8234 resultaten.
het rood van ijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 toen de rivier
in nevelen was gehuld
dacht hij aan
het rood van ijzer
en aan blauw
het blauw van koper
toen hij de rand
van de rivier naderde
zag hij haar
verscheurde lichaam in
de weerloze kleur van bloed
in het vertrapte gras
hij hief het hoofd
naar de loodgrijze hemel
een rauwe schreeuw
doorkliefde de stilte
hij sloeg de handen…
Chocolade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 en wanneer men klopt op de deur
van mijn cultuur en taal, mijn gezicht
zielloos naar de hemel blijft gekeerd,
niemand dan alleen mijn afkomst
heb gediscrimineerd?…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
onomstotelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 eindeloos zonder bedoeling
ongebreideld in fantasie
het openen van de derde fles
drink en schenk
rode bessen
luisterrijke herfstbries
hoge vogel en nabije merel
transformerend panorama van luchten
breedbeeldscherm
onuitspreekbaar oneindig breedbeeldscherm
nooit was de hemel zo aanwezig
glorieuze aftocht
onomstotelijk bewijs van niet…
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Voor het eerst intiem met jou
hemel open, wij overstelpt
een stroom van liefde
ware liefde die voelt als de zon
voor jou wil 'k dienen
als rots. Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Gouden momenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 lichtvoetig trippel je
een stralende lach
maakt haar entree
naturel en jeugdig
beweeg jij je vrij
langs de mensen
geeft ze woorden
en een intense blik
als kleine geschenken
je had me al
lang gezien vandaar
die omweg misschien
omdat we dan
wat uit de drukte
elkaar kunnen kussen
gouden momenten
op jouw feest want ik
ben even in de hemel…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 het is de pijn
die ik altijd voel
ook bij anderen
een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
op de markt van Foshan (1)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Wang Yue
hoop op
een leven
dat lang
mooi en
gelukkig
mag zijn
je naam
een liedje
van letters
die zacht
dansen zonder
elkaar los
te laten
onder de
indigo hemel
verkennen je
dribbelende
voetjes de
markt van
Foshan
flarden van
stemmen specerijen
en kleuren
vissen slippers
schoenen en oh
dikke kikkers…
opklaring?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 halverwege valt de ochtend in
het slot van de middag, gloeit
het kind nog na in volwassen tooi
voelen handen een koude keel
dooit het aan een gesloten hemel
waar alleen druppels zwaar genoeg zijn
schaduw zonder zon, lang genoeg
om te overleven, alles gezegd hebbende
blijft de geest tegenwoordig
totdat tegendeel gemeengoed is…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 Ik geloof
dat de ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde…
Een lichte vleug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 ik streelde
warme huid
waarop haartjes
zacht donsden
er was een
lichte vleug
die ondeugd
responsde
in tegendraads
bewegen gaf
huid mij
haar zegen
de lach werd
geboren in
sporen die
wij gingen
het onbekend
terrein voelde
veilig warm en
ontspannen fijn
in elkaar
toebehoren
klonken al zachtjes
hemelse koren…
Soms een spookachtige dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 boventonen
maar ademt zwaar in mij
Ik kan met de thema's spelen
en buigen voor het applaus
ik kan een tegenstem zingen
me uitputten tot de avond
maar de nachten zijn te kort
om bij te komen, ik moet
me willens en wetens in de strijd
werpen, wat er ook van komt
Een dag niet geleden
is een dag niet geleefd
een dag van geluk
is de hemel…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 belemmert het blauwe zicht
alleen maar stralend licht
met trekvogels op hun vlucht
een wereld op zijn kop
zonder huizen en beton,
ik lig op het groene gazon
languit starend naar de top
naar die blauwe hemel vol azuur
ergens, op deze aardse planeet
waar ik voor even” tijd” vergeet
en beelden vorm... voor mijn sculptuur!…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Nat land
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
538 Alles nat
nu de hemel breekt.
Alles stil
als plassen blijven liggen
op omgeploegde aarde
en het wankel evenwicht
van verandering spreekt.
Zoals na elke regen.
In de verte hoor ik zingen,
het is gedaan, de pandemie is over!
Gooi de luiken open,
het virus is verdronken!
Door de aarde opgezogen.…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid in een
universum dat
veel op de hemel…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
Zwart en verbleekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn herinneringen zijn foto's
waar het leven overheen raast
van wit naar donker
nacht naar dag
gevoelens
alweer opgelost
in zwart
of verbleekt
in de felle zon
Kiekjes van de aarde
stilgezet, toch vluchtig
door het snelle tollen
in de eeuwige hemel
van de tijd
van wit naar donker
nacht naar dag
naar voorbij, voorbij
voorgoed voorbij…
De Ster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Eèn voet stevig op het land,
aan de hemel Ursus Minor;
vertrouw op je verstand
als je supervisor.
Eèn voet in het water,
je intuïtie als Polaris;
geen gids is adequater
dan Stella Maris.
Elke man en elke vrouw
is een ster, trouw
aan de eigen bron
die stroomt, tussen mij en jou,
vanaf de Helikon;
liefdevolle Aeon.…
Niet snel veranderend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Niet snel veranderend de dingen
Als dolgraag fietsen willen leren
Een kusje na het zich bezeren
Een liedje voor een baby zingen
Aanwezigheid van hemelingen
Lafhartig burgers bombarderen
Niet snel veranderend de dingen
Het tellen niet van zegeningen
Verliefd zijn en in hoge sferen
Niet weten hoe het tij te keren
Het van een hoge flat afspringen…
Volledig brak
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 met grijze vingers
krabde de dag
aan het duister van
de nacht wat
overbleef was koud
en nat bedruppeld
de ziel putte het
riool met zicht op
de hemel door
schuimende stuwing
van het uiterst
smerige water
het nirwana bleek
een zilte droom
die stokte tussen
eb en vloed en juist
op dat dood tij
kwam ik volledig brak…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
halve smart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Vroeger
toen mensen nog geloofden
en ze hun ogen
in godvruchtigheid opsloegen naar de hemel
zagen ze me toevallig
nog weleens op drie hoog
in de vensterbank staan
klaar voor de sprong
die tijd is geweest
Tegenwoordig
amuseer ik me
noodgedwongen
maar liever
met alle ellende
die je krijgt voorgeschoteld
als je de knop niet…