7971 resultaten.
Tot driemaal toe
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Daarna laat het lichaam de ziel achter
alvorens zij opstijgt, alwaar ze hoort
behoort en vooral: toebehoort aan degene,
die altijd voor en om mij zorg droeg: God!
Mijn erkenning en herkenning
waarin ik weet te bestaan, is mijn lot.…
SLEPENDE REALITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 huilend en huilend in een droom
waarin ik mijzelf voortsleepte
over verkoolde akkers
het geluid was weggenomen
rondom vlaggenmasten
uit respect
voor stoffelijke resten
ik struikelde en struikelde
tussen sterke armen
onderdoor het dragen van de kisten
huilde en zwaaide in een droom
langs de snelweg
waarin ik mijzelf voortsleepte
achter…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.
verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
Zomaar ineens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
691 Zomaar ineens
verdriet
om iemand die je mist
die je niet meer ziet
Zomaar ineens
moet ik huilen
zonder aanleiding
kan mij er niet achter verschuilen
Zomaar ineens
mis ik je nog elke keer
het is nu zo anders
dat doet me zeer
Zomaar ineens
opdat ik nooit vergeten zou
daarom door dat verdriet
wist ik nog hoeveel ik van je hou
Zomaar…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 steeds schroeit slecht nieuws
langs kwetsbare plekken
ik heb niets om ze af te dekken
mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me voor hen
achter…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
Waar ben je?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.047 Toch voel ik jouw aanwezigheid
Ik zou alles doen, alles
Om jouw stem nog een keer te horen
Ik wil jouw troostende woorden,
Papa
Maar je bent alweer
Verdwenen,
Daar achter de wolken
En ik?
Ik zie geen sterren
Enkel een donkere zomerlucht…
Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 dans om te leven
achter een muur van badkuipen
dansend met jouw eigen schaduw
daag je hem uit, jou te volgen
tot dat kogels klinken
niet dat ze jou kunnen deren
in deze straten waar je ooit woonde
dansend op stuk geschoten dromen
al weet jij niet door wie
is er niemand die jou raken kan
middels jouw dans verdedig jij je
tegen het kwaad
dat…
Door de ogen van Montaigne Filosoof 1533-1592
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 Mens van nu geboren
in een verkeerde tijd
toch passen onze termen
liberaal of conservatief
ook niet bij hem
had twijfels over het vermogen
van menselijk verstand
om achter de waarheid te komen
een filosofie
die onze veronderstellingen
blijvend in twijfel trekt
steeds ontdekte je
nieuwe betekenissen
in zijn denken
tussen de regels…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
De zeis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
746 Vaak blijven wij met het gevoel achter:
te veel tederheid gedoseerd voor later.
Antwoorden zoeken wij, bitter en wrang,
tot de tijd heelt en de pijn zachter,
maar dat duurt lang, waarom zo lang ...…
Na de romantische jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
798 Zinloze boosheid laat ik maar
rondstormen in mijn hoofd
de deur dicht smijten
achter mijn verdriet
een weg zoeken
uit jouw onbegrip
dat ik niet verdraag
Ik lijd, wetend geen kind
te zijn, jij mijn moeder niet
die open of gesloten
mijn gezicht lezen kon
We moeten moeite doen:
getrouwde liefde, samen
onder een juk het leven door…
Loes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 op jouw fiets naar het feest
lange lokken speelden
langs jouw gezicht
vrienden ontmoet
in stilte afscheid genomen
met vastberadenheid onder jouw arm
fietste je door het maanlicht
op weg naar nergens
verdween zij achter de wolken
al tijden opzoek naar de sleutel
bleek je gevangen
in een doolhof zonder uitgang
dit leek dit de enige…
Waterwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 we hebben schepen
gelicht om nog
een keer zicht te
krijgen op hun vergaan
hebben gedoken
om er achter te komen
waarom alles zo is verlopen
hoe een wrak kan ontstaan
de waterwereld
heeft met eigen wetten
alles van boven omsloten
wat niet meer drijft
zij delen in een
tijdloos verblijf
plaatsen waar toeval
geen perspectieven schrijft…
Jipsinghuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 N976
vanuit het noorden
de auto levendig
laveren door bochten
met zeventig
langs Weenderveld
totdat
aan weerszijden
zijkanten verschijnen
van twee boerderijen
dicht aan de weg
alsof ze omarmen
warm welkom heten
weten
dat ik het ben
de brug, een bocht
een zwieper in de weg
was vroeger de overweg
spoorstation staat er nog
achter een…
Heilig boontje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
697 Achter de mooie vrouwen
met de sierlijke hoeden,
zo kreeg ik het vermoeden,
zou de wellust mij berouwen.
