4186 resultaten.
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
Jij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
4.546 als vuur
zo oplaaiend en heet
Bent als een bij die in een bloem kruipt
beetje terughoudend, maar toch niet bang
Maakte mij als de zee, gevende en nemende
met een paar vloedgolven tussendoor
Streelde me als de wind
Dit, bewaar ik als herinnering daaraan
lief, warm, teder en hartstochtelijk
Daarna waren we nat
als een zachte regenbui in de lente…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven
Wou ik dat het lente…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten
kleurde de lente…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Zo`n lapjesding
met lente in de ogen. Ik kijk en tuur en soms, ja soms
heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten
en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden
tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is.
Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.
Eén keer knipoogde ze.…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 Overal om mij heen ligt de rottende herfst
en ik ben de lente.
Een roze jurk, bloemen in mijn oor
fiets ik door het dorre geblaarte.
Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
Je was vol levensvreugde
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.628 Je kon ook zingen nog vanbinnen
al zag je aan de bomen
hoe hun laatste blad
moest losgelaten
en humus worden voor
een nieuwe lente.
Dag lieve Sarah, wees nu
helder als de zon
en straal je licht naar ons
die donker wenen
want jij ging henen
en deel met ons
jouw hoop
en oeverloos vertrouwen.…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
Een nacht in Parijs, 1995
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
560 ( Een herinnering )
De stilte hangt in de Dood
van kalende takken
De vogels zingen zo frivool niet meer
Ik mis de smaak
van een nieuwe lente
en wist niet of je nog komen zou
Je foto’s zijn verkleurd
in de schemer der herinnering
De kamer is verlaten, het bed
ligt er onberoerd
Ik veeg mijn tranen
van een versteende vloer…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Charme en raffinement
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
595 waai mijn luchtkastelen weg
ik wil niet meer met bloemen spelen
de zon in regenbogen zien
flirten met de lente gaat vervelen
geef mij ijzer
om met eigen hand te breken
een storm met huizenhoge golven
om mijn krachten mee te meten
alles om het vrouwelijk geweld
in liefde te weerstaan
waar charme en raffinement
de dijken zijn waartussen…
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 (negen zonnen zijn gegaan
hun licht in bloedrood wenen aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk
nu naar de bomen die kaal worden
en toch niet treuren, die zaaien voor
weer een nieuwe lente. Leer van de
dagen die korter worden maar van
binnen alweer groeien naar licht.…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 ik sterf onderaan de zon
waar het afschrift mijn laatste
saldo zal prijzen, modernistisch
gadegeslagen door de wedegeborenen
jij hoeft niet ontsteld te wezen
de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie
het aan de lente die haar intrede doet met
laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes
het buigen van laagdrempelige poëzie de
nederigheid…
Oude vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
920 We zijn elkaar met de natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het avontuur
aan zee is de lente begonnen
en waar jij vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
kom, lees nog eens voor
uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
verloren…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
Warmt ijs met koele ogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 emoties
agressie vol gevoel
lijkt je enig levensdoel
ik heb je hand genomen
in ontdooien zijn
schuchter de eerste
woorden gekomen
over uitglijders
kou en kilte in
een theatraal leven
van nooit om elkaar geven
nu warm je ijs
met koele ogen
langzaam smelt in
tranen woede weg
komt klaarheid
in een nieuw besef
je lach is eerder lente…
Stilte
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.077 Stilte is schreeuwen
Stilte is mijn ex
Stilte is sms-en naar Idols, drinken met je vrienden, de lente de zomer de herfst de winter.
Stilte is met geen pen te beschrijven.…
Wat zou ik graag
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
728 Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het herfstlicht dat nu elke dag
een beetje kleiner wordt maar toch
niet treurt omdat de winter komt;
nog later komt er weer een lente.…
Niemand die haar zag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 zij dacht en voelde
dat er iets ontbrak
groeide altijd volop lente
maar niemand die haar zag
zij wilden allemaal
in schoonheid bloeien als
mooiste van de bloemenwei
alleen zij paste daar niet bij
altijd net een ietsje minder
of een maatje meer
het voelde als gemis
deed haar steeds weer zeer
toch wist zij
diep van binnen dat
ook…
Een fraaie waas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 ik heb de boom
niet aangedaan
de naalden zijn
vanzelf gaan zingen
een melodie
waarin het lente pril
verschiet en donkert
naar het zomers groen
in de top met
ijle tonen kristalliseren
tot een fraaie waas
onze mooiste dromen
licht van speelse
kaarsenvlammen lijkt
gevangen in wat hars dat
geurig in de ambiance past
nog dragen…
De duivel
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.086 Zijn employés verklaren het haarfijn
maar wij begrijpen dat niet allemaal
Ach ja, er is bij ons mentaal iets mis
Onthoud nu maar, dat toorn een zonde is
---------------------------------------------
uit: 'De tweede ronde', lente 2005.…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Zie mijn wereld kleurt de lente.
Geurt een gans nieuw honingrijk
bestaan. Terwijl ik mijn weg bloemrijk
voortzet sluit achter mij een rode weg
uit nog immer terug te gaan.…