3749 resultaten.
Zoeken Naar Geluk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
714 ik rijk zonder mijn
zielenheil te verpatsen
wie kan mij daarmee helpen
een beetje veel mee matsen
toen sprak ik een pover geklede man
hij kon iets wat niet iedereen kan
hij kon gedachten lezen
hij zei: wat jij zoekt m’n vriend, heb ik
allemaal in m’n leven gehad
ik weet nu waar je de grote schat
van het geluk kunt delven
en echt geloof…
OVERVLOED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 kun je in woorden vangen
de een kan dat beter dan de ander
toch blijken er gevoelens te teer en fijn
wat ook ik niet verander
maar als men nou de koppen
eens bij elkander ging steken
en elkaar in denken helpen
dan zouden ze in enkele woorden
te omschrijven zijn
dan zou ze snel zijn geweken
die overvloed
aan gedichten over liefde
geloof…
Het mooiste komt nog!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
637 Dat geloof ik met heel mijn hart
Als ik zie hoe de zon opkomt
Of als ik hoor hoe de vogels zingen
Het mooiste komt nog!
Dat hoop ik met heel mijn ziel
Als ik droom van een betere wereld
Of als ik verlang naar een diepere liefde
Het mooiste komt nog!…
Balans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen van intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van mijn geloof…
DOOR WIE GEHOLPEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Menselijk geduld vertoont dikwijls kuur
in 't geloof, kan zelfs God aanklagen.
Maar de aanbeden Vader verdeelt ook kracht
over mensen, die gelijk een waakvlam
Zijn wil in zich hebben, onblusbaar, toch zacht.
Als boomtakjes, gevoed door sterke stam.…
Blijft wie schrijft?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
456 Tja, de meeste aardappelen heb ik gegeten
en al vind ik het leven nog maar kort
voor tachtig jaar is 't al begonnen moet je weten
en ik geloof beslist niet dat ik honderd word.…
Keep on walking
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
674 dat het allemaal triest is
zolang ik weet ik ben gemist
De tijd is mijn vijand niet meer
ergens voel ik nu dat jij er bent
Ik heb het, mijn schat, over iemand als jij
ik hou van je in mijn eenzaamheid
Dat zorgt ervoor dat ik weer verder kan gaan
want ik moet blijven lopen naar een van wie ik hou
Wat mij op de been houdt
is mijn geloof…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 De ouderdom van het huis, aan God gewijd,
dwarrelt thans ruim rondom duizend jaren,
zal verhalende eeuwen bewaren
vol geloof en kunstminnende nijverheid.
Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.…
DE OPLOSSING
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
592 Wereld,
Geloof niet in de leugen
van een Palestijnse ministaat
met een bevolking vol trauma’s
en een buurman die hen haat
Nu al overbevolkt, verhakkeld,
afgesloten van de zee
is zo’n staat een waanidee
Palestijnen,
Handel naar bevinden
Laat de Westoever en Gaza
zonder wrok aan Israël
Emigreer naar broederlanden
Denk en doe, verlaat de…
Aspie Sollicitatie (2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
267 echt niet in
Al vond u mij te licht, te min
Gezien u mij geen baan aanbood
Dacht ik "ach val toch zelf dood"
Ik heb gewoon mijn eigen trots
Ik hoef niet op die hoogste rots
Geef mij ruimte rust en tijd
Dan bloeit ze op, mijn kwaliteit
Dan ga ik dingen beter zien
En ga ik voor een dikke tien
In plaats van spelletjes om macht
Geloof…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Daar ligt de jager, nog nauwelijks zichtbaar,
verloren en geborgen in het huis van zijn jeugd.
Bewegen zijn lippen zich?
Fluisteren zij?
De bergen aan de wanden bewaren hun stilte.
