4375 resultaten.
je bloesemde in samenzijn
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.208 in het afstand nemen
voelde ik je pijn
je bloesemde in samenzijn
bedwelmend was je geur
je rook naar zomer
in zacht tasten voelde
ik een duim die streelde
zomaar zonder te belasten
handen drukten weer gevoel
in het speelse krachten meten
het huid op huid contact wilde
ongezien weer onze liefde weten
jij ben de blauwe regen in de zon…
Zomernachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.644 De zomer breekt het jaar
in rondborstige dagen die al hun karigheid
hebben afgelegd.…
Huisbroei
gedicht
2.6 met 42 stemmen
15.872 Ik broeide in het winterlicht
maar glazig op hun verbeelding
noemde ze zonnedochters
met een missie en meer
van dat gestamel
Maar zie, ook zonder mij
staan ze schuchter van
schoonheid in hun kraag
gedoken, niet van kunst
te onderscheiden echt
---------------------------------------------------
Uit: De tweede Ronde, zomer 2001…
Mannen
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
3.233 Mannen, wat moet je ermee,
in de winter niet te genieten,
maar in de zomer valt het wel mee.
In de winter zijn het net beren
ze slapen maar door,
of vervelen zich te pletter
en dat is niet gezellig hoor.
Wat meehelpen in huis?
nou liever maar niet.
Want stel dat iemand anders
hem aan het huisvrouwenwerk ziet.…
Verjaardag
gedicht
4.2 met 80 stemmen
8.140 Maart is een zachte voorjaarsmaand
bomen in bloesem
vogels in nesten
kinderen zingen met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Mensen, blij dat de zomer komt,
lopen buiten zonder jas
zitten al even op een terras
spreken vrolijk met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Het lijkt of er niets veranderd is:
zacht zwoele kruitlucht…
Stralende lentekleuren
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.540 Kleuren tekenen de groene velden
Van krokus paars en geel
De geur van lente vult de aarde
Grauw maakt plaats voor groen
Lente laat trotse kleuren zien
Pril is het donzige groen aan de takken
Narciskroontjes vullen de zoom van wegen
Heerlijke voorbode van zomers genot
Kleuren tekenen de groene velden
De natuur schildert het doek
Warme zachte…
Zeventien
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.904 Augustus en vakantie,
de zomer en de zon.
Heel veel kleine dingen
waar iets bijzonders mee begon.
Het water langs de bergen,
drankjes en een feest.
De vakantie was bijzonder
maar de details nog het meest.
Een bijzondermooie jongen
langs de stroming van een beek.
Dat waren mooie dingen
waarvoor ik haast bezweek.…
narcis in geel mijn rode hart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 komen
tot heden schoonde regen
onze slechtste dromen
maar je wintert hagel
valt in volle vlokken sneeuw
een witte kerst voorbij
ik krokus al in geur van
voorgetrokken hyacinten
narcis in geel mijn rode hart
zacht bedekken wij elkaar
tegen de ergste kou mijn voorjaar
weet hoeveel ik van je houd
wij zullen ongekend
weer zomeren…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 Het is simpelweg zo bedoeld:
soms lijkt alles fleurig en zonneklaar…
Net als lente en zomer,
dat zal duidelijk zijn.
Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.
Maar als je het mooie van de herfst ziet;
van alle kleuren der bladeren geniet
heeft ook dit seizoen zijn charme.…
Air
gedicht
2.3 met 134 stemmen
55.011 niet is het een bange hand die klampt en keelt het is een
wonderlijke hand jouw hand die mij heel
streelt heelt en zon oplegt
niet is het zoenen jouw zoenen maar spreken van dier
tot dier tot het zomer is en heuvels zingen
niet zijn het de heuvels die mij doen klimmen en dalen
op de lange reis over zeven continenten van jouw lijf
het is een…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem
de flauwe lentezon gaapt verlegen
naar het dooien van nieuw leven
en herleidt herinnering vol bibbers
tot een vaag idee van later
na de zomer…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 de geur van afwezigheid
in stilte bekranst
dooft geen sterren
in de zomer noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 oh eiland van de eeuwige lente
hoe zomers bruinde je mijn benen
door regelmatig de passaatwind
mijn equatoriale stiltegordel met
aangename warmte te beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
help ik nies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
884 niet meer nu van grassen
er wordt gesproken van een composiet
die mij gister hevig tranen liet
komt tot in oktober binnen waaien
het stuifmeel van alsem ambrosia
groeide eerst alleen bij de indianen
nog voor het grote verkassen
toen zij nog op hun eigen waren
Columbus nog niet uitgevaren
over de rand van oceanen
zomers fris met plassen…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 onder lagen
van weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 terwijl jij groeide van bonenstaak
tot volle wasdom in vruchtrijke dop
het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten krampachtig
tegen het eind van een zomer…
Een lach als fooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
711 genieten van de
service in pak
nippend aan de
cappuccino zonder
vervelende bambino's
ook bij de buurman
vlaagt de lentewind
in extra knoopjes los
lange benen bruinend
in te korte shorts
studenten die bedienen
een lach als fooi verdienen
het lichte blond
maakt zich weer
kleurend mooi
in licht verbranden
zijn ze al klaar
voor hete zomers…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Herkansing
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
701 Een warme glimlach
tovert kuiltjes
in haar nog wat slaapdronken wangen
als ze uit Morpheus‘s armen glijdt
ze zal de nieuwe dag
gaan veroveren
wind en regendruppels ten spijt
ze lieft de herfst
boven zomer en winter
de lente is ook een zaligheid
maar de herfst
met al die dwarrelende bladeren
en kleurende klanken
die hoort bij haar hart…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 toen het riet die zomer begon met praten
toen vleermuizen vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over…
Oostende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
774 tegemoet
bij een zomerse zefier
roept de verbeelding
ahoi, schip ahoi
op de pier
meeuwentirannie
in de straten
spraakgebrek sans gêne
geld vervloeit in held
ruimschoots
wolkendraken in beton
in overvloed
maskers van verkrotting
ensor verliest het licht
op zijn blazoen
vloekt vernieuwend
op het bal ‘du rat mort’
er zitten pissers…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 vluchtig is mijn letterzaad
luchtig gedragen
door een vragende wind
speels en verstrooiend
letters schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…