Dus waakte ik over mijn ziel
en weerstond ik alle gebaren,
waarmee vrouwen mannen vergaren,
ook wanneer zwakte mij overviel.…
BOOS opent de Seksenjacht, hartenkreet in Kaboutertaal.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Knibbel, knabbel , knuisje
Kom je straks in m’n huisje
Flip, flap, flop
Kom je achter m’n laptop
Les, las, loos
Kijken we naar ‘Boos’
Pricht, precht, pracht
Gaan we op seksenjacht
Binden, banden, bonden
Ik voel me al zo opgewonden
Blijf je nog even in m’n huisje
Ik wil zo graag in je kruisje…
nog dichterbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
586 wellicht is sprake van misverstand
is alles breekbaar maar binnen bereik
lezen we slechts datgene
waarvoor woorden bestaan
toch loopt deze dag regenachtig voor zich uit
gaandeweg het middaguur
wellicht is sprake van korte duur
stel de aankomst uit, halverwege de huid
gooi niets weg, ongearchiveerd
maar bewaar alles achter glas
schenk…
Het laatste oordeel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag je
lopen met
voetstappen
die de aarde
raakten en
in contact het
schijnsel van
verbondenheid
afgaven door
licht te geven
door
veranderingen
van de spanning
lichtten moleculen
op als zij elkaar
raakten en zo
een mensen
spoor achter
zich lieten dat
langzaam doofde
en in de loop der
tijd opgeslagen
werd in het
silicium…
Eenzame metaforen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 dromen
zwemmen zwoele rivieren
naar verre horizonnen
om de zee te voeren
ik heb je lief
fluistert ze
maar je bent doof
voor argumenten
je hebt haar lief
dat weet je
maar je bent blind
voor haar schoonheid
beelden zwijgen
woorden dansen
in echo van jouw ratio
eindeloos is de stilte
van het roekeloos heelal
ergens ver achter…
Boze Tong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Het zal toch wel zo zijn
dat er ellende schuilt
achter glitter en goud?…
blijven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
477 aan de rand van de nacht
tussen kogels en oorlogstaal
wortelt een boom in het bergravijn
achter de binnenkant van de buitendeur
danst rouw zijn staccato dans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen sluiert
de meedogenloze geur
van verbrande schoonheid
aan de rand van de nacht
slapen de mannen
in watten van duisternis begraven…
een langgerekt zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 wereld onvast is
het servies stukvalt
de huid geen tijd krijgt om te helen
de schaduw van gisteren niet verdwijnt
waar buiten de wereld woelt
waar geen argeloze dagen zijn
het licht geen opening vinden kan
in dit wankele huis wordt alles stil
waar de nacht eindigen zal
in een langgerekt zwijgen
vernietiging laat altijd iemand achter…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?
het leven langzaam
achterwaarts begrijpen
Alleen maar zwijgend
kijken naar drijvende wolken
in een waterplas?…
loden deken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 uiterst omzichtig
benader je de nacht
in de slaap ben je
immers het meest wakker
wat volgt is de messcherpe
ontleding van deze dag
hier wordt niets herinnerd
hier wordt stilte herhaald
in hoeveel pogingen
demp je verdriet
hoe vaak verstop je je
achter hagen van eenzaamheid
hoe voel je je in
een landschap van haat
even…
collateraal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 door samen op te trekken
achter te laten, alleen
zodra de stappen zijn gelicht
hun indrukken als geheugen
uit geboomte getrokken
hier ligt de brandgang
van onbekend terrein
grens en bosrand
alle paden afzonderlijk
maken het verschil
tussen verblijven en er zijn…
waar ik vandaan kom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
348 armen langs de rivier
mijn lichaam stroomt
waar ik vandaan kom
zal alles anders wezen
de hoofden in wolken
verdwaasd vervlogen
waar ik vandaan kom
is ieder wezen anders
op de verkregen benen
heel kort als evenbeeld
waar ik vandaan kom
in wezen anders niets
harten achter alle dijken
tegen klotsende vloeden
waar ik vandaan…