Het zwijgen van de aarde is diep.…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 II
Hoe zoet gesloten, toegesloten
en goed geborgen in donkernis
buiten, waar lente komende is
met regen onder de lucht de blote
een man, die heeft zijn afgewende
leven stil voor zich heen gevoerd,
een povere maar een ontroerd
tedere en hij in zijn ellende
was tot de enige zin gekomen
des levens: dat wij wezen zouden
verscholen…
Duisternis
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
885 Langzaam gaan mijn ogen open
En zie een lichtje daar op het pad
De handen uitgestoken
Stemmen overal om me heen
Ik pak de handen en voel me geborgen
De stemmen stellen mijn gerust
Van ver weg ben ik gekomen
Toch lieten jullie me niet alleen
De kracht die me is aangeboden
Helpt me nu, door de duisternis heen
Ik heb jullie nodig, ik was…
Mono radio
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.350 boven geborgen op zolder
staat glimmend te wachten
opa`s oude mono radio
de lampen werken maar
missen energie
vergeelde toetsen wachten
geduldig op contact
en ik wacht terwijl haar beeld zo
helder staat
naast hem binnen handbereik
zacht rustend op warm
rood perzisch tapijt
nostalgie gevoel
nog één keer die tijd
luisteren en laten de…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 als vogels zonder grenzen
geen tak of dode twijg zal zich nog verborgen wensen
zie de einder
door gedachten heen
de dag die ik in het hart laat drijven
en in niets meer dat zich nog
verloren waant
voel de duif
hoe ze broedt op het nest van een nieuwe morgen
of laat ons schuilen in de grot met tegenlicht
waar zelfs gisteren werd geborgen…
alleen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.251 de woorden
waarvan je hoopt dat het een man is
met veel gevoel voor romantiek;
een man die weet wat je voelt,
wat je nodig hebt;
jammer dat onze mailtjes
alleen maar uit woorden bestaan
en een onbedoelde realiteit zijn;
ze zijn meer want achter de woorden
schuilt eenzaamheid, verdriet,
het verlangen naar warmte,
genegenheid, liefde, geborgenheid…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 soms draait er in mijn hoofd een film,
dan zie ik me weer als een zondagskind
huppelend, zonder zorgen
dansend door de tuin van mijn vaderhuis
waar ik toen veilig was geborgen
mijn lange blonde haren
wuivend in de wind.…
Mijn spoor
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Eens loopt dit spoor dood
waarbij iemand mij die echte, zoekende geborgenheid bood.…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun kop opsteken
in de ervaringen die zijn verzameld, het
aangezicht van de aanblik in herkenning
van gelaat, een licht waarvan de beeltenis
blijft gegrift en waarin geen detail ontbreekt
staat los van de bagage opgebouwd
in de losgelaten jaren, dan blijft het
ongeschonden kind in beider hand geborgen…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 Meer dan een halve eeuw bij elkaar
en steeds inniger verbonden
met grijs en kaal geworden haar
in hun zwakte, ziekte en zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 elke stap laat nieuwe afdrukken achter
ze zucht
haar schaduwen verraden
schoonheid en verval
Ze weet het
ze weet ook hoe ze straks weer bloeien mag
Er is niets om te verbergen
de frisse, vochtige dauw
in haar ochtendgloren, zoals ik zag
omarmt me met warm gemoed
hoe ze dat toch doet
elke herfst weer
Het bos is stil
ze geeft geborgenheid…
ONSTERFELIJK.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 Hunkerende emoties opgeborgen in felle helblauwe wolkjes speels weggedreven naar verre horizonten
Geborgenheid en tedere genegenheid, trouw en integer plots brutaal ontnomen gedoofd de hete lonten.…
Stroomopwaarts
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.420 Die Campert mag in een rivier geloven
waarvan de oorsprong liggen zou in zee
Maar die in kaart te brengen valt niet mee
Terwijl je je het rimram roeit naar boven
Gelukkig heeft mijn Ipad vrij veel apps
Die kaart die pluk ik wel van Google Maps…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 De vrede is de vrede die in haar
berust, en daar, aan randen van zichzelf
zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar
is, als van liefde. Zij vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf.
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn…
Wens
hartenkreet
5.0 met 58 stemmen
929 Elke avond op mijn knieën naast mijn bed
Spreek ik tot onze Lieve Heer in een gebed.
Ik ben niet gelovig opgevoed
Maar voor mijzelf vind ik dat Hij het horen moet.
Jarenlang heb ik elke avond gevraagd
Waarom dit meisje zich als een jongen gedraagt.
Laat mij dan wakker worden als een jongen
Zo stoppen de meisjes dingen die mij worden opgedrongen…
Liefde en trauma
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 Trauma kan verdrietig blijven.
Uitzichtloos worden.
Het einde zijn.
Ons overlevingsbrein waakt.
Over herhaling van zetten.
Tegen nieuwe pijn.
Wie trauma ervaart lijdt.
Het is onbegrepen liefde,
die over onze liefde waakt.
Liefde maakt scherven heel.
Liefde maakt ons bewust.
Liefde wanhoopt nooit.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 Een nood die niet uit wil breken
Voor de laatste waanzin die hoopt,
Als een schaduw siddrend geweken,
Mijn laatste geloof heeft gesloopt.
En te moe om uw wreedheid te vloeken,
En te zwak dat mijn liefde u niet blijft,
Is mijn leven één schuwen en zoeken,
Tot de nacht mij naar buiten drijft.…
Paar punten waar je aan moet denken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.392 Maar er zijn drie dingen van grote waarden: geloof, familie en liefde.
Geloven in jezelf is het meest belangrijke dat er is; geloof, hoop en vertrouwen.
Dat is de belangrijkste fundering waar we ons leven op bouwen.…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 zelf kinderen baren, neen
Ik zou ze zelf wel willen verwekken
Maar aan transitie tot man denk ik niet
Zoals ik nu ben, ben ik goed, voel me fijn
MIJN JEUGD, MIJN JONG ZIJN WAS LEUK
MAAR NU VANUIT DE JONGEN, NU MAN
NU JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS
Alle gekkigheid op een stokje want
Mijn jeugd was schokkend
Getucht in het gereformeerd geloof…
Fossiel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
848 In een knip
Een subtiele wenk
(De wenkbrauw die buigt
De frons die één tik lang dieper snijdt)
Vond ik de kracht
Om een scharlaken gloed te bewaren
Mijn kroost stoof de deur uit
Geloof ik en ik groef me in
Onder dons en haren en huid
Huiverend voor een bang begin
De haard gaf gensters af
De hond die aan mijn ijsklompen sliep
Sloeg kermend…