35704 resultaten.
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 van mijn lied
zweef ik omhoog
naar vluchtige wolken
en bemin het zachte
dat ik aldoor zoek
maar niet vind:
ik ben niet bij machte
Julius: Vitanova hfdst 1 vers 7
een leven zonder
compassie
vertraagt uw tred
naar genade
verheft uw hoofd
en leg uw zorgen
in de onderste lade (9)…
Vergeet de pijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Is 't echt zolang al geleden
Zo ver van 't heden
Zo ver van vandaag
De wereld lag toen nog aan je voeten
Het leven was jong
Een mooie droom
Kan ik nog eens even met je praten
De boel even laten
Laten zijn
We kunnen de hele nacht nog bomen
Over verloren dromen
Die niet meer zijn
Als een film van je leven
Gaan nachten voorbij…
Zomer
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
800 Mooie zomer
Tanende kracht
Warme nachten
Serene pracht
Zoete dromen
Liefdevol zacht
Mooie zomer
Verlokkend blauw
Grote baden
Aangenaam lauw
Koude dranken
Verleiden jou
Mooie zomer
Rijpende sfeer
Lange dagen
Naderen weer
Zachte winden
Strelende veer…
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 Uitgebreid de zonnestalen
met schitterende glans
ver over bergen, dalen
de mensheid weer in trance.
De gaven en de krachten,
die op deze koestering wachten.…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
PECH ONDERWEG
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 mijn beide benen dragen niet zo ver
halverwege de eindeloze tocht staken
zij hun moeizame bezigheid trekken
terug in de schoot van moeder aarde
stuiterend vervolg ik mijn straffe route
na korte tijd verlies ik abrupt mijn hoofd
laat beide armen zowel de sterke als
de lange slap hangen rol de steile helling
af…
Flirtueel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
815 Maagdelijk het papier
flirtueel de zinnen
het zij, het hij, het het
langs gelijke wegen
snoeit men waan zinnig
de dichter wederom dichter
weer baar jij schrijfvaardig
vers tandige strofes
gedoopt in frisse inkt
pen jouw kroon op het blad
niet voor de sprekende mond
zwijgt het onbedorven gedicht
scherp zinnig weer gedicht…
Door jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.649 Door jou kan ik weer stralen
gaat mijn lieve hart op reis
kan ik zorgeloos verdwalen
in jouw ogen als paradijs
Door jou durf ik te zweven
hier en toch zo ver weg
worden nachtmerries verdreven
zing ik plots alles wat ik zeg
Door jou grijp ik weer mijn kansen
mag ik weer voelen voor een vrouw
zelfs slapen is voor mij dansen
want deze wereld…
Zon en zee
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.691 Waar de zon en de zee elkaar kussen,
Daar begon onze liefde, ver hier vandaan.
En ik weet nu ook ondertussen,
Dat deze liefde nooit zal vergaan.
Ik heb daar mijn hart voor je opengesteld,
Je mijn diepste geheimen verteld.
Jij bent mijn toekomst, en mijn heden.
En alles is mooier dan in het verleden.
Want eens gaan we terug, in alle rust.…
Den Burg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Een plaatje te ver buiten mijn bereik.
Als ik de foto met een zucht
terug leg in de la,
zie ik mijzelf weer in Den Burg
op een zonnig terras met een kop chocola.
Terwijl de kinderen zich vermaken
met een draaiorgel om de hoek
laten ze zich een ijsje smaken
en de orgelman speelt op verzoek.…
vlieg
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
2.579 ik brand mij aan jouw woorden
vind het omhulsel van jouw pijn
hoor hoe jouw vleugels gaten
van passie, liefde en haat ver
weg door dikke luchten slaan
viel hard voor jou en vlieg lomp
botsend aan takken en droog blad
achter de doffe slaggeluiden aan
ik volg zo het Allerzielenspoor
jij wacht, mijn bidsprinkhaan…
een soort sonnet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.510 En als het dan stil wordt, ’s avonds
wachten wij beiden op de maan
en weten dat geluid vaak ver is.…
elfjes en filosofie
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.723 een Elfje
En dat elfje danst
Hier voor mij op tafel
En zegt ik mis je
En het loopt nar het blad
En het trekt aan mijn vingers
En het schrijft een gedichtje
Tussen de regels
Het elfje vliegt omhoog
Vliegt in mijn oor
En dicteert me lief maar duidelijk
De rest van het gedichtje voor
Het vertelt iets van een elfje
Dat enkel in een vers…
Ondersteunende Schouders
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.139 verlegen
je verschuilt je ogen
achter een gordijn van haren
een rode gloed op je wangen
doet me gebaren
dichterbij te komen
bewegen
je loopt langzaam weg
met mijn hart in je handen
klaar om me mee te nemen
naar avontuurlijke landen
ver hier vandaan
verkregen
inzicht in de woorden
die je tot me richt
ondersteunende schouders
hebben…
Idylle van de golfslag
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
801 Zo ontwaakte het kind
in de morgen als een jonge vogel,
ver boven de zwaartekracht van indrukken
die zijn kleine gestalte omgroeiden.
