5388 resultaten.
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
Afscheid van een boom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.733 Al die jaren gaf je schaduw,
door ouderdom ben jij nu doodgegaan.
Je levenskringen in je stam,
ik heb ze niet geteld.
Je takken hebben ze je het eerst ontnomen,
je stam neergehaald met geweld.
Ik zal nog best vaak aan je denken,
hoe fier als jij daar stond.
Wij blijven verslagen achter,
en kijken naar die gapende wond.…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Remember September
hartenkreet
4.4 met 64 stemmen
1.867 Stalen rossen - kolossen beton
Prikken een gat in de zon
Kietelen haar blauwe gewaad
En werpen ruw - schaduw op straat
Stralen verdwijnen - schijnen onecht
Ontmoeten het slechtste van slecht
Zijn ineens niet meer zo sterk
Iedereen rondom - komt om in het werk
Verhalen verschijnen - pijn en verdriet
Roodzwarte pagina's vol bloedvergiet…
Terwijl mijn hart
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.631 Zo dierbaar maar ongrijpbaar
Ben jij mijn lieve schat
Een schaduw in mijn hart
Heb je zo lief gehad
Zoveel tederheid gevoeld
Ik kon alleen nog zweven
Nu diep gevallen gebroken
Treurnis siert mijn leven
Mijn vlinders zijn verdwaasd
Fladderen wezenloos in het rond
En herinneren me telkens weer
Aan de liefde die ons eens bond
Ik voel…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 Een wolkenwaas trekt voorbij
Gedachten vol met mist
Mijn hart gekwetst en eenzaam
Liefde zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 zag in het gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Indian summer
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
933 Door terugtrekken van levens-sappen
binnen wintervast boombast verandert
bladgroen in gouden herfstkleuren
de natuur valt in winterslaap
Zonnegloren in aura der dageraad
meldt komst van de bron van 't zien
verjaagt angstdemomen die zwerven
in de schaduwen van de aarde
In 't Oosten verraadt 'n oranje wolk
komst van de zon als de grote bol…
Verwelkte roos
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.646 Ik loop in de leegte
Niets kruist mijn pad
Ik heb alles verloren
Wat ik eens bezat
Nu loop ik hier alleen
In diep gepeins verzonken
Ik denk nog wel eens terug
Aan de ogen die mij verdronken
Niets keert het tij
Een verwelkte roos zal nooit meer bloeien
Dat gebeurt bij mij
Nooit helen de wonden
Ik leef in de schaduw
Van wie ik ooit…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.
In deze wijde dadenloze
Dagen is niets door hen verkozen
Dan lach en milde heiligheid.…
nog zeul ik met de lijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
889 weerlicht
schreeuwt gezichten
flikkert schaduw en
ontbloot een kille angst
duister rolt
zwartdonker tegen muren
echo's kraken
schurend door de nacht
schimmen schichten
uit de wereld van de geest
geluiden klinken harder
terug van weggeweest
maken barsten in gedachten
ideeën exploderen rond
chaos staat te wachten
woorden spugen…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 ik ben vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 bureau
het raam trekt roze uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld
pluk ik jou uit de schaduw…
Hoorspel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.450 Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige
tapijt met geluiddempende onderlaag
Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om
en koesteren het gevoel van verbondenheid
bij geloof in een bewegende schemerlamp
welke licht van de schaduw afleidt
Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels
over suikerklontjes in de sennapeulenthee
naast de trommel…
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 weer prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 In een wereld vol gedachten
zag ik geen schaduwen meer,
gingen ondoorziene krachten
als wilde beesten tekeer;
geduld werd schandelijke schuld.
De beelden schrompelden ineen,
stille gaten werden gevuld
met jammerklachten steen en been.…
Ware Liefde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.555 Het zijn jouw blonde haren
Die glanzen in het water
Die stralen in de zon
Die weerkaatsen in mijn schaduw.
Het zijn jouw ogen
Die mij en tachtig anderen
Laten verdrinken in het onuitputtelijke.
Het zijn jouw warme wangen
Waar mijn tranen over dwalen
Op zoek naar een bestemming.…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Veldheer
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
989 Als veldheer van mijn vlakke land
verschool ik mij in bramen
en zag ik niet
hoe onverwacht
de dienders van mijn nageslacht
in sporen van een nieuwe nacht
als bokkenrijders kwamen
Ik wachtte in mijn ongeduld
de nacht af in mijn dralen
en zag ik niet
hoe ochtendlicht
de nevels dreef in vergezicht
waar spoken kwamen om gericht
mijn schaduw…