6828 resultaten.
De nacht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 De lichte dag is niet welwillend
Hij zou `t willen
Kunnen dromen als de nacht
Liefde vrede
En meer cliché
Donkere clichés zijn licht geboren
Tijdens de geveinsde droom
Daglicht toont werkelijkheid
Een chaotisch moeten
De start van weer
Het aangezicht van enge prestige
Ikzucht toont zich schaamteloos
Laat rijkdom tot zich komen
Via…
Beste vriend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.249 misschien de vijver
die in de winter bevriest
om te bezinnen met jouw ijver
als jij een schrijver zou zijn
ben ik de literaire ganzenveer
waarmee je streelt over het papier
op het landschap tot aan mijn tenen
schrijf je over toekomstig verlangen
als jij een geleerde dokter zou zijn
ben ik jouw zeldzaamste ziekte
maar alleen in het donker…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
B-kant
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Als een donkere wolk drijft de B-kant over mijn hoofd.
Maar ik zal jou niet vergeten zoals een huwelijksdag.…
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwenoude lucht
in vervoering
zijn wij blijven staan…
Alleen in de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 Ik woon niet in stilte
wanneer ik alleen ben
in de nacht, deze donkere nacht
er is weliswaar een zwijgen
dat zicht toont aan de horizon
maar er zijn meeslepende twijfels
die zich ladderzat verschansen
in de muziek onder mijn bed
en ik denk vaak aan jou
die niet zwijgen kan
met altijd een mening
over alles en niets
waar ik mijn onmacht…
Priemen glas en staal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 hemel
koud en kaal
priemen glas en staal
gevoelloos in het blauw
aan hun voeten is het is zoeken
naar gezelligheid van kleine stegen
de buurt heeft eigen tijd en leven
als de eetcafés vol schuiven
met hongerige lijven weet dan
dat de torens zielloos achterblijven
het schrijnen is gedaan
alleen de hoge rode lichten
klikken in het donker…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
op zoek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
705 op zoek
maar ik kom niet dichterbij
jouw armen gesloten
iedere blik
voelt als verstoten
je aanraking voelt als lucht
niet bij je zijn,
is erger dan wat dan ook
ik kom niet verder
dan achter jouw schaduw
staan in jouw donker
dichtbij, maar toch ver van je af
het is als de zon zien,
maar zijn stralen niet voelen
als het einde van de…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
De besneeuwde berg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Ik zou me willen vasthouden
Aan jouw lichaam als een rots
Maar spartelend tegen het ademloze donker
glij ik steeds verder af
De besneeuwde berg beklimmend
Op een dag zal ik niet meer
Wankelen, niet langer aarzelen
Tussen licht en duisternis
maar eenvoudig niet meer zijn
aangekomen op de besneeuwde berg.…
Nocturne
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
524 En nu heeft dan het donker
zich rond ons neergelegd;
geen woorden zijn meer nodig
want alles is gezegd.
Niets hoeft of moet gebeuren;
zoals het is, is ’t goed.
Terwijl we samen wachten,
put ik uit waken moed.…
wijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 de wijn staat
bloedrood op tafel
een glas een fles
naast een kool en uien
je ziet een raam openstaan
en in de hoek een tv. op een
het is bijna donker
buiten spelen nog kinderen
die straks ergens binnen komen
op de bank cartoons gaan kijken
terwijl je de wijn drinkt
uit de fles in het glas en
je naar buiten kijkt
het wegvallen…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Geboorte
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Reeds was in haar het afscheidnemen
Begonnen tussen haar hart en het kind,
Misschien zou ze in 't licht als een vreemde
Aanschouwen, die ze in 't donker had bemind.
Zij dacht aan het wonder, dat ze open
Zou wezen en wijd voor leven en dood.
Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen
Op het kind en God was één en was groot.…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Zilveren golfjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
497 ik zag de zon
boven de plas
in zijn gerimpelde
weerkaatsing klonk
stralend jouw lach
de zilveren golfjes
gekuifd door de wind
liepen zacht dood
in het donker
van borders
die groen
overhuifden om
hun verdwijnen
te verfijnen in de
rust van het land
een schitterend plaatje
waarin onze blikken
zeilden over het water
naar een verre…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
bosspel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
547 op halve kracht
verlicht een sprookjesbos
witte smog in slierten
spoken tussen bladeren
twee dieren van de nacht
kunnen zich niet bedwingen
een wolf huilt zijn serenade
de uil doet zijn best om mee te zingen
het geritsel van de bladeren,
het gekraak van dorre takken
met de wind als dirigent
en bomen als muzikanten
claimt dit donker…
veel is mogelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
533 zonder tuin
is een boom soms
een tuin
onder de douche
is een stem soms
een koor
zonder stok
is de wandeling soms
het uitzicht
onder het woord
is de warmte soms
voelbaar
zonder schipbreuk
leidt de reis soms
naar huis
onder de herhaling
verpietert soms
het verlangen
zonder de sterren
blijft het soms
toch donker…
Toonkunstkoor Aalsmeer opgeheven!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 Als het moet dan mot het maar
het ontkronen van een niet
mis te verstaan Aalsmeers Koor
ze laten ons nog eenmaal kronen
om elkander lof toe te zingen
ter ere van Hem:
die onuitsprekelijke Goddelijke kracht
en ter ere van hen:
de heren en dames concertbezoekers
dan mag de stekker eruit
maar in het donker klinken
nog mooier,helderder, lichter…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
De ontdekking
gedicht
3.9 met 45 stemmen
7.279 Hij hield lezingen, gaf interviews,
lichtte zijn bevindingen uitvoerig toe,
en alle mensen schudden hun hoofd van verbazing -
maar ze haalden ook opgelucht adem,
want zij bestonden nog wel,
en achter hun deuren, tussen hun jassen, in hun kelders
omhelsden zij elkaar,
in het donker, prooien
van eenzame begeerte.
----------------------…
Zonder kortsluiting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 zonnestralen
vermaalden
dipjes ongemak
verdampten
laaghangende
donkere gedachten
klaarden op
naar een hoger
energetisch niveau
waar de lach
haar positieve
spanning weer gaf
ogencontact
zonder kortsluiting
zijn afspraakjes had
ik mijn hand
terug vond tussen
jouw warme vingers
die mij lieten
weten dat vandaag
zonnig zou…
Raamprostitutie, man van lichte zeden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ik heb mezelf verhuurd aan het raam
als een prostitue op de Amsterdamse wallen
laat al het buitenlicht op mij vallen
ik hou van de oogverblindende zon
als het licht me teveel wordt draag ik
een donkere zonnebril op sterkte
want ik wil vooral werken, doorwerken
en lekker naar buiten kijken, staren en
doorleven in het levenslicht mij gegund…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande schepen
zwarte schelpen op het strand
ernstig lichtgevend
en tevens een kaars in het donker…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Het is weer donker dus het stoot zich om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.…