
van anderen en daar tussendoor
eenzaamheid, moedeloosheid en wanhoop
kwamen uit op betweterigheid…
Vleugels kwijt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.094 Ieder houdt een masker op
Verbergt zijn echte gezicht
Maar wie erin opgaat
Ontkent het ware licht
Ik heb de wereld afgezocht
Naar iets dat ik op aard nooit vind
Als ik mezelf wil zien
Moet ik zoeken in de wind
Ik was mezelf vergeten
Ben mijn vleugels kwijtgeraakt
Ik zocht naar wat anderen willen
En niet naar dat wat mij maakt
In het einde…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je nog aan
dankbaar dat ik deze warme gloed
in je liefdesbeek mocht laten stromen
waar het einde…
Parkinson
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.842 Ik beweeg en soms
denk ik
kwam maar een einde
aan alles.
Vandaag nog!
Handen stil
even controle.
Los van de ketens
is wat ik wil.
Ik beweeg en soms
denk ik
ik dacht er niet aan!
Zomaar even
dat ik ervaar
verlost te zijn
uit dit lijf!
Een weg uit
de kooi van pijn.
Ik beweeg en soms
ook niet.…
Wanneer zal het gaan dagen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
741 Wanneer zal het gaan dagen,
wanneer zullen zij elkaar verdragen,
wie is een held in deze zinloze strijd,
en maakt een einde aan de haat en nijd.
Zij dwalen al zo’n veertig jaren heen,
en ieder jaar loopt zinloos over het oude heen.…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens zal zon doen smelten
het treurige hart openbreken,
wanhoopvergif laten stromen in de rivier…
Poging (tot)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 Zo wenst mijn denken zijn einde. Streep erdoor.
Het boekje met cijfers achterlatend in de trein,
Door naar verder.…
valentijn voor gevorderden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 onvergetelijke geur van vroeger
zomaar weer eens achttien jaar
in onze eigen heerlijke herfst
stemmig stralende lichtbundels
in dit gouden feest van het leven
een zaterdag weer groen worden
rijp in het zelfgekozen voorjaar
en samen feesten als in de tijd
waarin de liefde groeiend was
voldoende voor een heel leven
na vele jaren zal ’t eind…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het einde…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de wind, mijn lief
laat me de wind op het eind…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Wie zal verkonden
't Einde der ronde?
Ik zal verzwonden
Zijn en verloren;
Wordt van mijn sporen
Geen meer gevonden,
Danst nog hun ronde.…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn geest
ik kan er niet van slapen
ben al door de hel geweest
soms wil ik er een eind…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 - Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten einde…
Je zoenen zijn zoeter
gedicht
3.2 met 97 stemmen
64.878 We gaan samen liggen
een eind hier vandaan
we maken van takken
van takken en blaadjes
een vloer en een dak,
dat was onze woning,
of ik was het tuintje
en jij was de tent
daar gingen wij wonen
en blijven en horen
o rep je mijn liefje
ik heb je zo graag
nu of nooit samen slapen
want we zijn er
alleen maar vandaag.
--------------------…
Bewondering
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.155 Toezien tot het einde,
het kwam steeds dichterbij,
Maar ondanks deze ziekte
was je soms nog blij.
Voor alles wat je leven
volmaaktheid had gebracht.
De liefde van je leven
zat bij je dag en nacht.
Als ik je lichaam zag,
zo gekromd van pijn,
dan zat ik stil te bidden,
Heer, laat het over zijn!…
Communiceren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
971 Raaskallend,
Spatten
Tierend
De woorden uit elkaar
Aaneengesloten letters vormen een lange mechanische toon
Het dreunt
Het bonkt
Herhaald hetzelfde vanaf het begin tot het eind
Tekstballonnen dwarrelen rond zonder enig inhoud
Lettergrepen vullen de lucht,
tonen van klank
Schreeuwend knallen de woorden op elkaar stuk
Handen in het…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 Verlenging
van inzicht hoe nutteloos gedachten
zijn, gezien in het licht van het einde
dat zo duister is. Jouw kennis verlaat
het koude lichaam dat ook snel vergaat.
En vader die ooit op moeder deinde
kon nooit bevroeden, het ongerijmde
feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…