31786 resultaten.
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Oude man
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
675 losjes opgetrokken,
weelderig als ongeslagen touw
een wereld vol met bezigheden
lang verwijderd van gebleven,
hij telt zijn zegeningen
niet de eenzame momenten
van buitengesloten zijn,
van veranderingen die kwamen
voor een zonderling dubbel met glazen,
alléén hartstocht kent zijn geheimen
die anderen hem nooit zullen vragen
zijn uren…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
582 (een jeugdherinnering)
De smart door haar mij aangedaan
ontneemt de moed tot verdergaan,
het leven kan ik niet meer aan;
dit zijn mijn laatste uren.
't Gemoed weegt zwaarder nog dan lood
en in dees grote zielennood
wens ik mezelf alleen maar dood.
‘k Zal haar mijn rouwkaart sturen.…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
Een nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Terwijl de zwijgende schildwachten,
Nachtdroom en dagdroom, haastig
Elkaar hun plaatsen afstaan,
Legt het vuurpeloton van de twaalf
Nieuwe uren bedaard op mij aan.…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze naschoolse
uren…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
De hete zomer van 2018
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Hartje zomer
elke dag slomer
de uren gaan trager
de postbode komt later
Binnen kookt het bloed
buiten golft de hitte
de vogels vliegen lager
de vissen komen boven water
De mussen vallen van het dak
de kippen gaan van stok
de bloemen hangen hun kop
ik ben de hete lucht piepzat.…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…
Cordoba
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 We dronken de Montilla wijn tot in de late uren,
in Moorse arabesken werden vriendschappen vermoord.
Op het torentje van de Mezquita kon je haast alles zien;
morsige toeristen, het mooie dal en bovendien
het hunkeren naar gisteren, het vervagen van de geest,
het droevige beseffen dat iets voor altijd is geweest.…
Emotionele prestatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 In een argeloze achterbuurt
van de oude havenstad
wandel je mijn leven binnen
je vertelt me dat je averij oploopt
door hevigheid van het verlangen
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
in de nacht tel je de uren
tussen morgen en vandaag
en het blijft spoken in jouw hoofd
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
er zit…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Ik kijk nu eens goed om mij heen
en zie een wereld vol met kleuren
vogels die fluiten, ik ben niet alleen
de natuur geeft aan mij haar geuren
het laatste seizoen kan lang duren
daarom geniet ik volop van het leven
ik tel niet de minuten en de uren
want God heeft mij het leven gegeven.…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 voor vrede
het wandelen in de bossen
met aan elke hand een lief
zorgeloos proevend van alles
morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken
in dromen de primus van de klas
ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 die door m'n lijf raast
gevoel van passie
kan het niet geloven haast
Dat 'n
gedicht mij zo raken kan
draai ik rondjes in de kamer
wie zal mij ooit geloven dan
Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd…
Ouwe man.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.003 Geen kinderen, geen visite,
je snapt niks van de post
een werkster komt soms langs
Je wasmachine is kapot
draait al geen tijden meer,
maar een heel klein beetje aandacht
zou dat nou zo heel duur zijn
weet iemand wat dat kost?…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 de haarlok
als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie
verdroogd, verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Koesteren zij hun ijdelheid zo treffend weergegeven,
Mogen zij hun gouden uren beleven.…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind, batterijen uit de klok halen dan?…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Ginds veegt tijd een verre vogel uit.
De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.…
is het goed zo?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.072 De laatste dagen van je leven
waren moeilijk om aan te zien, moeilijk te geloven
om iemand zo hard te zien vechten
voor hooguit twee dagen nog misschien
wat was het moeilijk om te weten
en me tegelijkertijd weer af te vragen
een lange tijd vol onzekerheid
nog hoeveel uren? hoeveel dagen?…
Back to basic
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
830 Waar zijn de oergezellige, leuke tijden van weleer,
dat je gezellig sprak met de buurman over 't weer.
Of gezellig met heel het gezin om de tafel bezig met een spel,
nee tegenwoordig hebben we geen tijd en geloven we het wel.
Op zondag met heel de familie gezellig op stap,
een gezonde wandeling met mam en pap.…
Hartsvriendin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
857 Maar wij waren, juist WIJ, in mooie en barre tijden
we kenden elkaar door en door, echte vredes- meiden
uren hangen aan de telefoon, over alles, over niks
slappe lach was heel gewoon en weet je: dat is wat ik mis.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik
en dat wìlde ik.
Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek.
Om te gaan staan in het volle licht!
Ik keek nogmaals naar de bloemen die bloeien
in de herfst: ik zag een laatste roze roos opengaan.
Alsof het nooit anders had bestaan.…
Naar ons paradijs...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Katers en poezen leven in een paradijs,
waar mensen ooit werden uitgedreven.
Zij slapen in een zaligheid,
waar geen mens leven kan.
Weer wacht het paradijs op ons,
wanneer mannen verlichting zoeken,
en vrouwen poezelig durven zijn.
Lieve mensen, wees gewaarschuwd.
Mijd verboden vruchten.
Eet eerlijk brood.
Drink rode wijn.…