4012 resultaten.
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 In oktober vallen de bladeren.
Met prachtige kleuren bezaaien
ze de grond waar ik op sta. De
eens zo groene zomerkruin ademt
de dode herfstlucht en zucht om
de teloorgang na zijn laatste
vlucht.
Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta.…
O het tranen-vergieten is geen zonde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.126 O Laat ons allen vallen in devotie,
Als Iets, wat grandiooslijk week ter-nêer leit,
Een mens nooit kàn maar wou toch wel een Rots zijn.…
goed zo, wolfie!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 dan gaat ie vechten met de poes
ik ga zelf ook een poesje maken
even slapen nu
ik ga heel hoog
en dan in het gat vallen
ga jij dat ook doen?
heb jij je weektaak af?
ja, ik mocht van juf tot som drie
kom je bij mij slapen?
oké, bedankt voor je bezoek
ik ga heel ver naar de zon
wacht op mij!…
Verliefdheid maakt blind, doof, loopt dood!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 Jij hebt zoveel van mij
ik heb zoveel van jou
wij lijken zo op elkaar
daarom vallen we op mekaar
en de intrinsieke ongelijkheid
tussen mensen, mannen en vrouwen
die poetsen we wel weg
"Poets ik wel weg"
denkt de vrouw gaande weg, onderweg
ons huwelijk, samenzijn, onze relatie
"Tot ie dood loopt"
denkt de man staandeweg, weg voor…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 De avond is al aan het vallen.
De stilte staat al rustig klaar.
En ik, ik wacht aandachtig,
op wat zal moeten komen.
Wanen wil ik niet langer zien.
Ik staar.
Ik staar naar verdrongen herinneringen,
die uit een ver verleden komen.
Ik staar naar onbereikbare horizonnen.
Ik zie mezelf met open handen staan.…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs
de duivel glijdt door alle mazen
omarmt de broze al te graag
begoocheling ligt in zijn aard
hij weet exact onjuist de weg
gebeden vallen…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Een kaarsje ontsteken, een simpel gebaar
Maar het kan toch zo’n diep gevoel geven
Aan allen die in rouw zijn achtergebleven
Heimwee en verdriet vallen nog zo zwaar.
Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.…
Smerig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Vettige levensgenoot zou aan Parkinson lijden
Wie ben ik maar ik denk van ja
Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef
Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen
Ze kwamen net uit het ei gekropen
Bleken ook niet zo snugger of onderlegd
Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon
Met een ziekte wordt niet gespot wisten…
De kleur van familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 Levens lopen altijd anders,
niets verloopt zoals men wil
maar waar een spil is afgebroken
raken klossen uit balans
tot ze rollen waar ze vallen,
draden spannen, trekken aan
tot de spanningsbogen knappen,
losse einden zijn ontstaan.…
Onze levensreis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.
Het einddoel van onze reis is naar God
Hij blijft onze Gids op ons levenspad
Ook wanneer het soms eens tegenzat
Was Hij steeds betrokken met ons lot.…
DUIVEN
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.082 klap-klap-klap,
ze vallen neder,
betende op mijn dak, voortaan.
Klap-klap-klap,
de veren stuiven,
want hun baaike, groef en fijn,
klap-klap-klap,
m’n dertien duiven
boetende, in de zonne, zijn.…
Onze levensreis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
582 De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.
Het einddoel van onze reis is naar God
Hij blijft onze Gids op ons levenspad
Ook wanneer het soms eens tegenzat
Was Hij steeds betrokkenbij ons lot.…
Kleine gebaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
657 gebaren woorden
die adequaat werden begrepen
dit protocol
was niet hol maar
hechtte het team in
ervaren om samen ook
deze klus goed te klaren
subtiel werd ik verleid
wat meer dan mijn lijf
bloot te geven om zo de
spanning van het gebeuren
met rust in te kleuren
nog kijk ik terug
op die gezellige club waar
niemand steken liet vallen…
Faas vastgoed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.222 Vallen en opstaan in Faas Vastgoed dat heb ik ervan geleerd.
Nu wordt er ook weer gespeculeerd.
Een financiële crisis in de Faas-vastgoed-markt komt binnen 10 jaar weer aanwaaien.
Ik denk bij mijzelf dat zal iedereen wel weer verdraaien.
In de Faas-vastgoed-markt weet je het niet.…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Dagen zijn mistgrijs gekleed
en wilde kastanjes vallen maar raak.
Hun boom een kerel, zijn dos vol
groene stekelbollen. Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.…
De stille nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.199 Oceaan, Oceaan, vóór ons duinhuis
Vallen uw golven uit met licht gedruis.
