7931 resultaten.
schrikkeldag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 samen een koude overgebleven gehaktbal
aten nog een wijntje dronken en als oude vrinden
gemoedelijk uit elkander gingen
zoals hij na twaalven volledig uitgeteld maar beter
gestemd weer tussen de prullen verdween en ik in
het gedoofde licht nog een poosje te mijmeren zat
zo kon zelfs een voorbije schrikkeldag wat langer
beklijven rond de tafel…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.
Is dit wel mijn eigen huis?…
Goede tips voor dieper zwijgen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.014 Leg de Tractatus gesloten op tafel.
Laat de intieme ovalen van jullie
longen zich enkele malen vullen
met avond en onverrichterzake
leeglopen door keel en mond.
Overdenk uitvoerig kwesties als
waarom zijn wij niet vierkant
of stom? Of: wat is, op dit
moment, de langzaamste vis?…
de herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 De nachtelijke aanvallen bij de eerste Golfoorlog,
waar we door een tv reporter schuilend onder een tafel
dat angstwekkend groene licht zagen.
Nu 1 jaar na 22 maart 2016 de zwarte dag voor ons land.
De waanzin sloeg keihard toe.
We hebben geweend tijdens de herdenking.
In Engeland werden ze daarvoor beloond
met een aanslag op eigen bodem.…
Stoel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.419 Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo
alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg
zachtjes weliswaar maar iets maakte zich kenbaar.…
idolatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
657 vliegen me om de oren
op het puntje van de stoel
met een mimiek steeds rekbaarder
tot in alle uithoeken van de kamer
ik moest zo broodnodig
een nageslacht
uit hoofde van het prakkeseren
steeds meer
verplicht het vuile bestek
me tot bananenprak
het talen fijntjes platgeregen
tot een abc en het nawijzen
zonder enig prakkeseren
het tafelen…
Replay value
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.741 Schaar ons rond de zware tafel.
'Mij overkwam.' 'Geen nood het is normaal.'
De toekomst! Vlucht! Mij hij komt, en komt
met vuur en vlagvertoon. Een hemel vol
drakenruiters, woedende goden, storm,
een leger. De loopgraaf lijkt ineens ondiep.
Dus zo is het. Morgen is alles anders, natuurlijk.…
Voor dag en dauw opstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Over de tafel van leven en zo veel
te beleven ook over de lucht en maan,
zeer zeker voor zon die stralend overwon.
Ik zou willen schrijven , niet voor een
ere of podiumplaats wel over mijn laarzen of
natte klei, ik bezing slechts deze drassige mei.…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 een virus maakt de wereld
tot een doods verlaten stad
waar mensen elkaar mijden
als ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden…
Jouw ogen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 Vlak boven de tafel,
zie ik jouw ogen.
Vanaf jouw portret, kijk je me aan.
Ja, ze lachen een beetje,
vormen de vreugd in mijn bestaan.
Jouw blauwe ogen,
het was het eerste wat ik van jou zag.
Ik was een kind van zestien
en wist er van de liefde niets,
tot ik in jouw blauwe ogen keek, die dag.…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 met een glas
Condens en wat manna
Halen herinneringen op aan het strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles omdat men de geest kreeg
Verzucht een Cherubijn; een Parakleet
Die het vertrek van Jezus moest verzachten
Het schemert al, er komen vlammetjes
Op tafel…
die dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
542 houdt meer van jazz
van zonder einde openen
speelt zonder systeem
hoe is het op je werk
goed zeg ik bij jou
hij draait
verveelt zijn loper
alles gaat zijn gangetje
we schaken geslagen
pionnen gaan in de kist
heb je mijn boek nou al gelezen
ja god dat boek van jou
ze zeggen het is echt gebeurd
is het waar
hij kijkt over de tafel…
De boom voor haar raam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
606 een geblokt tafelkleed
geel met zwarte blokken
wat franje aan de zijkant
op het kleed twee witte mokken
haar zoon kwam op bezoek
hij komt heel af en toe
ach ja, een baan, een druk gezin
hij is vaak gewoon te moe
aan de tafel met het kleed
ziet ze de tijd verstrijken
elke dag zit ze in haar stoel
door witte vitrages te kijken
de…
BEN IK OUT, BEN IK UIT!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 wandel ik naar de huiskamer
en ga daadwerkelijk puzzelen
puzzelen aan ons Koninkrijk:
de landkaart van Nederland
die ligt dan al klaar op tafel
met 48 stukken
ik kook water
zet rustthee en
eet een Mariakakie
ga gemakkelijk zitten
voel me comfortabel
en zet me aan de puzzel
sorteer de grenzen
aan de zee en aan Duitsland
België komt later…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 Een houten
tafel wordt nooit
meer een boom.
Waarheid als een haiku -
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
Beton
en plastic bloemen
bloeien niet.