Met geestkrachtige slagen
hervond hij het ooit bezongen geluk:
in een eenzelvige stilte
boven zeven continenten
het wonderlijk scheppend geweld van rust.…
Lente kriebels...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.054 In de begingroene lente zat,
Een eik zijn knoppen uit te schudden,
Zijn schorsachtige begingroene schubben,
Barstten tegenstaandedat,
De flauwgele zon gloeide evenmin,
Ver onder haar stand te branden,
Haar flauwgele oostelijke standen,
Plantte hitte desalniettemin,
De eik dronk zijn water gestaag,
De zon kreeg een heldere kleur,
Zo brachtten…
nieuwjaar
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.047 nog nooit zo'n ramp gezien
zoveel doden tegelijk
ze blijven op je netvlies
overal ligt een lijk
we zijn verbijsterd en stil
op grote afstand
maar raken er niet los van
ons hart brandt
hoe kunnen we er zijn
voor al die mensen,
die waanzinnig zoeken
naar geliefden in het puin
het nieuwe jaar is begonnen
ook daar, ver van hier…
niet te begrijpen - soms
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.001 in altijd ben je mij een lied
in ‘t hart dat warmt en jou draagt
zo ver als mogelijk is en mag
de liefde niet eenvoudig zijn
van jouw gedachten - ergens
tussen de mijne - en in de buiken
dolle vlinders
en dan zo rusteloos de nachten
waar de maan imiterend lacht
over zoveel prachtige verliefdheid
die zich wentelt in verlangen
en tranen van…
Leegte na de storm
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.137 Je ogen zeggen niets
ze zijn zo leeg en stil
Je lippen spreken niet
ze zijn zo koud en kil
Je handen zijn als ijs
ze voelen somber en koud
Je armen omvatten mij niet
ze lijken zo ver weg
Je kijkt niet meer naar me
Je houdt me niet meer vast
Je lippen spreken niet meer
Je handen zijn niet meer zo zacht
Als ik de tijd terug kon draaien…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
leve de beschaving
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
630 geloofd geprezen zij onze hoog ontwikkelde beschaving
waar zij gloedvol kolkend voorziet in vloeiende laving
door groene wezens van oudsher bekend van mythen sagen
eeuwen met succes ontkend door hele legers hypocrieten
wij doelen op verse aanwas van gretig gulzige grieten
met klassieken vrij opgevoed in niet te staven oplagen…
Ik kijk in de lucht.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
705 Ik denk dat we nog ver
van het voorjaar verwijderd zijn.
…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Mijn herkomst is oneindigheid
Mijn toekomst ver te zoeken.
Ik tel de dagen van mijn reis
Die lang is als de horizon.
Soms als ik in een spiegel kijk
Zie ik, dat ik op niemand lijk.
Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.…
Een oorlogsscène
netgedicht
3.3 met 25 stemmen
969 In een veldtent
lag zij bijna levenloos
en keek naar
haar dertiende levensjaar
onder de hijgende stank van
buskruit, wodka en zweet
tot bloedens toe beet zij op de rand
van haar eigen omhoog getrokken hemd
en vloog weg, ver weg
dromende over vrijen met een jongen
uit liefde, uit liefde, uit liefde
en nooit, nooit meer,
voor één brood…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor
van de passerende schepen.…
Appels en Peren
netgedicht
4.1 met 42 stemmen
1.142 Kom we roken nog een sigaret
stiekem hè `t is niet best
erger dan een kruisraket
en
ruiken ons
net als haaien prooien ruiken
kilometers ver
jagen verjagen plagen verketteren
verscheuren verpletteren
schrijven dodelijke teksten
maar
ruiken niet de sluipende kerncentrale
links midden rechts
bewieroken de generale fatale finale.…
Angst voor het verleden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.751 Zijn handen voor zijn oren
Lippen vormen
Een geluidloze schreeuw
Hij heeft zichzelf verloren
In de leemtes van de tijd
Struinend door zijn
Labyrint van gevoelens
Ontmoet hij vage klanken
Van weggestopte emoties
In een vorig leven
Geen toekomst ziet hij
Maar schaduwen uit
Een ver verleden
Die hem pijnigen
Als een foltering zo hard…
Koektrommel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel
Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik
Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft
Starend naar
Een blikken koektrommel…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven
in het koude stille zand.…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 De smerigheid bedekkend,
hier en daar wat lekkend,
zich soms nét iets te ver
uitstrekkend,
verloor hij zijn evenwicht.
Nu was niet alleen de muur
voorzien van een andere kleur
maar zelfs de ramen en de
deur.
Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…