Zonder schuim, zonder wind, want het is zomer.
Ik, die de Stad ziek ontweek, hoor uw Zang
Eindloze Zee, de stille vóórnacht lang
En ‘k ben gelukkig. Mijn lied herleeft schoner.…
Bulldozerspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
754 Daar stond ik dan te wachten voor
een kermisattractie in het winkelcentrum,
waar je met een muntje mocht proberen
om er een prijsbox uit te schuiven
met een uitschuifbare staaf, die
exact tussen een gleuf moest vallen.
Ter ere van het 25-jarig bestaan van
het winkelcentrum.…
Onze levensreis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.
Het einddoel van onze reis is naar God
Hij blijft onze Gids op ons levenspad
Ook wanneer het soms eens tegenzat
Was Hij steeds betrokken met ons lot…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Ineens schoot ze in de lach,
want als iemand haar nu zag:
haalde ze vast en zeker ‘t nieuws nog wel:
immers, foute aanrakingen vallen onder
Me too toch wel? Dus ook de wind!…
Respectvolle wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Of het God is of de mens
die oorlog en geweld heeft uitgevonden
laat ik in het midden van de twijfel
overal ter wereld waar oorlog is
vallen er onschuldige slachtoffers
vrouwen en mannen, kinderen en ouderen
dat kan nooit de bedoeling
van een schepping zijn geweest
dat moorden, verkrachten, vernietigen
de laatste onschuld wordt vermoord…
Donker zwart van ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 gordijnen vallen
zachte passen
worden hoorbaar
op het podium
door haar verschijnen
welt een zucht
vol verbazing op
onrustige verrassing
vult de zaal waar
twee werelden elkaar
onverwacht begroeten
in een warm ontmoeten
terug van weg geweest na
geleefd te hebben als geest
nu in een nooit verwacht
entree neemt zij de jaren
van afwezig…
Bedankt, en tot de volgende selfie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 En als straks
die kernbommen vallen,
wie zal het weten,
zijn door de straling ook
mijn kraaienpootjes
verdwenen...…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande ogen.
De toekomst blijkt een illusie.
Het verleden is moe gestorven.
Vredesduiven vliegen af en aan.
Vannacht zijn onze laffe angsten,
in de aanblik van onze open ogen,
lafhartig op de vlucht gegaan.
Elke dag kan Pasen worden.
Phoenix wordt opnieuw geboren.…
Blijf met je poten van Limburg af
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
678 vormen een gezamenlijk leger
om Limburg in te lijven
daarna zal ook het Belgische leger dat doen
met Zeeuws Vlaanderen
de Amstel Gold Race wieleretappe van
bijna 300 kilometer over
de Zuid-limburgse heuvels wordt afgelast
de dranghekken gebruikt voor een ijzeren gordijn
op de grensheuvels- en dalen wordt zwaar gevochten
maar er vallen…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Onder de glazen
stolp vallen aardse schimmen
ten prooi als slachtoffers
in bloedstollende dromen,
het houdt mij weer even zoet
als ik op adem ben gekomen.…
Déjà vu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Deksels vallen van de wolken
een slagzin aan de horizon
een paraplu van dromen houdt
verwaaide bladeren van de taal
niet tegen, een woord een uitvlucht,
verdwenen over de paginarand,
vanuit het eerste teken, refrein op
de rug van elk beschreven blad
of wat de versnipper bak niet vrat
de vlucht die iedere schrijver kent
in zovele kunstgrepen…
Oktober draagt zijn eigen vrucht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 In oktober vallen de bladeren.
Met prachtige kleuren bezaaien
ze de grond waar ik op sta.
De eens zo groene zomerkruin ademt
de dode herfstlucht en zucht om
de teloorgang na zijn laatste vlucht.
Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta.…
Een ongeldige niet?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Te vaak en te vergeefs
heb ik getracht de dialoog
naar mijn hand te zetten, in
ontgoocheling bleef ik achter
ter zelfde spijt wat niet vermijdt
dat spektakel in andere zetting uit
te drukken in treurig leed omgeeft,
van eigenwaarde ontkleed, zodat
ik terug kon vallen uit het mirakel
dat in mijzelf geboren was en bij
tegen beter weten…
Het vreemde voorjaar van 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Het leven dreigt stil te vallen
en onzekerheid regeert,
terwijl de lente bruisend
van leven explodeert.
Daarom, laat je niet kisten;
dien Corona van repliek:
Leve de Lente
en Leve de Republiek !!!…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Eerder draaide je de klok terug en
mijn bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel vallen in de
morgendauw ofschoon je stille
proza steeds in mijn armen rust.…