Nog een waarheid -
wie achteruit loopt
komt niet vooruit.
Elke kers
heeft een steeltje
en een pit.
Waarheid als een haiku -
het kompas wijst altijd
naar één richting.…
De taal van ons hart
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
442 dat zijn ze
de mensen die wij
niet kenden
die gewoon tussen
ons woonden die
ineens laten zien
wie ze echt zijn
griezelig hoe alles
binnen een seconde
kan veranderen
dan zie je het land van
afkomst en merkt hoeveel
er eigenlijk al lang
tussen ons wonen
ook wij gingen hen voorbij
waren in die transitie erbij
om later bij hen aan tafel…
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Aan tafel
ligt ervaring opengevouwen:
code naast compassie,
structuur met adem.
Een mens die systemen leest
en daarin
mensen blijft zien.
Wat uiteen viel
werd geen gemis
maar ruimte.
Delen die samen
helderder spreken
dan het geheel ooit deed.
Chaos blijkt richting,
problemen blijken ingangen.…
Zoete oorlog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
270 De tafel kent ons.
Krassen waar woorden vielen.
De deur weet
hoe hard liefde kan klinken.
We waren jong.
Niet onschuldig.
Soms zocht ik warmte
waar jij niet was.
Misschien jij ook.
De nacht
heeft nooit iets verraden.
Nu drinken we koffie
in dezelfde stilte.
Jij kent mijn streken.
Ik jouw zwijgen.…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Nu glijdt het licht weg over de tafel,
schuift schaduwen onder de stoelpoten,
laat een cirkel van stilte achter
waar de damp al is opgelost
en alleen de bittere smaak
van bijna vergeten blijft hangen.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Mijn handen raken voorwerpen aan
met de nieuwsgierigheid van onderweg:
de mok wordt een halte,
de stoel een uitkijkpunt,
de tafel een grens tussen wat was en wat komt.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 Verantwoording is het openen van de ramen,
het rechtzetten van de scheve tafels in de kamer,
het kijken naar de littekens zonder weg te draaien.
Wij zijn niet de daders van de schaduw,
wij zijn de hoeders van het licht dat nu moet schijnen.…
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
159 Kijk maar rond aan deze tafel,
voel de rust in dit café.
Hier luisteren we naar de stilte tussen de woorden door.
Je draagt dit niet alleen, we dragen het samen,
vinden opnieuw de moed en de hoop
waar je die even verloor.…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Tafelwetten
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.812 Dat gij nooit van de tafel rijst, voordat ge God ten volle prijst.
0 geef de milde Schepper dank, dan geef ik u een vrije Bank
----------------------------
Fijmelen: prutsen
Sammelen: afwezig-zijn.
Rijs: rijst.
Bank: gang…
Door de sterren heen
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.074 Door de sterren heen
Regelt U ons gedrag
Door de sterren heen
Zegt U tegen ons ''gedag''
Ik wil alleen wat vragen
Als ik dat even mag doen
Waarom is alles zo ongelijk
Heeft de ene één cent, de ander een miljoen?…
ZOMERCURSUS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.708 onwennig zittend in de bus
rijden we probleemloos
naar het zuiden jij kent mij
niet noch ik jou
verblijvend in een school
druppende kraan op kamer
tien dagen vakantiecursus
wie ben jij ken ik jou
excursies bij de vleet
de ene lezing absorbeert
de andere cultuur actief
belevend ik nader jou
bewondering voor stadhuis
vesting bij M.…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Die ene stap nog niet genomen
omdat jij slapen kan
waar onze dromen steeds weer
bewegen de levende fantasie.
Orde ons gebroken
mijn tijd verplaatst.
Verhalen zullen anders klinken
maar niet zo Guinnevere en Lancelot.
Wij zijn stervenden, ons verleden
dicht geen grote mensen.…
Ogen als ramen in een beeldschoon huis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
965 Het is je assertieve recht
om zo door te blijven leven
maar ik wil je toch nog vragen
mij antwoord op die ene vraag te geven....…
Opeens
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.379 Opeens is jouw leven veranderd van de
ene op de andere dag
Opeens zijn interesses en blikvelden
een stuk minder breed
Opeens is het schateren omgetoverd
in een cynische lach
Opeens bewegingsloos terwijl je voorheen
altijd alles zelf deed
Opeens word je met medicijnen en
slangen bestookt
Opeens doe je niets meer terwijl
je dat vroeger wel…
Kwikzilver
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.842 Kwikzilver noem je mij
grijze haren spreken een
andere taal en dansend
ren ik voor jou uit
hoofdschuddend vraag je
wanneer ik volwassen word
onmiddellijk weerspreken
twee stralende ogen deze zin
lachend spring ik van de hak
op de tak over paaltjes op die
ene kade waar schepen liggen te
wachten op aankomend vertrek
met beide armen…